Resten van een vorig juttersleven

In het schuurtje heb ik eerder al een paar schatten bij toeval gevonden. Een mooie blauw keramieken theepotje. Op het deksel een halve olifant. Met de vondst van de andere helft olifant en een drup lijm kreeg de pot haar plek in huis terug.
Een blauw afdruiprek: afgedankt toen de afwasmachine haar intrede deed in het Gele Huis, en weer bruikbaar nu wij de afwasmachine hebben weggedaan. En – het zal geen verrassing zijn – beide afdankertjes doen het nog steeds goed in de blauwe keuken.
Op deze grijze dag duik ik opnieuw de schuur in, nu om eens flink op te ruimen. Geroest gereedschap, een manke tuintafel, plastic jaren zestig stretchers, een mottige parasol vol vogelpoep en spinnenspinsels, plastic kinderspeelgoed, een grasmaaier op benzine, bloempotten en bloembakken, schelpjes, steentjes, touw, hout, 1 dode spitsmuis…
Het is me op boerenerven in de omgeving al vaker opgevallen: men gooit weinig weg hier. Erger nog: het strand waar altijd wel iets te vinden is, nodigt uit tot jutten. Alles mee naar huis; wie weet of het ooit nog eens van pas komt.
Ik heb er moeite mee de achtergebleven resten van het juttersleven van de vorige bewoners weg te gooien. Zo makkelijk als minimaliseren in Nijmegen gaat, zo lastig vind ik het hier en nu. Het meeste gaat dus weer terug de schuur in. Zelfs de enorme zeis. Ik zie mezelf nog niet meteen dat ding hanteren, maar je weet maar nooit…

20150423-191903.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s