De juiste snaar?

Alles heeft een tijdje stil gelegen. De emigratiecursus. De taalcursus. Het geklus in huis. Het vacuüm-gevoel beklijft na het teleurstellende bliksembezoek aan onze toekomstige woonplek. Alleen Odin vaart er wel bij: ik wandel veel om mijn hoofd een beetje leeg en stil te krijgen.

Carsten heeft een goede brief geschreven aan het ministerie. Niet alleen maar zakelijke advocatentaal, maar hier en daar ook een spatje emotie. Zo geeft hij aan dat wij ‘zeer terneergeslagen’ waren door de afwijzing van het eerste verzoek het huis in Vang te mogen kopen. Dat huis waar we ‘volledig voor gevallen zijn’, in de woorden van Carsten.

In eerste instantie vraagt Carsten het ministerie onze zaak te heroverwegen en voor ons één van de geldende regels aan te passen. Normaal moet je binnen zes maanden nadat je als buitenlander in Denemarken een huis hebt gekocht dit permanent gaan bewonen; Carsten vraag het ministerie nu deze periode voor ons op te rekken naar vijf jaar, en dan ook aan toestemming de eis te verbinden dat we daadwerkelijk binnen vijf jaar permanent in Vang komen wonen. Prima – daar hebben we geen bezwaar tegen, zo’n extra eis. Carsten benadrukt hierbij dat hij ervan overtuigd is dat wij Casa del Maja als permanent huis willen kopen en niet als vakantie-onderkomen.

‘Mocht het ministerie, na een herziening van de zaak, alsnog niet bereid zijn mijn cliënten toestemming te geven, dan rest hun niets anders dan hopen dat het bewuste huis op miraculeuze wijze over vijf jaar, als zij zich permanent gaan vestigen in Denemarken, nog te koop zal zijn. Een dergelijke situatie is denkbaar, maar tamelijk onwaarschijnlijk’, zo schrijft Carsten verder. Subtiel!

‘Mijn cliënten zijn er zeer op gespitst dat juist dit huis vanwege zijn eigenschappen hun nieuwe huis in Denemarken moet worden. Indien het ministerie vast blijft houden aan de afwijzing van het toestemmingsverzoek, zou ik graag van u vernemen of u akkoord kunt gaan met de constructie dat zij dit huis de komende vijf jaar huren, met de verplichting het over vijf jaar te kopen. Bijkomend voordeel hiervan is dat gestart kan worden met de gewenste renovatie van het pand…’

Nou, zo voortvarend hadden we het nog niet bedacht, dat was meer het idee van Hans, de man die Casa del Maja voor ons wil kopen, maar vooruit, ook daar passen we wel weer een mouw aan, mocht het zover komen!

Carsten besluit zijn brief met te zeggen dat hij de ‘allerbedste’ indruk van ons heeft, en hij ‘werkelijk van harte hoopt dat zij (wij dus) erin zullen slagen eigenaar te worden van dit huis en dat zij zich hier over vijf jaar permanent kunnen vestigen’. Dat hopen wij van harte met hem. En die hoop groeit.

Het is nu meer dan twee weken geleden dat hij deze brief schreef. Na ons eerste verzoek om toestemming het huis in Vang te mogen kopen, hadden we binnen twee weken antwoord. Uitgemaakte zaak: nee. Hoe langer het nu duurt eer we iets horen, hoe meer ik er van overtuigd raak dat Carsten misschien een juiste snaar heeft geraakt bij iemand op het ministerie van Justitie. Zit dat wonder er dan toch nog in?

 

... of gaat er toch een streep door Vang?

… of gaat er toch een streep door Vang?

Wordt het dan toch nog Vang....

Wordt het dan toch nog Vang….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s