Een boterham met 3 ons vleeswaar

Vanaf de jaren vlak na de oorlog reisden mijn ouders per scooter, motorfiets of Fiatje 500 door Europa. In kleine notitieboekjes noteerden ze met potlood hun belevenissen. Aflevering 3.

Zondag

We vertrekken om 8 uur uit Biasca met nog steeds mooi weer, en moeten helaas voor de 2e keer de Sint Gotthard bestijgen. Michael is bang dat de motor het begeeft en daarom zijn we maar weer op de terugweg. Dus om de 5 km een half uur rusten.

Terwijl we zitten komen er twee Zwitsers aan en maken een praatje. Wij vroegen hun of er hier in de buurt een broodwinkel was, waarop zij dachten dat wij honger hadden. Ze gaven ons een boterham en we hebben ons ziek gelachen toen we zagen wat erop zat: 1 ons saucijs, 1 ons spek en nog 1 ons andere worst.

Ze hebben ons tevens verteld dat we goed en goedkoop konden eten aan een buffet op het station, wat we ook hebben gedaan. Voor 375 (Franc) een slaapplaats gevonden in Altdorf. Vandaag regent het voor het eerst, maar dan ook goed. We rijden hier dwars door de wolken.

Maandag

Gestart vanuit Altdorf om 9 uur. We rijden nu langs het Vierwoudstedenmeer, wat ongelooflijk mooi is. Daar hebben we natuurlijk een foto gemaakt. In Luzern hebben we op het station gegeten, wat we tegenwoordig iedere dag doen. Hier groeien overal frambozen langs de weg en ze zijn heerlijk. Nog steeds mooi weer.

‘Wildplukken’ heet dat tegenwoordig, waarmee het een wat spannende klank heeft gekregen… maar dat komt misschien door de associatie die ik leg met ‘wildplassen’. Dáár kun je voor bekeurd worden J Als je goed om je heen kijkt, zoals mijn moeder zelfs van achterop de motor deed, zie je dat de natuur je zoveel lekkers te bieden heeft!

Ik zou tegenwoordig trouwens niets meer plukken of eten wat ergens langs een weg staat. In de jaren 40 van de vorige eeuw kon dat nog wel. Ik ben eigenlijk pas een enthousiaste wildplukker geworden sinds ik met mijn neus op de overdaad aan duindoornbessen en rozenbottels werd gedrukt aan ‘onze’ Deense kust. Sindsdien pluk ik ook van alles in de wijk rond ons Nederlandse huis: bramen, vlierbessen, daslook, paardenbloemen, kerspruimen, hazelnoten… allemaal zomaar in het ‘wild’!

Dinsdag

Met een stralende zon vertrekken we naar Lausanne. We rijden langs de Bielersee, alles is hier even mooi. Nu gaan we naar het Meer van Genève waar we een paar uur verblijven. We hebben onze haren gewassen en liggen nu heerlijk in de zon. Foto gemaakt. Slaapplaats gevonden in Genève waar het vreselijk smerig was.

… en dan heb je net schone haren… zouden ze die met shampoo en al hebben gewassen? In het Meer van Genève? Of waren mijn ouders al ‘no-poo-avant-garde’?

Woensdag

We zijn in Genève en de motor doet het weer niet. Dus gaan we maar weer naar een garage. Om half 9 waren we er en om 11 uur was hij weer klaar voor de zoveelste keer. Het is ondragelijk warm. De mensen zijn

… en hier stoppen de aantekeningen abrupt. Vóór in het notitieboekje bevinden zich twee toeristen-toegangskaartjes voor het casino in Monte Carlo. Maar daar zijn ze helemaal niet geweest deze reis. Achterin het boekje het adres van een jeugdherberg aan het Comomeer. Of ze daar ooit geweest zijn? Ik weet het (nog) niet.

Wel grappig dat wij daar nu net zijn geweest. Mooie motorweggetjes hebben ze daar, vanaf het meer omhoog zigzaggend de bergen op… Wie weet: lees ik er iets over in een volgend notitieboekje.

Monte Carlo

Twee kaartjes voor de ‘gewone salons’ van het Casino de Monte Carlo

Advertenties

15 thoughts on “Een boterham met 3 ons vleeswaar

    • Ja, nu vind ik het inderdaad ook erg jammer dat mijn moeder die foto’s in een vlaag van verstandsverbijstering in de vuilniszak heeft gekieperd. Indertijd, toen ze me het vertelde, was ik gewoon boos 🙂 Ze was ‘rommel’ aan het opruimen geweest zodat ik daar later niet mee opgezadeld zou worden. Zucht.

      Like

      • Zucht, kreun. Wat maken we toch veel fouten. Nou in elk geval lijdt mijn moeder absoluut niet aan de ziekte dat ze dingen wegdoet opdat ze mij er niet mee opzadelt. Integendeel, en dat is weer een zucht waard. Want ik zie huizenhoog op tegen het moment dat ik haar huis moet leeg halen.
        Het is ook nooit goed.

        Liked by 1 persoon

    • Ze waren gemiddeld zo’n twee tot drie weken onderweg… en de kosten in garages werden wel vaak gedrukt omdat mijn vader dan meehielp. Dat scheelde weer wat. Maar ja: het waren hoe dan ook forse aanslagen op het vakantiebudget, al die garagebezoekjes… 😦

      Liked by 1 persoon

  1. Ha Jehanna, ja, er ging vaak wel meer vakantiegeld in het vervoermiddel zitten dan in de gemiddelde andere vakantie-uitgaven 🙂 En als ik de boekjes zo bekijk waren ze meestal 2 weken onderweg. In die twee weken werden er dan ook wel duizenden kilometers afgelegd… Vaak hielp mijn vader trouwens zelf in de garage mee, dus dat scheelde ook weer.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s