Thuis

Als we goed en wel de Oddesund over zijn, en daarmee in ‘onze’ regio Thy zijn beland, begint Odin te janken alsof hij de stal ruikt. Merkt hij de verandering bij ons? De opwinding? Het is opvallend hoe het landschap plotsklaps verandert bij het oversteken van een stukje Limfjord. Ineens glooien de heuvels en verandert het licht in dit stukje Denemarken tussen fjord en zee.

Het is het eind van de dag en dan is het licht toch al op z’n mooist. We rijden eerst naar het strand, om daar na een rustige rit van een uur of tien, eerst even de benen en de poten te strekken. Twee auto’s rijden net weg van de parkeerplaats, dus we hebben het strand voor ons alleen. Heerlijk!

Odin gaat los op het strand van Stenbjerg na een lange dag in de auto

Odin gaat los op het strand van Stenbjerg na een lange dag in de auto

Odin mag los, en gaat los, op een manier zoals alleen een hond dat kan na de hele dag in een auto te hebben gezeten. Wij willen wel met hem meedoen, maar chauffeur en bijrijder voelen de kilometers anders in hun oudere-mensen-lijf dan onze jonge hond. Hoewel de verleiding groot is om hier nog even te blijven, lonkt Årup en ons vakantiehuis dat zo dicht bij ons nieuwe droomhuis ligt.

Als de achterblijvers te horen of te lezen krijgen dat we op onze vakantiebestemming gearriveerd zijn, reageert een collega van Jaap met een mail: ‘Zo, zijn jullie weer veilig ‘thuis’ aangekomen?’ Ja, zo gaat het steeds meer voelen, elke keer dat we hier weer zijn. Of deze specifieke plek ook echt ons thuis gaat worden, daar hopen we tijdens dit verblijf meer duidelijkheid over te krijgen.

De volgende dag wandelen we in een aangenaam herfstzonnetje en straffe oostenwind (heel vreemd voor hier, meestal komt de wind uit het westen) naar het kunstenaarshuis. De omgeving doet nog steeds wat met ons. Het weidse uitzicht, het verscholen huis… Het bordje Til Salg staat er nog, aan het eind van de doodlopende weg. Je zou bijna denken dat de huidige eigenaar het niet wil verkopen.

Het onkruid staat er nog even hoog. De afwas staat nog steeds op het aanrecht. De loods nog steeds vol met rommel. Sinds ons vorige bezoek lijkt geen sterveling hier geweest te zijn. Maar dan blijkt een deur ineens open. En worden we begroet door een viertal onverwachte gasten…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s