Licht, warmte en liefde

golden-line-of-remembrance

‘Golden line of remembrance’ © Jaap Berghoef Photographic Impressionist

Afgelopen zondag was ze ineens weer heel dichtbij. Onverwacht. Ik had een mooie verdiepingsdag van de cursus therapeutisch harpspel en wilde even een blik werpen in het repertoireboek dat voor deze ‘muzikale nachtzoen’ wordt gebruikt. Ik sloeg het open bij dat ene lied dat ik nog steeds niet kan horen, laat staan meezingen, zonder tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel te krijgen. ‘Zo vriendelijk en veilig als het licht’. Het lied van mijn schoonmoeder.

Vandaag precies zeven jaar geleden overleed ze. Ze had longkanker, dat in een te laat stadium werd ontdekt. Ze kon niet meer behandeld worden, ze kon zich alleen nog, samen met mijn schoonvader en de kinderen, voorbereiden op haar einde.

Ik heb voor haar een speciaal plekje in mijn hart. Ze was lief, warm, pretentieloos, onbaatzuchtig. Als geen ander in staat tot ware compassie: ‘Anderen vrij laten zijn van het lijden.’ Mama kon dat. Ze heeft dat laten zien gedurende de jaren die wij met elkaar gedeeld hebben, maar vooral in de laatste uren voordat zij insliep was zij in staat ONS lijden te verlichten.

De manier waarop zij afscheid van mij, van ons, heeft genomen heeft diepe indruk op mij gemaakt. Ik ben niet-kerkelijk opgevoed. Ik ken de theorie van diverse geloofsstromingen vanuit de lessen maatschappijleer op school en later door er meer over te lezen. Mama liet mij die laatste week voor haar sterven geloof, vertrouwen en liefde in de praktijk zien. Ervaren. Voelen.

De diagnose uitgezaaide longkanker bracht grote angst bij mama voor pijn en benauwdheid. Ze had echter ook de diepe overtuiging dat God niet van haar vroeg deze moeilijke omstandigheden te dragen, nu er middelen bestaan om dergelijk lijden te voorkomen. Ze koos voor palliatieve sedatie, een onvoorstelbaar moeilijk maar moedig besluit – zo zou ik een jaar later pas begrijpen toen mijn eigen moeder in vergelijkbare omstandigheden verkeerde.

In haar laatste uren straalde ze een licht uit, een energie, vol van warmte en liefde en eindeloos vertrouwen. Er was een Engel in ons midden. Ze nam ons een voor een in de armen en liet ons met een glimlach op haar gezicht zien waar ze naartoe ging. Ze troostte ons, knuffelde ons, gaf ons kracht om haar los te laten, om verder te gaan. Zoals het altijd al geweest was, en haar eigen kinderen weten dat beter dan ik, waren er geen woorden nodig om te weten wie wat nodig had. Tot op het laatste moment beschermde mama ons tegen verdriet en pijn, zodat wij haar konden laten gaan.

 

Afgelopen zondag was ze ineens weer even heel dichtbij. Dat soort momenten koester ik. Het maakt de leegte die ieder mens achterlaat van wie je hield en die gestorven is, even gevuld met licht en warmte en liefde.

 

Advertenties

10 thoughts on “Licht, warmte en liefde

    • Ja, muziek is zo vaak (niet alleen voor ouderen die aan dementie of Alzheimer lijden) een sleutel tot herinneringen of mogelijkheden die voor onmogelijk werden gehouden… Muziek is een krachtig ‘instrument’… maar daar weet jij (ook) alles van. X!

      Liked by 1 persoon

  1. Over hoe een triest, droevig afscheid en gemis tegelijk ook iets wonderbaarlijk krachtigs hebben. Dit heb ik ook ervaren zoals je het hier zo prachtig hebt beschreven. Mijn vader gaf ons ook troost en kracht toen hij zo ziek was en stierf. We praten nog heel veel over hem. Zoveel dierbare herinneringen.
    Onze geliefde doden verlaten ons nooit.
    Lieve groet.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s