Een geval-dát

Onze voordeur – nou ja, eigenlijk is het de staldeur, maar de echte voordeur zit met plakband en wie-weet-wat-nog-meer dichtgepakt – ligt op het oosten. Naast de slaapkamer, waar we op onbewolkte dagen altijd zo heerlijk door of met de zon wakker worden. Die voordeur bestaat uit twee delen, of eigenlijk drie: aan de binnenkant de originele staldeuren met een bovenste en een onderste helft en aan de buitenkant nog een extra deur.

Het is dat we ergens door naar binnen en naar buiten moeten, anders hadden wij – net als onze voorgangers met de officiële voordeur hebben gedaan – de naden en kieren met schilderstape afgeplakt en er een dikke laag verf overheen gesmeerd. Met al die verschillende onderdelen is onze voordeur dé plek met de meeste mogelijkheden voor binnenkomende wind, en dat merken we vandaag. De harde oostenwind waait bijna tot in de westelijke zithoek toe.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De dichtgeplakte voordeur (op het noorden). In de toekomst OF muur (aan de binnenkant, en aan de buitenkant voor het oog een nieuwe houten deur) OF glas. Voor het licht en het uitzicht. Ook leuk voor Odin… 

We horen het gieren. En dat is een van de weinig geluiden die dit eeuwenoude boerderijtje maakt. Ik had gedacht dat het zou steunen en kreunen in de najaarsstormen, dat de oude deuren zouden piepen en dat de houten vloer zou kraken, maar nee. Vreemd genoeg maakt ons Nederlandse jarenzeventighuis meer lawaai. De trap. Scharnieren. De verwarmingsketel. De rolluiken. En bovendien wonen we daar samen met muizen, en die heb ik hier ook nog niet gespot, noch hun keutels.

Goed, de snijdende oostenwind vraagt dus om maatregelen. Het dikke velours gordijn, dat ooit dienst deed bij de voordeur in Nijmegen (nu lach ik om wat we toen & daar ‘tocht’ noemden…) heb ik al eerder meegenomen, evenals de rail. ‘Voor het geval dát’… Dankzij het minimaliseren raakt mijn voorraad spullen voor het geval dát aardig op, maar nu hebben we dan toch maar zo’n geval!

Alsof het ervoor gemaakt is! Behalve de lengte dan, want de plafonds zitten hier nog op de hoogte van de jaren 1800. En zo zit ik dan, terwijl buiten de wind loeit, binnen het vuur meeloeit, de hond in zijn mand ligt te snurken en manlief met de kitspuit alle kieren in de rest van het Gele Huis naspeurt, lekker knus bij de kachel met de hand een zoompje te naaien. Wij blijven lekker binnen vandaag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Buitendeur dicht. Staldeuren dicht. Gordijn dicht. Wij komen voorlopig niet meer buiten… 😉

Advertenties

4 thoughts on “Een geval-dát

  1. Oh fijn, als je dan wat bewaart dat het dan niet voor niets is. Maar net als mooie stukjes hout komen grote lappen stof ook vaak nog van pas. Hier (bij je noorderburen ;)) valt de sneeuw gestaag. Ik stuur een beetje jouw kant op, dat kan je prima lijen nu je de boel zo lekker dicht hebt!

    Liked by 1 persoon

  2. Goed plan! En hadden we vandaag toch een sneu geval van ‘niet bewaard’. Ik wil iets op wielen in een kast (is een hele diepe kast, en op wielen kan ik de doos (met inhoud) er makkelijk uitrijden. Laat ik nou net tig wieltjes naar de kringloop hebben gebracht… zucht. Kom maar op met die sneeuw! :-))

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s