Moltonworstjes met kleikorrels

Het is knutselweer. Zolang de wind buiten nog loeit en het blijft miezeren hebben we weinig reden om buiten te gaan jutten. Bovendien zijn er binnen nog zat klungelklusjes te doen. Zoals alle glaasjes met kleikorrels vervangen die de condens opvangen bij de ramen. Het is allemaal eng dun enkel glas in het Gele Huis, zo dun dat ik vorig jaar één ruitje brak bij het ramen wassen…

De vorige bewoners hebben aan de buitenkant, op stroken witte tochtband, stukken plexiglas aangebracht. Nadeel: alle blauwe kozijnen hebben een lelijk wit streepje L. Voordeel: alle ramen die opengezet kunnen worden, kunnen dat zomer en winter. Inmiddels hebben wij voor de wintermaanden nog een derde laagje plexiglas toegevoegd, aan de binnenkant, want vooral bij de bewegende delen tochtte het wel heel erg. Voordeel: door onze voorzetramen hebben we geen last meer van wind in huis J. Nadeel: ’s winters kan er geen raam meer open…

Versie 2

Alle kozijnen hebben lelijke witte ‘strepen’: het tochtband achter het extra laagje plexiglas aan de buitenkant

Nou ja: het is tijdelijk, en geventileerd wordt er voldoende via onze zonnepaneelventilator in de slaapkamer en via de hems, de bovenverdieping. Ooit zullen we al deze ramen (dertien in totaal!) voorzien van dubbel glas, voorlopig voldoet deze oplossing. Zolang we maar iets doen aan de condens tussen alle laagjes, want ramen waar je niet doorheen kunt kijken terwijl je in alle windrichtingen een weids uitzicht hebt, daar kan ik niet tegen.

Het blijkt een ingewikkeld spel te zijn tussen buiten- en binnentemperatuur, windsterkte en windrichting, vochtigheidsgraad binnen en buiten, en zonneschijn. Honderd procent zonder condens is dus nog niet gelukt, maar dankzij de kleikorrels uit de herbruikbare milieuvriendelijke ontvochtiger Dry-Bag begint er een gevoel van controle te komen. De eerste poging bestond uit kleikorrels in muffinvormpjes-met-de-Deense-vlag-erop, maar al die nationalistische gebakjes in de vensterbank vond ik uiteindelijk toch een beetje raar staan.

Poging twee was met waxinelicht-glaasjes. Dat stond wat sjieker, maar bleek minder te werken als de gebakjes, want blijkbaar had het vlaggetjespapier van de vormpjes ook nog een aandeel in het milieuvriendelijke ontvochtigen. De klei in de glaasjes was één natte klodder en had zijn werk goed gedaan dus, maar er lagen ook plasjes op de vensterbank, en dat willen we niet!

Nu heb ik ooit een keer een molton onderlaken meegenomen deze kant op, maat lits jumeaux. Aangezien zo’n maat bed hier nu niet staat en ook nooit zal kunnen passen (we hebben twijfelaartjes, erg knus!) had ik geen idee waarom ik die molton ooit meegenomen heb. Dus: hup, de schaar erin, lapjes van geknipt en worstjes van gemaakt, mooi op maat voor alle kozijnen, met een rolletje inmiddels weer op de kachel gedroogde kleikorrels erin. Drie keer is scheepsrecht, dus dit móet de oplossing zijn.

2015-12-05 21.38.50

Achter de kandelaars van oude elektriciteitsmast-isolatoren de moltonrolletjes-met-klei

 

Advertenties

3 thoughts on “Moltonworstjes met kleikorrels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s