Stil en grijs

Vreemd hoe tevreden je je kunt voelen na alweer een afwijzing. In de auto op de weg terug naar het kleine zomerhuisje komen bij mij toch wel weer de tranen, maar het is vooral spanning van de afgelopen dagen die een uitweg moet vinden. Geen verdriet, geen balen, geen boosheid. Nee, eerder een tegenovergesteld gevoel. Blij dat we dit gedaan hebben, dankbaar voor de ervaring.

En net als na het ‘nee’ van het ministerie van Justitie wordt mijn ‘ja’ weer een beetje vastberadener. Mede dankzij de vraag die Carsten ons stelde voordat we afscheid namen: ‘Nu het ernaar uit ziet dat het huis in Vang niet gaat lukken, zijn jullie dan nog wel van plan hier te komen wonen over vijf jaar?’ Jazeker, riepen wij in koor. Carsten keek even verbaasd. Alsof het nu pas tot hem doordrong dat Casa del Maja echt geen gekke bevlieging was. Wie weet: helpt het hem nu alsnog een goeie brief naar het ministerie te schrijven met ons alternatieve plan.

Die middag zoeken we het strand weer op, en wel in de buurt van het zomerhuis van Hans. Kunnen we dat meteen even bekijken. Het blijkt zeker een aantrekkelijk alternatief voor boeken via de bekende verhuurbedrijven, dus we zullen Hans laten weten dat we graag een keer (en wie weet: vaker) van zijn aanbod gebruik maken. Leuke manier om letterlijk te investeren in een waardevol contact…

De volgende dag voelen we ons niet meer zo tevreden. Of beter gezegd: de volgende dag voelen we. En dat is 180 graden anders dan wat de ratio gisteren overschreeuwde. Als we een autorit maken door een mistig landschap, neemt de grijze bijna voelbare stilte van buiten bezit van ons binnenste. We zijn mat, sip en somber.

Dankzij de strenge Deense regels omtrent de aanschaf van een tweede huis, ooit ingesteld om de alomtegenwoordige Duitsers een halt toe te roepen, zijn er misschien nu wel drie partijen mat, sip en somber. Mette: omdat zij al een jaar probeert een huis te verkopen dat tot nu toe Denen trekt die het mogen kopen, maar òf tegen een renovatie opzien òf er geen lening voor kunnen krijgen. De huidige bewoonster van Casa del Maja: zij wil graag verhuizen naar het zuiden van Denemarken waar haar kinderen wonen, maar elke serieuze belangstellende haakt tot nu toe af vanwege het slechte dak.

En dan komen wij voorbij. We kunnen het kopen. We willen het heel graag kopen. Een renovatie past juist in onze plannen om van dit G-energielabel-huis een A-label te maken, en wij mogen het niet kopen.

De hoop op een wonder bij het ministerie van Justitie groeit. Tegen beter weten in.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s