De laatste duindoorn

Het leven gaat gewoon door. En wij dus ook. Met struinen en jutten, klussen en niksen, met zoeken en soms verrast worden. Zo zijn we al eerder op speurtocht geweest naar het oranje goud, de super-citroentjes van het noorden: de duindoorn. Op de plek waar we in september de rijkste oogst vonden, vonden we nu nog slechts 1 zielig besje. De laatste duindoorn. Dachten we.

Tot we gisteren besloten een ritje naar het noorden te maken, naar een van onze favoriete mos- en bosgebieden. Hier naartoe gaan is als een minivakantie-in-een-vakantie. Altijd een feestje. En dat kreeg nu een oranje randje: in het beschutte duingebied tussen bos en zee vonden we duindoornstruiken die nog barstensvol besjes zaten.

Een snoeischaar behoort inmiddels tot de basisuitrusting in de auto – ook handig in deze tijd voor een dennetakje, zoals elke rechtgeaarde Deen zijn kerstgroen uit de natuur haalt en zelf in elkaar knutselt – dus we hadden met een paar keer knippen een halve tas vol; ook lege tassen en emmers liggen inmiddels standaard in de auto… voor stenen, schelpen, dennenappels, of duindoorntakjes J

En dan volgt thuis het zeer arbeidsintensieve maar-oh-wat-heb-ik-dat-er-voor-over ritueel van wassen, knippen, invriezen, pulken, koken, pureren, gieten en dan eindelijk… genieten!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s