Danske babyer græder mindre, of de zwangerschapsverlofvervangster

 

‘Horen jullie hem wel eens op zijn pannen slaan?’ vroeg de buurvrouw me onlangs tijdens een gezamenlijk achtertuinmomentje. ‘Wij zijn er inmiddels immuun voor…’ voegde ze er nog aan toe. Wel nu: wij – nog steeds – niet. Dat heb ik niet tegen de buurvrouw gezegd. Ik heb me ingehouden. Maar de afgelopen ruim duizend dagen hebben we hem elke dag gehoord. Ons nieuwe buurjongetje. Ooit een huilbaby, inmiddels een schreeuwpeuter met een Ikeakeukentje dus.

Toen hij er net was, zetten zijn ouders hem wel eens buiten voor de voordeur in de kinderwagen. Of liep de buurvrouw rondje na rondje om het grasveld, kinderwagen in de ene hand, smartphone in de andere. Want alleen buiten sliep hij goed. We hebben wel eens gezegd: ‘Ha, passen jullie de Deense methode toe?’ Maar dan werd-ie schielijk weer naar binnen gehaald met als gevolg: huilen.

Kom je in Denemarken langs een børnehave (letterlijk: een kindertuin, kinderdagverblijf dus), dan is de kans groot dat er een hele rij kinderwagens buiten staat. Want: buiten slapen ze beter, is de algemeen heersende opinie. En onlangs is het wetenschappelijk aangetoond: uit Brits onderzoek is naar voren gekomen dat Deense baby’s het minste van alle huilen. Nederlandse baby’s scoren als één van de slechtste…

barnevogn i sne

Kinderwagens in de sneeuw bij een Deens kinderdagverblijf. En huilen: ho maar!

Behalve dat buiten slapen doen ze het in Denemarken nog op wat andere fronten anders dan hier – of andere plekken op de wereld waar baby’s veel huilen zoals Canada en Italië. Denen onderkennen het belang van aandacht en zorg van de ouders in het eerste levensjaar van een nieuw mens. Daarom is het Deense ouderschapsverlof 52 weken (!), en in die periode geeft de Deense moeder borstvoeding. Ook weer zo’n dingetje waar Denemarken hoog op scoort. Vervolgens gaan zowel moeder als vader weer fulltime aan het werk en gaat het kind fulltime naar de opvang. Waar het dus – weer of geen weer – lekker in de kinderwagen veel tijd buiten doorbrengt.

Ik heb geen verstand van baby’s. Nooit zelf kinderen gebaard of aan de borst gehad, maar sinds ik een nieuwe rode draad in mijn carrière heb ontdekt als zwangerschapsverlofvervangster, zit ik automatisch ineens toch meer ‘in de baby’s’. Mijn eerste interim-baan vorig jaar was voor een periode van zeven maanden. De collega die ik verving had de standaardperiode van 16 weken bij haar eerste boreling als veel te kort ervaren, en pakte het nu dus anders aan.

Nu vervang ik opnieuw een aanstaande moeder. ‘Slechts’ vier maanden. Ik zeg dat niet tegen haar, hoor. Ik houd me in. Als ’t aan mij lag zou iedere ouder minstens zeven jaar verlof moeten nemen. Erg on-Deens, niet-van-deze-tijd, maar dat wil ik ook helemaal niet zijn. Volgens mij zou het de wereld aan babytranen schelen. En nog heel wat meer ook.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

13 thoughts on “Danske babyer græder mindre, of de zwangerschapsverlofvervangster

  1. Hmmmm, raakt een heleboel…onze oudste was een huilbaby en hoe machteloos en hoe moe voelden we ons toen, bijna een echtscheiding, ( mijn man zette de baby s’ nachts ten einde raad in de koude schuur achter in de tuin, en ik, pas moeder, kon dat niet aan…) baan opgezegd, hij mocht immers nergens zijn, veroordeeld, op het huilen, op het baan opzeggen, op het thuis blijven, op alles, nooit deed je het goed, iedereen had er wel wat over te zeggen,…iedereen had wel een tip, wist het beter, onzeker gemaakt….
    Begrip voor lange verlof in Denemarken, respect!, maar toch gaat er ergens wat fout dan als je na een jaar geheel naar de crèche moet, fulltime, en buiten moet staan… Hechtingsstoornis kinderen werk ik dagelijks mee, en dat is, vooral voor de kinderen, erg moeilijk…( studies hebben bewezen dat het met name de eerste drie jaar zijn wat hechting betreft..)
    Kinderen die opgevoed worden door ouders die constant op hun mobiel kijken in plaats van de ogen van hun kind ontwikkelen een hechtingsstoornis is laatst onderzocht, dus ik vrees met grote vreze….maar ook begrip voor de moeder van een huilbaby…je hebt geen eigen leven meer, dus even weg van dat gekrijs naar andere zaken ter ontspanning, ik snap het!
    Begrip voor het feit dat borstvoeding het !! is voor een kind, als het lukt, als het wil, als je het kan,als het mag, als je het wil, ik heb daar ook verschillende ervaringen mee en snap alle kanten en alle facetten en wat je ook koos of deed of moest doen, altijd was er wel ergens een veroordeling…
    Buren overlast ; weet ik alles van helaas, dus ook begrip,ken de machteloosheid, het niet begrijpen, de irritaties, maar ook de wederzijdse veroordeling..
    Begrip gekregen voor alle ouders die ik inmiddels gesproken heb waar de kinderen een extra uitdaging geven in de opvoeding omdat ze druk zijn, minder gezeggelijk luisteren omdat ze autisme hebben of ADHD , en alle veroordelingen die deze mensen onzeker hebben gemaakt……

    Dus…ja je stuk roept heel wat op!
    Begrip maar vooral verwarring…. 😉
    Wat vind ik ervan?? Zonder oordeel, maar wat ben ik hierin….?
    En dat is goed …..want van verwarring groeit een mens…het zet tot nadenken en herkadering
    Dank je!

    Lieve groetjes van mij.

    Like

    • Lieve groet terug! En ook dank voor je openhartige reactie… (ik heb er ooit zelf om gevraagd toen ik je zei dat je vaker hartekreten moest uiten, en dat doe je hier zeker) Ik kom erop terug! X

      Like

  2. Ik liet mijn dochter ook veel buiten slapen. Een mooie tijd. Ze huilde sowieso zelden, dus weet ik niks van huilbaby’s af. Het ging zo makkelijk… Dit stukje brengt mooie herinneringen aan lang vervlogen tijden… waarvoor dank. Lieve groet.

    Liked by 1 persoon

  3. Heerlijk voor die kindjes, die een jaar lang bij papa en mama mogen blijven in plaats van met 13 weken naar de opvang moeten. Ik heb er nog spijt van, maar het kon toen niet echt anders. Achteraf wel, toen niet. Gelukkig kreeg ik hem altijd heel zen en blij terug. Hoe Nederland omgaat met jonge baby’s, kinderen en hun ouders is gewoon om je te schamen eigenlijk.

    Liked by 1 persoon

    • Wat ik lees over het verschil tussen Nederland en Scandinavische landen, in het benaderen van jonge baby’s en hun ouders, zit dat vooral in de bemoeizucht. Al die regeltjes waar je als kind of ouder aan moet voldoen van het consultatiebureau, en dat is allemaal wat losser in het noorden, zo begrijp ik…

      Like

  4. Mooi beschreven. Ik moet er vaak aan denken als ik moeder in hun telefoon zie en totaal niet in contact zijn met hun kindje in de kinderwagen. Deze kinderen kunnen zich niet veilig hechten met alle gevolgen van dien.. Dit zou over een jaar of 15-20 wel eens het nieuwe drama kunnen zijn als deze baby’tjes onveilig gehecht zijn en dan hun weg in de maatschappij moeten gaan vinden.

    Liked by 1 persoon

    • Ik ben er bang voor Pien! Maar wie weet: compenseren die moeders die buiten achter de kinderwagen met hun blik gericht op een schermpje het wel heel erg als ze binnen zijn, en wat wij dan niet kunnen zien… dat HOOP ik dan altijd maar… 😉 dat ze dan wel alle aandacht voor hun kind hebben…

      Like

  5. Herkenbaar! Ik dacht ook dat het thuis blijven echt niet kon, met name financieel… sinds de gastouder na 2 maanden het contract stop zette in verband met mijn huilbaby, kwam ik met hem thuis te zitten (gelukkig kan ik in eerste instantie mijn verlofuren opmaken) op een halve dag oma en hele dag alleen met papa na. Dit is inmiddels alweer drie maanden geleden gebeurt en mijn kind (en ikzelf ook!) is gelukkiger dan ooit! We samen bijna alle slaapjes samen (anders zit hij in de draagzak) en de borstvoeding loopt ineens veel beter. Maar oh man, anderen hebben er zo’n mening over… over het wel laten huilen, het samenslapen, het nog steeds borstvoeden, de draagzak, het raam open laten tijdens de slaapjes, etccc…. inmiddels ben ik maar oost-indisch doof. Ik negeer wat niet strookt met mijn visie.

    Liked by 1 persoon

    • Heel goed! Doen wat je eigen gevoel zegt dat goed is, en inderdaad al die goedbedoelde maar onwerkbare adviezen van anderen laten zijn voor wat ze zijn… Daarom heb ik mijn buurvrouw (of welke jonge of aanstaande moeder dan ook) nog nooit advies gegeven. Behalve dat ik geen ervaringsdeskundige ben (en alhoewel “niet gehinderd door enige kennis” zelfs een deel van de reden is dat ik nu tijdelijk werk heb 😀 ) weet ik dat deze mensen al zoveel advies krijgen en dan soms door de bomen het bos niet meer zien… Fijn dat het met jullie samen nu zo lekker gaat!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s