Eindeloze vertes

Hebben we nu dan echt alleen maar vakantie gevierd in Denemarken? Langs het strand gewandeld en door de duinen gestruind, veel foto’s van libellen, stenen en andere wonderlijke natuurverschijnselen gemaakt en genoten van betoverende zonsondergangen? Ons droomhuis in Vang losgelaten?

Nou, niet helemaal. Na de tweede, definitieve afwijzing om Casa del Maja te mogen kopen hebben we ons geheroriënteerd, als troost zeg maar. Om met andere ogen het huizenaanbod van dit moment te bezien en tot de conclusie te komen: er zijn veel huizen in de regio Thy die aan onze voorwaarden voldoen. Nu, en over een paar jaar vast ook nog wel.

En zo togen we deze keer richting Denemarken met een kort lijstje van mogelijke alternatieven om die nader te inspecteren. Hoe voelt het daar? Hoe ruikt het, hoe klinkt het op die plek? Soms zien we op de Google Maps-kaart twee grote rondjes in een buurt van een leuk huis. We hebben nog niet genoeg boerenverstand om vanuit de lucht het verschil te kunnen zien tussen graansilo’s en mesttanks. En ten oosten van een varkensstal is – met de heersende westenwinden – voor ons ook niet echt een optie.

Hoe meer plekjes we aan een kritisch onderzoek onderwerpen, hoe scherper onze wensen en eisen ons voor ogen komen te staan. En hoe duidelijker ook wordt dat Casa del Maja ook minpunten heeft. Zo is één van de voornaamste redenen waarom we zo van deze regio houden de bijna eindeloze en glooiende verte. Dat weidse uitzicht mist het huis in Vang.

Deze voorwaarde schuift bijna schielijk op naar de eerste plaats van ons verlanglijstje tijdens onze inspectietochtjes. Van onze nieuwe huis kunnen we zelf maken wat we willen, van de omgeving waar het staat niet. En zo komt er een nieuwe droomlocatie in zicht.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Aan het eind van een doodlopende grindweg loopt een overwoekerd karrespoor nog even door. Omzoomd door rozebottelstruiken. Tussen het kniehoge onkruid staan bossen roze, blauwe en paarse lupines. Dan komt het kleine, slecht onderhouden huisje in beeld. Letterlijk ‘in beeld’, want onder de ramen ligt een gebeeldhouwd gezicht. Achter het huisje een ongezellige loods en ten slotte een stukje bos.

Het is een puinhoop, zowel de tuin als het huis. Hier moet heel veel gebeuren: buiten en binnen. Dit is niet het soort huis waar je als een blok voor valt, maar de omgeving… welke windrichting we ook kijken, we zien glooiende heuvels met wuivend graan, windmolens, hier en daar een boerenbedrijf. We ruiken het koren en de bloemen. En we horen alleen de vogels en de wind.

P1120220k

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Advertenties

2 thoughts on “Eindeloze vertes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s