Geen houvast meer

Tijdelijk het houvast verliezen. Daar ging de ‘quote op zondag’ over, en zoals beloofd kom ik daar nog even op terug. We hebben namelijk onze 7 zitelementen verkocht. En prompt schoot het me in de rug: spit. Te zwaar getild aan die elementen? Nou, letterlijk niet, maar figuurlijk bleek de verkoop van onze ‘bank’ meer te doen dan alleen ruimte scheppen voor een verhuizing naar een kleiner onderkomen.

Je rug staat symbool voor existentiële veiligheid. Een soort basis van waaruit je bestaat. De wervelkolom biedt je de vrijheid jezelf soepel te kunnen wenden in alle mogelijke richtingen, een buigzaamheid die slechts mogelijk is door het gevoel van veiligheid en ondersteuning in je structuur. Zonder die veiligheid geen souplesse.

Ik had het die zaterdag, toen we voor het laatst nog even op ‘onze’ bank zaten met een kopje koffie, tegen de nieuwe eigenaars gezegd: ik heb het er moeilijk mee gehad, de afgelopen week. Alsof onze emigratie nu onomkeerbaar is. Zoals de aanschaf van een wasmachine in het Gele Huis het vakantiegevoel daar elimineerde, zo bleek het afscheid van onze Hima (zo heet de bank) tevens een afscheid van een fase in ons leven die hiermee definitief voorbij lijkt.

Chateau d'Ax zithoek Hima oranje paars

Oud, of nieuw?

We kochten de bank in een periode dat alles mogelijk was, en juist in dat moment van overvloed stikten we er zowat in. We beseften ons heel snel dat geluk niet in (veel) dingen zit, maar misschien juist in zo weinig mogelijk, zo simpel mogelijk en zo klein mogelijk. Het plan ontstond om te stoppen met onze toenmalige manier van leven, er veranderde veel en ons pad kwam voorbij het Gele Huis (dit blog in 1 zin, compacter kan het niet 😉 ).

Door het ‘loslaten’ van onze Hima lijkt het laatste draadje waarmee we nog aan ons ‘oude leven’ waren verbonden, doorgeknipt te zijn. En met dat besef sloeg bij mij de onzekerheid weer toe. Even geen houvast meer. Wat nu? En jawel: die onzekerheid sloop onmiddellijk mijn lijf in, mijn onderrug om precies te zijn.

Met de quote van zondag in gedachten ben ik blij dat het tijdelijk is, die instabiliteit in zowel ons leven als mijn onderrug. 😀

Loslaten, betekent tijdelijk het houvast verliezen. Niet loslaten betekent voor altijd het houvast verliezen.

PS: We hebben inmiddels ‘nieuwe’ zitplaatsen via Marktplaats. Het plan was een tijdelijke, grijze & goedkope bank te zoeken, voor de tijd dat we hier nog zijn. Immers: we willen in principe huis EN haard verkopen, niets meenemen behalve onze fietsen. We zijn gezwicht voor 5 kleine, bruine (!) elementen. Net zo flexibel op te stellen als onze Hima, maar de helft compacter. Ik zie ze nog wel eindigen in het Gele Huis…

bruin 2016-08-13 14.23.25

Nieuw, of oud?… (en Odin)

Advertenties

5 thoughts on “Geen houvast meer

  1. Hahaha, ik moet wel een beetje lachen om de Hima en je komische beschrijvingen. Wel rot van de spit, ik was er al een beetje bang voor toen ik de quote op zondag las. Ik hoop dat het al wat beter gaat? Sterkte met loslaten. Het maakt je zoveel lichter. Liefs x

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s