‘Het is hier doodeng met al die negers’

marseille 1950

De haven van Marseille in de jaren 50

Het is 1951. In de 513e Staatsloterij is de honderdduizend gevallen, en zo voelt het voor mijn ouders ook – even. Aflevering 14, Reisdagboekje 3: door de Pyreneeën richting de ‘verontrustende’ stad Marseille.

Vrijdag 3 augustus

Weer ontwaken we met stramme leden, maar gaan desondanks aan het werk om in een garage te komen. Na tien minuten hebben we er een gevonden. Er zal in ieder geval een dag mee gemoeid zijn. De mensen zijn hier erg aardig. We mogen even boven komen om koffie te drinken.

Ze drinken hier pikzwarte koffie met rum, waar we allebei een beetje tipsy van worden. Om 7 uur kunnen we weer vertrekken. Het kost ons 70 gulden en dan is het op z’n voordeligst. We hebben een adreskaartje gekregen en moeten schrijven zo gauw we in Holland zijn.

Z.4 aug (geen zin meer om voluit te schrijven, denk ik 😉 )

Kmst 6370

En weer hebben we in de auto geslapen. Het wordt er niet beter op. De wagen echter is er op vooruitgegaan. Het lijkt wel of we in een Rolls Royce zitten.

De goden schijnen niet met ons te zijn, want na nauwelijks een half uur rijden is er weer iets mis. Michael zegt dat hij niet goed trekt. Het ligt aan de uitlaatpijp en is zo opgelost.

We gaan nu de Pyreneeën in. Het is hier prachtig. We bestijgen de Col des Ares, 796 m hoog. We maken ook ons potje klaar in de Pyreneeën, het smaakt weer heerlijk. Het weer is niet zo erg best, ook nu weer een bui. We gaan even het bos in om te schuilen.

Even voor Pamiers komen we door een (van alles doorgestreept, ik kan het helaas niet meer ontcijferen) geweldige grot. Prachtig maar doodeng, ongeveer 500 m lang.

Dat moet de Grotte du Mas d’Azil geweest zijn. De enige grot in Europa waar je met de auto doorheen kunt rijden!

In Lézignan hebben we een slaapplaats gevonden. Goed geslapen.

Z.5 aug

Kmst 6670

Goed uitgeslapen gaan we weer verder via Narbonne-Beziers naar Sète, waar we aan de Middellandse Zee zitten. Het is hier heerlijk en mooi. Je ziet hier niemand die niet bruin is.

Zeer warm is het vandaag. We komen nu in Marseille aan, wat een indrukwekkende stad is. Je ziet hier een prachtige kathedraal met vlak daarnaast flats. Het is hier doodeng met al die negers. De vrouwen zijn hier overal erg opgemaakt en de ene ziet er nog gekker uit als de ander.

Dat n-woord mocht je toen nog gewoon zeggen. Ik kan me zo voorstellen dat mijn ouders in deze grote havenstad, waar al decennia lang zoveel inwoners vanuit de voormalige (Afrikaanse) koloniën Frankrijk binnenkwamen en nooit meer weggingen, voor het eerst van hun leven in zulke groten getale donker gekleurde en uitbundig uitgedoste medemensen hebben gezien. Bovendien: Marseille. Dan heb je het ook wel over een bijzondere stad: ‘Marseille… Altijd ietwat verontrustend, maar bescheidener dan men vaak denkt, achter alle grappen en grollen. Sommigen beweren dat Marseille onbegrijpelijk is, zoals dichter Alexandre – Axel – Toursky: ‘Je begrijpt Marseille niet, je negeert haar of houdt van haar, en wie eenmaal van haar houdt is verloren.’ (Bron citaten: Chronologie de Marseille).

14 - Lourdes__Frankrijk_naar_Marseille__Frankrijk_-_Google_Maps

De route van Lourdes door de Pyreneeën naar de tweede stad van Frankrijk: Marseille

Advertenties

10 thoughts on “‘Het is hier doodeng met al die negers’

  1. Och wat hebben ze toch steeds een pech onderweg. Wel handig om in de auto te slapen in nood gevallen maar er gaat niks boven een goed bed. Marseille we rijden er altijd voorbij, nooit de stad in geweest. Zwarte mensen was toen natuurlijk anders dan nu, wij kijken er niet meer vreemd van op.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s