Onverwachte gedaantes van duende

‘Ik probeer een dialoog tot stand te brengen tussen het kunstwerk en de ruimte. De plek waar het hangt. De structuur van het papier, de structuur van de muur… Ik wist meteen dat ik jouw foto’s op de meeste fragiele plek van deze voormalige kerk wilde hebben. Vergeleken met de andere werken hebben jouw foto’s ook een zekere fragiliteit. Maar juist op deze plek wordt het dan een heel krachtig geheel’.

Marcello, de curator van de expositie El Duende aan het Comomeer, heeft er goed over nagedacht en laat zich niet zomaar van zijn stuk brengen. We zijn weer even vanaf ons logeeradres op de berg naar beneden gezigzagd en praten met hem na over de opening de dag ervoor. Toen schoot een van de andere deelnemers aan deze expositie Jaap aan. Ze vond zijn foto’s op de plek waar ze hingen niet goed tot hun recht komen. Vond Jaap dat zelf ook niet? Nee dus.

Bellano Ex Chiesa di San Nicolao El Duende

Nee dus.

De dag ervoor had ze ook al geprobeerd Marcello op andere gedachten te brengen. Ze was de laatste die haar schilderijen inbracht, en eiste – terwijl de meeste andere werken dus al aan de muur hingen – inbreng in de plek waar haar werk moest komen. Ze was het duidelijk niet eens met het idee van Marcello. De ‘duende’ was meteen voelbaar aanwezig in het daarvoor zo vredige voormalige kerkje. Marcello bonjourde haar met een kort maar krachtig ‘no’ de kerk uit toen ze aanbood te helpen met ophangen.

De op het oog zo lieve en zachte knul blijkt een man met een plan die zich niet door een charmante feeks van de wijs laat brengen. ‘Ik heb hier al jaren ervaring in, ik weet echt wel wat ik doe’, zo vertrouwt hij ons later toe. Dat vrij heftige werk van Kyril, de Bulgaarse schilder, is niet zomaar op de plek neergehangen waar het nu hangt: naast een fresco van Sint Agatha. Een van de bekendste heilig verklaarde martelaressen. Haar borsten werden afgesneden als straf omdat ze zich niet aan een aardse man wilde onderwerpen, maar wel aan Christus. Ze staat daarom altijd afgebeeld met haar afgesneden borsten op een schaal of in haar handen. Geven de afbeeldingen van Kyril je al geen kippenvel, dan doet dit verhaal dat wel.

Ex Chiesa de San Nicolao Bellano El Duende

Het werk van Kyril naast de fresco van Sint Agatha

De vernissage is een ingetogen feestje. Vier van de acht deelnemende kunstenaars zijn aanwezig – de Duitse schilderes, een Canadese fotograaf, de Bulgaarse Kyril en Jaap natuurlijk – een klein groepje gasten, een journalist annex fotograaf van de plaatselijke krant. Er is een hapje, een drankje en op de achtergrond een jazzy muziekje uit een laptop. Terwijl de journalist de exposanten het hemd van het lijf vraagt, kwijt Marcello zich van zijn taak als gastheer en legt aan de bezoekers de aanwezige moderne kunst uit. Want: ‘Italianen hebben nu eenmaal meer met klassieke kunst, zoals de fresco’s op deze muren. Ik wil ze juist proberen warm te maken voor abstract werk’, aldus Marcello.

Ex Chiesa de San Nicolao Bellano El Duende

Marcello dirigeert de journalist/fotograaf en Jaap naar de plek waar Jaaps werk hangt

Ex Chiesa de San Nicolao Bellano El Duende

Jaap in gesprek met de Italiaanse krantenman

Ik schrik uit het relaxte sfeertje op als ik ineens ‘MaNaMaNa’… hoor. Zolang ik een mobiele telefoon heb, is dit Muppetmuziekje mijn ringtone en verdorie: ik had mijn telefoon toch uit gezet vanwege dit feestje? Klopt, mijn telefoon staat uit, en de Muppets blijken gewoon uit de laptop te komen. Nu ik toch met mijn telefoon in de hand sta, zet ik hem even aan en zie dan dat ik tien minuten daarvoor een telefoontje heb gemist. En een appje. Ineens doemt el duende in een heel andere gedaante op, en bezorgt me de rillingen en tranen. Na een lang ziekbed is mijn tante Dora overleden; de zus van mijn moeder die een tweede moeder voor mij werd. Gevoelens van opluchting en verdriet strijden om voorrang, maar het idee dat ze ‘in spirit’ hier en nu even aanwezig was, geeft uiteindelijk een warm gevoel

 

Advertenties

6 thoughts on “Onverwachte gedaantes van duende

  1. Ha Ingrid, dank je wel voor je woorden. Fijn dat je beide versies gelezen hebt. Dat opzetje: klopt. Ondanks enige twijfel heb ik nu toch een vorm gevonden om ná hetgeen ik al geschreven en gezegd heb bij haar afscheid, Dora hier ook nog een ‘plekje’ te geven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s