Solen kiggede lige frem…

Per mail is hij een man van weinig woorden. ‘De zon scheen volop toen ik vandaag bij het huis bezig was’. Vriendelijke groet: Konrad. Bijgevoegd twee foto’s, en daarom was meer tekst ook eigenlijk niet nodig. Dat komt wel weer als we elkaar spreken binnenkort.

grasK2

Veel groen rond het Gele Huis. En bloesem! En zon!

Het Gele Huis ligt er nog mooi bij, evenals het gras. Ik zie nog geen gaten in het dak. Aan de bomen aarzelend groen; het is daar – net als hier – de afgelopen weken te koud geweest voor de tijd van het jaar en dat betekent ruim 800 kilometer noordelijker dat de natuur dan echt een stuk achterloopt.

Maar… ik zie ook volop bloesem. Kersenbloemen links en pruimenbloesem rechts! Dus dat belooft, ondanks dat koude voorjaar, toch weer een mooie oogst. Alle bessenstruiken, die beschut voor de westenwinden onder de kersen- en appelboom de allereerste zonnestralen uit het oosten opvangen, zitten dik in het blad, maar voor bloemen is het nog te vroeg.

Heel erg benieuwd ben ik naar onze moestuinbak, die we de vorige keer hebben aangelegd en waar we als experiment aardappels in hebben gestopt en wortels gezaaid. En zouden alle stekken van boompjes, struiken en ander nieuw haagmateriaal de frisse en natte lente goed hebben doorstaan? Voorlopig hebben we een deel van het allereerste stuk grasveld dat is opgeofferd voor een moestuin, bestemd als kraamkamer voor nieuwe aanplant.

En dan valt me ook, achter de grasmaaier van Konrad, het ieniemienie stukje dekzeil op met-keien-erop-tegen-het-wegwaaien. Toen we tijdens ons laatste verblijf dit stuk afdekten (ook weer zo’n experiment, in het kader van het niet compleet willen en kúnnen ontzoden van de hele tuin) vond ik het een hele lap, en die lap is de laatste maanden in mijn herinnering nogal groter gegroeid. Het beeld op de foto valt dus vies tegen!

De ENORME stukken karton die ik hier in inmiddels heb verzameld – evenals gesnoeid hout is nu ook geen doos meer veilig; op oud-papierdag ben ik net Malle Pietje die met arendsogen langs de containers fietst op zoek naar een bruikbaar stuk – zullen daar postzegels blijken te zijn.

Waar hebben we al dat karton voor nodig? We gaan permaculturen. En de ‘makkelijkste’ manier om van gras af te komen en een begin te maken met een betere bodem is dat gras afdekken met karton, en daar bovenop moet dan weer een dikke laag stro. Dat moet voldoende voorhanden zijn in de buurt van het tussen de grote boerderijen gelegen Gele Huis. En anders hebben we natuurlijk een dak vol, dat toch vervangen moet worden…

Maar ja: die wind. Niet alleen het vinden van voldoende (grote) stukken karton zal een uitdaging worden, ook het vastleggen van de laag stro. En dat moet nog 1 à 2 jaar blijven liggen ook, eer het gras er onder dood genoeg is en voer is geworden voor allerlei bodembeestjes, samen met dat karton en uiteindelijk ook het stro.

Ik voorzie dat we Konrad de komende tijd nog echt wel nodig hebben om gras te maaien.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

3 thoughts on “Solen kiggede lige frem…

  1. Ah, mooi hoor! Ik ben weer een beetje afgestapt van het idee van permaculturen. Heb zelfs een cursus gedurende een jaar over natuurlijk moestuinieren gevolgd. Uiteindelijk vond ik het niet zo geheel natuurlijk, haha
    Wanneer gaan jullie weer naar het prachtige gele huis?

    Liked by 1 persoon

    • Ha Patty, ik loop een beetje achter… inmiddels genieten we weer even volop van en in het gele huis en zijn we onze permacultuurplannen voorzichtig aan het vormgeven hier. Jammer dat dit idee bij jou geen ‘wortel schoot’! 😉

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s