Klaar met de huizenjacht

We leven nog. Het paddenstoelen avontuur hebben we wijselijk links laten liggen; genoeg andere avonturen. We gaan eerst maar eens met een ervaren deskundige op pad eer we zelf in het wild paddenstoelen, waarvan wij denken dat die eetbaar zijn, gaan verzamelen en bereiden. Bovendien zijn we nog lang niet klaar met de duindoorn en alle toepassingen van dit superbesje.

Waar we wel klaar mee zijn is de huizenjacht. Na de onverwachte ontknoping rond Fred op de stoep bij de makelaar, gevolgd door een korte maar hevige droom over een stuk grond, zijn we aan een reset toe. Bezinning. Na alle wilde fantasieën terug naar de basis. Hoofd uit de wolken, voeten op de grond.

We hebben serieuze gesprekken gevoerd na het besluit om het kunstenaarshuis los te laten. Gesprekken over de rekbaarheid van de grens tussen wat mag, wat kan en wat niet meer goed voelt. Gesprekken over onze verwachtingen van het nieuwe leven in Denemarken, over onze onzekerheden, onze angsten. ‘Wat als we oud en seniel zijn en het net geleerde Deens vergeten en weer terugvallen op Nederlands?’ Het maakt ons eens en temeer duidelijk dat niets eigenlijk te voorzien of te plannen is, en al helemaal niet voor de lange termijn.

Kort daarna richten we onze aandacht nog even op iets heel anders: een stuk grond, dat al lang te koop staat en ook al enige tijd bij de favorieten is opgeslagen als ‘mogelijke optie’. Het was onze laatste Kroatische droom: lapje grond kopen, daar in eerste instantie een tuinhuis of caravan op zetten en dan langzaam aan een simpel huisje bouwen.

Het eerste kan op het Deense stuk grond ook, het tweede niet. Het is namelijk een lap duin- en heidegrond dat volgens de advertentie van de makelaar alleen gebruikt mag worden voor recreatieve doeleinden, en waar niet op gebouwd mag worden.

De plek ligt tussen Vang en de zee, in het natuurpark Thy, het hart van ons zoekgebied. Het prikkelt aan alle kanten onze fantasie, en roept spannende vragen op als: zou dit dan een mogelijkheid bieden de eerste stappen van onze droom waar te maken? Zouden wij als buitenlanders misschien wel zo’n stukje grond mogen kopen?

Vooral Jaap ziet het helemaal zitten – wat mij verbaast. Hij heeft nooit eerder gekampeerd en oppert nu serieus ‘tent’ als tijdelijk woonverblijf, terwijl ik – geboren en getogen kampeerder – nu toch op z’n minst wel een caravan-met-wc-en-douche wens. Maar vooruit: we zijn aan het experimenteren met de grenzen van onze comfortzones… Als Jaap bereid is tijdelijk in een tent te gaan wonen als middel om onze uiteindelijke droom waar te maken, wie ben ik dan om te zeuren over details als ‘geen stromend water’ en ‘gat in de grond’? Het geeft Jaaps vastberadenheid aardig weer, en mijn (eeuwige) twijfel…

We besluiten het stuk grond eerst maar eens te bekijken, te ruiken en te voelen eer we verder gaan met dromen of serieus onderzoek gaan doen naar mogelijkheden. Op grond van de luchtfoto weten we het plekje te vinden, want bordjes Til Salg ontbreken.

Jaap mijmert en ook Odin verstilt even op het stuk grond dat te koop is tussen Vang en de zee.

Jaap mijmert en ook Odin verstilt even op het stuk grond dat te koop is tussen Vang en de zee.

Het is werkelijk een woest stuk natuur dat uitnodigt je oergevoel te laten opborrelen. Odin, als altijd, geeft daar gewoon gehoor aan. Hij rent, rolt en snuift als een dolle heen en weer. Alsof hij wil zeggen ‘Gaan we hier wonen, alsjeblieft??!!’ Jaap en ik gaan stil zitten en snuiven op onze manier de sfeer hier op. In de verte horen we de zee.

We zijn onder de indruk – maar ik misschien nog wel het meest van het inzicht dat opborrelt. Over het vermogen van Jaap en het onvermogen van mezelf, om werkelijk te kunnen dromen en obstakels niet als onoverkomelijke problemen maar als nieuwe mogelijkheden te zien. Waar ik met heel veel moeite probeer out of the box te dromen, te denken en te doen, IS er geen box voor Jaap.

Op dit woeste stukje land, in het hart van ons lievelingsgebied in Denemarken, komt dit kernachtige verschil tussen Jaap en mij onverwacht rauw naar boven. Jaap: de dromer, de durver, de doener. Ik: de dromer, de praktische-bezwarenmaker, de hakken-in-het-zand-zetter. Maar verdorie: we zijn aan het experimenteren met de grenzen van onze comfortzones… Als Jaap het kan, moet het mij toch ook lukken?

Weer terug in ons vakantiehuis pakken we de laptop erbij om alle gegevens over dit stukje grond nog eens goed te lezen. Misschien dat we er een aanwijzing in kunnen vinden hoe reëel dit voor ons zou kunnen worden. Vanmorgen stond het nog te koop op de site van de makelaar. Nu, eind van de middag, is het digitaal onvindbaar.

Dat een droom zo plots aan diggelen zou kunnen gaan is zelfs voor de snel schakelende Jaap even slikken. Ik, daarentegen, ben stiekem opgelucht. Het gevoel van een snel leegborrelend bad delen we echter. Evenals de behoefte aan uitwaaien. Geen gefantaseer meer over wildkamperen als aanloop naar emigreren. Geen gezoek meer naar het perfecte huis. Het moet blijkbaar zo zijn. En als bevestiging hiervan worden we aan het strand getrakteerd op een overdonderend mooie zonsondergang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Uitwaaien op het strand bij weer zo’n indrukwekkende zonsondergang.

Advertenties

2 thoughts on “Klaar met de huizenjacht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s