Ruwe bolster, blanke pit

Ik zou hier ’s avonds als vrouw alleen niet over straat willen. Overdag ook niet, trouwens. Alles is hier in de overtreffende trap. We zijn in de naargeestigste plaats die ik ken in dit land.

Hanstholm: de grootste vissershaven van Denemarken met dito visverwerkende industrie. Het meest aan de elementen overgeleverde stukje van het natuurpark Thy. De enige stad achter de grootste wildernis van Denemarken. Ik heb hier niets te zoeken, op een windharp na.

In een tijdschrift is mijn oog op een plaatje van het kunstwerk gevallen. ‘Vindharpen’ waakt over de haven en ik ben eigenlijk wel benieuwd of er ook geluid te horen is in de wind die hier immer waait. Harp en Hanstholm – het past niet echt bij elkaar, vind ik. Hanstholm is een stad van norse kerels en forse vrouwen. Daar verwacht je geen harp die over de haven waakt. Eerder een afschrikwekkend Vikingsculptuur.

Voordat we de heuvel opgaan waar de harp en andere kunstwerken staan, bezoeken we voor een specifieke boodschap het Shopping Center in een al even zielloze buitenwijk van Hanstholm. “Een fijn shoppingcenter met spannende winkels, een bakker en een goede supermarkt”, zo staat in dat zelfde tijdschrift. Het winkelcentrum is hol, kaal, en leeg. Weinig spannends te beleven hier, of het moet dat gevoel zijn wat je krijgt als er ineens een rilling vanuit je stuit naar je kruin kruipt.

Als we – ik had niet anders verwacht – onverrichter zake, zonder aardappelschraplapje naar de uitgang van het winkelcentrum lopen, komt ons een wat sjofel aandoende vrouw van middelbare leeftijd tegemoet, met twee volle, zware tassen aan elke hand. Ze begint in het Deens tegen ons te praten en zet beide tassen neer. Ik heb geen idee waar ze het over heeft. Zijn de tassen te zwaar? Wil ze dat wij haar helpen dragen? Voordat ik er tussen kan komen met iets wat lijkt op “sorry, we begrijpen u niet” doet ze een greep in een van haar tassen en duwt ze me een flyer in de hand.

Het Koninklijk Theater geeft een openlucht-balletuitvoering aan de oever van de Nors Sø, één van de twee helderste en schoonste meertjes hier in het natuurpark Thy, in het kader van het ‘Koninklijk Zomer Ballet’. Ik stamel een verbaasd ‘mange tak!’ (hartelijk dank). Ik voel me volledig op het verkeerde been gezet. Worden we juist hier uitgenodigd voor het bijwonen van een bijzonder ballet-optreden. Ruwe zeebonken en Rubens-dames kunnen ook fijnbesnaarde cultuurpromotors zijn. Ik had het kunnen weten. Mijn eigen harp is qua ontwerp nota bene geïnspireerd op een Vikingschip…

 

Overigens: De windharp zal nooit zingen in de wind; de ‘snaren’ zijn van massief oud scheepshout…

"Vindharpen" boven Hanstholm

“Vindharpen” boven Hanstholm

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s