Levensjutters

We zijn bijna een jaar verder. Wilde dromen landden in vruchtbare Deense klei. Een jaar geleden besloten we de snelweg te verlaten en ons op een avontuurlijk, kronkelig pad te begeven. Voorbereidingen begonnen voor een nieuw, eenvoudig leven op een smalle strook land tussen fjord en zee in het noorden van Jutland, waar het licht net zo indringend kan zijn als de wind, en de stilte soms oorverdovend.

‘We gaan emigreren’ werd het motto voor een aantal ingrijpende, maar tegelijkertijd ook vanzelfsprekende veranderingen in ons leven. Waar vorig jaar dat emigreren nog vooral een doel leek te zijn, is inmiddels duidelijk dat het voor ons ook een weg is geworden waarlangs dat andere leven dat we voor ogen hebben, zich stapsgewijs ontvouwt. Zoals emigratiejuf Saskia, bij wie we de cursus Bewust Emigreren volgen, onlangs tot de conclusie kwam dat er weinig zo bewust is als emigreren, zo dekt nu voor ons ook de vlag (‘wat komt er allemaal kijken bij een emigratie?’) de lading niet meer.

In de woorden van Saskia: ‘Emigreren is een prachtig persoonlijk avontuur waarin we precies die dingen tegenkomen die belangrijk zijn voor ons. Daar zit altijd een ontwikkeling in die kan leiden tot een heel mooi nieuw leven, waarbij je jezelf als het ware transformeert en een hele nieuwe fase ingaat. Emigreren is dan eigenlijk alleen de buitenkant. De echte reis gebeurt van binnen.’

Denemarken doet wat met ons, schreef ik in juni vorig jaar. Onze favoriete bezigheid daar: jutten. Uren langs het strand struinen om te ontdekken wat de golven op het zand hebben geworpen. Wier. Hout. Touw. Plastic afval. Stoffelijke resten. Glanzende kiezels. We inspecteren elk voorwerp: voegt het iets toe aan onze verzameling dingen, aan ons huis, aan ons leven? Nemen we het mee om het elders in een vuilnisbak te werpen zodat we het strand een beetje schoner achterlaten? Leggen we het terug? Of leggen we het vast – maken we er alleen een mentaal plaatje of ook een digitale herinnering van?

Jutland doet wat met ons. Het mooiste wat het strand ons geeft is leegte. Ruimte. Ruimte voor creativiteit en inspiratie. Ruimte om te ademen, om te rennen, om te genieten van het moment. Stelde ik toen nog de vraag of we na de vondst van een aantal schedels wellicht jagers zouden worden, inmiddels zijn we gegroeid in het besef dat we jutters en hooguit verzamelaars zijn. Het beeld is een metafoor voor ons leven geworden. Vanuit leegte focussen op wat werkelijk belangrijk is in je leven, met het ultieme doel geluk te verzamelen, voldoening, en vrijheid.

Betekenis van ‘jutter’ volgens het Algemeen Nederland Woordenboek:

jutter 1.0:

iemand die langs het strand naar aangespoelde spullen zoekt voor zijn beroep of uit liefhebberij;

jutter 1.1:

iemand die bruikbare of verkoopbare spullen verzamelt op andere plaatsen dan het strand;

jutter 1.2

iemand die informatie, gegevens of ideeën verzamelt.

Van strandjutters in Denemarken zijn we levensjutters geworden. De plek van waaruit we jutten doet niet meer zo ter zake. Af en toe pikken we een mooi idee, een leuk beeld of een nieuw inzicht op. Bekijken het, ervaren het, delen het en geven het dan een nieuwe plek. In ons hart, als gerecycled cadeau aan iemand anders, of in de vuilnisbak.

Betekent dit nu dat we onze emigratieplannen in de wilgen hebben gehangen? Nee. Alle voorbereidingen gaan gewoon door, maar in een nieuw licht. Deels ook vanuit ons inspiratiehuis of ingroeihuis, zoals Saskia het zo mooi heeft genoemd. Het kleine Gele Huis.

Vandaar: een nieuw uiterlijk en een nieuwe naam voor ons blog. En ook een nieuw adres.

Advertenties

2 thoughts on “Levensjutters

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s