Volle maan

Het geronk zwelt zacht aan. Zonder hem te zien weet ik dat een helikopter nadert. Het motorgeluid wordt harder en harder. Ineens zie ik ‘m, als hij met de zon achter zich mijn blikveld even verduistert. Er springen een paar mannen in het zwart uit, ze zijn gewapend. In de glazen stad kan ik me nergens verstoppen; ze zullen me snel vinden. Ik laat mezelf zien in de wetenschap dat ik geëxecuteerd zal worden.

In die fractie van een seconde van overgave en berusting in mijn lot word ik wakker. Tenminste: dat denk ik, maar het geronk blijft. Even slaat mijn hart een slag over. Is het dan toch geen droom? Maar dan dringt door dat de buurboer Jesper nu ook zijn land aan het ploegen is. Een paar meter van ons slaapkamerraam af. Terwijl de opkomende zon nog laag aan de horizon staat.

Een paar dagen geleden regende het af en toe even, en dat leek het sein voor veel landbouwers in de omgeving hun stoppelvelden van vorig jaar klaar te maken voor een nieuwe oogst. Het was een drukte – en een modderboel – van jewelste op de wegen. Er werd geploegd, geëgd en gezaaid. Behalve op de velden rondom het Gele Huis. We zeiden die dag nog tegen elkaar: Benieuwd wanneer… Wel: vanochtend vroeg dus. Half zeven.

Met die enorme lappen land die ze hier hebben is dat wel heerlijk meditatief werk, lijkt me. Ploegen. Net als baantjes trekken in het zwembad. Rustig heen en weer, verstand op nul en blik op oneindig… en dat dan de hele dag. Of soms nog langer, want het feit dat de zon op zeker moment ook weer onder gaat, en het donker wordt, betekent niet dat het werk dan stopt. Nee: pas als het klaar is. Niks meditatief dus. Gewoon snoeihard doorploeteren.

Dat deed Jaap ook toen hier in de omgeving alle bomen en struiken in de versnipperaar verdwenen. Echt alles. Niets bleef er meer over; het hele land was kaal. Hij heeft gekletst als Brugman en gevochten voor wat-ie waard was om ‘onze’ bomen en struiken te behouden – en het is hem gelukt! Vervolgens is hij als een dolle her en der houtsnippers gaan verzamelen, want waar zouden we anders de kachel mee moeten stoken?

Soms hebben dromen je iets te vertellen. Soms verwerk je ’s nachts gewoon waar je overdag mee bezig bent geweest. Ik met het fantaseren over serres, Jaap met sprokkelen. En als het dan volle maan is, krijgen dat soort dagelijks dingetjes tussen zonsondergang en zonsopgang soms een spectaculair tintje. 😀

Sfeervol verlicht boerderijtje met volle maan

Volle maan boven Kobberø.

 

 

 

 

Advertenties

2 thoughts on “Volle maan

  1. Ik heb ook een keer zo’n executiedroom gehad. Was het vergeten, maar nu jij dit zo beschrijft. Ik gaf me ook over en voelde een gekke kalmte. Daarna werd alles zwart, maar ik was er nog wel. Heel rustig en kalm. Heel bijzonder. Wat fijn dat jullie bomen en struiken gespaard zijn gebleven. Oh kan me dat helemaal voorstellen. Ik ben nog wel zo’n iemand die in een boom zou gaan zitten als het moet. Prachtige foto als afsluiter.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s