Een kerstparabel

Stof

Al sinds de kortste dag was het weemoedige gevoel bij haar blijven hangen. Er zat haar iets dwars en ze wist niet wat. Ze hadden een gezellige ochtend met Konrad en zijn vrouw gehad en over heel veel verschillende dingen gepraat. Later probeerde ze wat (kerst)gedachten op te schrijven, maar bij elke zin zette ze vraagtekens.

Lag het aan de korte, grijze, natte dagen? Zowel de zon als de windmolens aan de horizon verschuilden zich in een gestage miezer. Er waaide bovendien een stevige zuidwester wind. Zelfs voor de hond was het geen pretje om uit te gaan. Op het strand waren ze al een paar dagen niet geweest.

Lag het aan de handwas, die in plaats van buiten in zon en wind te wapperen nog steeds nat en klam stond te hangen op een rekje op de koude, onverwarmde bovenverdieping?

Lag het aan hun nieuwe zuiderburen, die pitbullfokkers bleken te zijn en bovendien lid van een beruchte motorclub?

Lag het aan Liesbeth of Ramses? Zij zongen liedjes waar ze weemoedig van werd, Hollandse liedjes. Ze vroeg zich af: hebben ze hier eigenlijk een Top 2000?

Lag het aan het einde van het jaar, met bovendien een volle maan op Eerste Kerstdag?

Of lag het gewoon aan haarzelf? …

Er was eens een rijke vrouw die zoveel goud bezat dat zij geen plaats meer had om het allemaal op te slaan. Maar toen zij op een morgen wakker werd, zag ze dat al haar goud veranderd was in stof. Ze was radeloos. Een vriendin bracht haar naar de Wijze Oudste en deze zei: ‘Breng al je goud naar de markt en als iemand kan zien dat het goud is, breng die persoon dan naar me toe.’

De vrouw zei: ‘Hoe kan dat me helpen?’

De Wijze Oudste zei: ‘Het zal je helpen. Doe het maar.’

Dus ging de vrouw al haar goud ophalen: tientallen ossenwagens vol stof. De hele markt stond vol met haar ossenwagens. En er kwamen veel mensen op af met de vraag: ‘Wat heeft die onzin te betekenen? Waarom breng je zoveel stof naar de markt? Waarvoor?’

De vrouw zweeg. Toen verscheen er een man. En hij zei tegen de vrouw: ‘Zoveel goud? Hoe ben je aan zoveel goud gekomen?’

De vrouw vroeg de man: ‘Kun je het goud zien?’

Hij zei: ‘0 ja, al deze ossenwagens zijn gevuld met goud.’

Ze hield de man staande en vroeg hem naar zijn geheim. ‘Hoe kun je dat zien? Want niemand, zelfs ik niet, kan zien dat het goud is. Het is allemaal stof.’

Zij nam hem mee naar de Wijze Oudste en deze zei: ‘Je hebt de juiste man gevonden. Hij kan je de kunst bijbrengen. Het is een kwestie van zien. De wereld is zo als je haar ziet. Goud kan stof zijn en stof kan goud zijn. Het gaat erom hoe je ernaar kijkt. En zodra je op de juiste manier kunt kijken, verandert de hele wereld in goud.’

Goud

We zoeken vanwege de voortdurende wind en regen de beschutting op en wel in een bos waar we niet eerder zijn geweest. Het is nota bene het dichtstbijzijnde bos: Doverodde Plantage, aan de kant van de fjord. Aan de andere kant van weg nummer 11; de weg waarvan wij hopen dat die nooit een snelweg naar het noorden wordt.

Odin is helemaal in zijn element en ook wij ontdekken in deze zalige luwte nieuwe schatten: enorme dennenappels, die dienst kunnen doen als aanmaakkegels in de kachel, en die bovendien barstensvol (pijnboom)pitten zitten! En zowaar, het wordt nog droog ook! Kan de was straks misschien nog even naar buiten. 😉

Over was gesproken: we hebben besloten nu toch maar vast een (nieuwe, geen tweedehandse) wasmachine te kopen en te plaatsen. Als we komend voorjaar de vloer en de schimmel gaan aanpakken, moet de wasmachine maar even wijken. Online een hele mooie aanbieding gevonden. Toen het ons niet lukte deze met onze Nederlandse betaalkaart te bestellen was een mailtje naar Hans voldoende. Volgende week kunnen we wassen, joehoe! En voor het drogen heeft Jaap een even simpele als doeltreffende methode gevonden: ons kleine heteluchtkacheltje. Binnen een uur was alles droog…   😉

De schrik over onze nieuwe buren is gelukkig inmiddels, net als de storm en de regen, wat geluwd. De vooroordelen hoopten zich even op, tot Jaap mijn gedachten letterlijk de andere kant op wist te buigen. Als ik me afvraag wat ik aan moet met een Bandido die enge honden houdt, geldt dat net zo goed voor al onze boerenburen. De kans dat we vrienden worden met de één of de ander op grond van gemeenschappelijke interesses is even groot… of klein… 😉

Dit jaar kunnen we voor het eerst als expats meegenieten met de Top2000, dankzij onze supersnelle glasvezel internetverbinding. Bijzondere ervaring. Dit oer-Hollandse fenomeen brengt me al zo lang het bestaat in de juiste stemming om het jaar af te ronden. Met leuke herinneringen, af en toe een traan, maar vooral veel uit volle borst meezingen. En dat zal ik blijven doen tot ik geen adem meer heb, of dat nu komt van het tegen de westenwind in roepen hier, of tegen de brug op over het kanaal fietsen daar 😀

Nu eerst Odin nog maar even uitlaten voor zijn laatste rondje van vandaag. Dankzij de bijna volle maan aan de heldere hemel geen zaklantaarn nodig, zo wijst Jaap me fijntjes op het feit dat er ook wel voordelen aan deze tijd van de maand zitten… Ik ben zo blij met die man hè… 😉

23294341630_3c284c11a2_z

Wat zie je? Horizonvervuiling of een gouden zonsondergang?

Ik wens jou, lezer, ook iemand toe die je de kunst kan bijbrengen om op de juiste manier naar dingen te kijken, zodat je hele wereld in goud kan veranderen. Ik ben dankbaar dat je al zo lang meeleest, en voor de nieuwste volgers: gezellig dat je er ook bent. Fijne kerstdagen!

PS: de inspiratie voor het verhaal komt van Zinnigeverhalen

 

Advertenties

4 thoughts on “Een kerstparabel

  1. Dank voor het delen van jullie verhalen, elke nieuwe blog is steeds een klein feestje. Ooit hopen we zelf ook zulke ook op deze manier DK te mogen ontdekken, tot die tijd genieten we graag via deze weg met jullie mee:-) God Jul og Godt Nytår!

    Like

      • Dank! Ja, helaas is het nog ver weg. Wij ziijn zelf begin 30, drie kleine kinderen, en hebben afgelopen jaar geprobeerd om een aantrekkelijke baan te vinden rond arhus. (Want: er moet wel een goede reden zijn om de stap te zetten:-) Helaas niets gevonden en nu hebben we gekozen om de komende tien jaar in Nederland te blijven tijdens de basisschooljaren. Tot die tijd zijn we elk jaar minimaal een keer in ons geliefde vakantieland te vinden en leren we alvast de taal…

        Like

  2. Goed idee, om alvast de taal te leren! Dat wordt hier zeer op prijs gesteld c.q. verplicht als je in Denemarken wil komen wonen. En dat is een veel-jaren-plan van jullie… mooi om langzaam naar zo’n stap toe te leven. Wij hadden een vijfjarenplan, maar dat lijkt iets minder te worden (hopen we: veel hangt af van de verkoop van ons huis in NL) 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s