Midzomer mandjesdag

Ineens horen we gegil. Gejammer. Hevige schrik, want Odin gilt niet zo snel. Hij houdt zijn rechter voorpoot omhoog en er druppelt dik bloed op het zand. Zijn spurt achter de bal aan is abrupt gestopt, maar waardoor? Glas, of een scherpe steen in het zand?
We zijn ’s avonds nog even op het strand. Midzomernacht ligt achter ons, korte nachten en lange zomerdagen vóór ons. De wind is ineens gedraaid naar het oosten, dus aan de (west)kust is het vreemd windstil. Even heerlijk afkicken na alweer een dag hard werken (wij) en rollen (Odin) in de tuin.
Op de weg terug gaat het mis met Odin. Na het eerste gegil komt de stoere hond in hem snel terug; hij loopt – alhoewel hinkend – snel vooruit richting auto. Wij strompelen achter hem aan. Deels uit meeleven, deels vanwege de spierpijn na twee dagen onkruid verwijderen uit de tuin. We zijn iets te enthousiast aan de slag gegaan, met de grootte van de Nijmeegse tuin in ons achterhoofd…
Thuis blijkt Odins duimnagel lelijk gescheurd; we mogen er nog niet naar wijzen of hij begint weer te jammeren. Jaap neemt hem in een stevige houdgreep en zo lukt het mij een snel verbandje aan te leggen.
De volgende dag krijgen zowel Odins duim als onze spieren gedwongen rust: het is een leigrijze miezerdag. Tussen de 11 en de 13 graden. Geen weer om te wieden, of voor gekke fratsen op het strand. Het is mandjesdag. Odin snapt het. We porren de kachel nog maar wat op terwijl de zitkuil in de tuin in een vijvertje verandert…

20150622-223035.jpg

20150622-222952.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s