Niet nu, niet hier, niet op deze manier

Als we voor het kantoor van de makelaar staan, bespeur ik enige twijfel bij Jaap. Op dat moment vraagt hij me ook: ‘Wat gaan we hier nu eigenlijk doen? Wat willen we nou eigenlijk?’ Uhh… een afspraak maken voor een bezichtiging van Fred? Toch? Op het moment suprême slaat de twijfel keihard toe.

Gaan we onszelf nu echt de kop gek laten maken? En misschien dingen doen waarvan we principieel hebben gezegd: dat doen we dus níet? Waar we later spijt van krijgen? Jaap probeert zijn onrust onder woorden te brengen. Met elke stap die we dichterbij het makelaarskantoor komen is het ongemakkelijke gevoel gegroeid. Een gevoel dat Jaap in ieder geval zegt: ga hier nu niet naar binnen.

Jaap kent zichzelf goed genoeg om te weten dat hij – eenmaal binnen bij Fred, met de makelaar – misschien te enthousiast wordt en dat ons uitgangspunt ‘we doen geen illegale dingen’ dan aan het wankelen kan worden gebracht. Ik weet van mezelf hoe makkelijk mijn fantasie op hol kan slaan; en hoe graag ik dat wil. En ook ik voel die twijfel. En wat nog het zwaarste weegt: we zijn bijna somber, in plaats van blij, opgetogen, licht.

Op de stoep van het makelaarskantoor valt de beslissing dat we niet nu, niet hier, niet op deze manier serieus zaken gaan doen. Hoe graag we ook nu al een eigen plek zouden willen hebben waar we langzaam in ons nieuwe leven hier kunnen groeien – op dit moment kan dat alleen slinks.

Het is even slikken als we na enige discussie onverrichterzake afdruipen richting auto. Het is grijs weer, en zo voelen we ons ook. We weten even niet wat te doen nu. Rechtsaf, terug naar ons vakantiehuis? Of toch maar linksaf, het ritje maken dat we gepland hadden na het bezoek aan de makelaar? Het is even schakelen, en ik ben daar niet goed in. We gaan linksaf.

Op naar Thyholm, een schiereilandje dat onderaan de streek Thy bungelt. Het valt buiten ons zoekgebied. Even adempauze in de serieuze huizenzoekerij. Gewoon even genieten van het mooie landschap. We rijden door tot het puntje van een mini-eilandje in de Limfjord, Jegindø. Overal prachtig uitzicht op het water. Ook geen verkeerde plek om te wonen…

Ineens is bij mij de knop om en kan ik Fred loslaten. Het is nooit het wauw-huis geweest dat Casa del Maja wel was. Geen liefde op het eerste gezicht. Wel heel veel mogelijkheden. Die we gedroomd, gefantaseerd en gewenst hebben mét alle kennis rond het kopen van een huis als nog-niet-permanente-bewoner. Maar is het geen overtuigend ‘ja’, dan is het dus ‘nee’. We hebben er vrede mee.

nee

En is het dan toeval dat juist vanavond een Facebookvriendin dit post?

 

 

Advertenties

3 thoughts on “Niet nu, niet hier, niet op deze manier

  1. Dat doen we zeker! En we zijn nog steeds erg verliefd op ‘Fred’ hoor, maar we gaan ons nu geen gekke dingen op de hals halen die uiteindelijk het realiseren van het droom over een jaar of drie in de weg zouden kunnen staan….

    Like

  2. Pingback: Op zoek naar alternatieve wegen | Levensjutters

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s