Van beren, spijt en ooievaars

Op de terugweg naar Nederland rijden we achter een auto, waar een grote teddybeer op de hoedenplank ligt. Ineens vliegt het me aan. Wat heb ik gedaan? Al mijn beren zomaar weggegeven! En niet alleen mijn beren, maar ook… Het is het begin van een kettingreactie van spijtgedachten.

Het wordt een rare reis. We gaan – ik wellicht voor de laatste keer – terug naar ‘huis’, wat steeds minder als thuis voelt, helemaal nu er een bord ‘Te Koop’ in de tuin staat. De koppels ooievaars die we tot twee keer toe in een weiland en op een nest zien, benadrukken de andere kant van dat gevoel, een gevoel van verwachting, van aan iets nieuws beginnen.

Nog tijdens ons verblijf in het Gele Huis besluiten we toch nog vóór Pasen ons Hollandse huis te koop te zetten. Kunnen kopers-in-spe dat lange vrije weekeind zich alvast oriënteren. En dat doen ze. De week na Pasen hebben we meteen twee bezichtigingen, nog een week later volgt er een kritisch tweede bezoek en als alles meezit zetten we volgende week onze handtekeningen onder een (ver)koopovereenkomst. Oeps!

Dat was even wennen, de afgelopen dagen, maar inmiddels is het idee geland dat we nu toch echt gaan en serieus voorbereidingen moeten gaan treffen voor ons leven in Jutland. Om te beginnen moeten we internationale verklaringen van ons bestaan hier her en der opvragen: geboorteaktes in onze geboortesteden, trouwakte in onze trouwstad.

Dankzij DigiD is dat een fluitje van een cent – ik hoop maar dat er ook een DigiDenemarken bestaat. Alhoewel: Jaap krijgt vanochtend een telefoontje uit de gemeente waar hij geboren is: of hij daar echt wel geboren is? Op Jaaps ‘ja’ volgt de vraag: ‘Wanneer dan?’… Ik vrees dat we in het hele bureaucratische circus wat een emigratie óók is, nog wel vaker tegen dit soort dingen zullen aanlopen.

Hoewel we binnen de EU verhuizen, waar nog steeds het principe geldt van ‘vrij verkeer van goederen en personen’, moet er nog genoeg op papier ingevuld, ondertekend, aangetoond en bewezen worden eer wij ons ‘inwoner van Denemarken’ kunnen noemen. Jaap heeft een indrukwekkende planning gemaakt: wat moet er wanneer geregeld worden door wie, waarom en hoe, en is deze volgorde logisch?

form IMG_8374
Het eerste ‘formuliertje’ wat we gaan invullen: per persoon 12 pagina’s ‘ansøgning om EU-opholdsdokument’

Na een aantal fikse huilbuien van de plotse stress – want tussendoor moet ik met mijn werk ook nog even verhuizen, mijn zojuist verkregen vaste baan opzeggen en hopelijk ook nog een opvolger goed inwerken – komen de rust en het vertrouwen in een goede afloop terug. En maakt dat verstikkende gevoel van spijt plaats voor een gevoel van verbazing en trots.

Hoeveel we al gedáán hebben.

Hoeveel we al gelaten hebben.

‘Hoe is het met je balans nu’, vraagt een al geëmigreerde vriendin deze dagen.

Ik kan weer, als een ooievaar, doodstil balancerend op één poot staan. Dat is dan overigens wel een poot in een steunkous van teen tot lies, want in de tussentijd heb ik ook nog even spataders laten weghalen. En hoe mooi past de symboliek van deze aandoening dan ook bij deze dagen:

Het ontbreekt je aan elasticiteit en spankracht, gepaard aan een gebrek aan innerlijk houvast. Accepteer eerst je situatie en je reactie erop. Wees weer jezelf, dan kun jij je ontspannen en een oplossing vinden om met vreugde en innerlijk geluk je leven te leven.

Ik heb die spataders inderdaad niet meer nodig om me hiervan bewust te worden 😉

 

Advertenties

21 gedachtes over “Van beren, spijt en ooievaars

  1. Als het puntje steeds dichter bij het paaltje komt, is twijfel heel normaal….
    Eens het paaltje voorbij gefietst, komt alles goed en ben je steeds meer tevreden over het genomen besluit;
    Het komt goed!! En…. ik blijf je volgen, hier speelt afstand geen rol!
    Succes met de nieuwe start en….. hoedje af!

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een indringend log… Ik kan me voorstellen dat het je soms even aanvliegt. Er is dus een koopcontract in de maak….alvast een voorzichtige proficiat! Dat zet zaken ook in je hoofd op scherp. Die rompslomp is wel wat. Makkelijker én moeilijker tegelijk. Sterkte en lieve knuffel 💚

    Liked by 1 persoon

  3. Och ja. Doen wat je moet doen en gewoon afwachten maar weer toch? Ting tar tid.
    Stressen helpt niets. En zo lang je je Nederlandse bankrekening nog hebt waar geld op staat is er niets om je echt druk om te maken toch? Heb na vier jaar nog dingen die geregeld moeten worden.
    Tip: schrijf je zo laat mogelijk uit uit Nederland, ook al sta je al ingeschreven in Denemarken. (ervan uitgaande dat dat kan, hier wel) Minder gedoe met regeldingen.

    Liked by 1 persoon

    1. Whaaaa! Na vier jaar dingen nóg niet geregeld??!! :O haha, ik kan me er iets bij voorstellen hoor. En volgens mij moeten wij ons eerst uitschrijven in NL voordat we ons kunnen inschrijven in DK. Dus ergens daartussenin vallen we bureaucratisch in een gat, denk ik. En ik hoop inderdaad dat we onze bankrekening hier kunnen houden 🙂 Dank voor je tips, altijd welkom!

      Like

      1. Weet zeker dat als we alles volgens de regels hadden gedaan we nu nog in NL zaten. Probeer eens een verzekering te hebben als je niet meer in NL woont en nog geen f-nummer hebt. Umulig! Of vrij te krijgen voor je kinderen als je nog in NL bent ingeschreven maar wel van plan bent definitief te vertrekken. Gelukkig heb jij daar dan weer geen last van.

        Bij triodos is het geen probleem iig. En als je nog geen digid hebt, zeker aanvragen of zorgen dat ie up to date is 🙂

        Liked by 1 persoon

        1. Bij asn is het ook geen probleem, weten we inmiddels, digid is up to date, en voor die verzekering als we dak- en statenloos zijn hebben we ook al een tip… dus het gaat gewoon goedkomen 😀

          Like

  4. Tja, de beleving van de weg naar het doel zelf tot het daadwerkelijke doel zijn toch heel verschillende dingen. Ontzettend knap dat jullie deze stap nu echt maken! Met alle gevoelens van dien… Ik hoop dat je je evenwicht kunt vasthouden en anders dat je je balans weer snel kunt herpakken. Xxx

    Liked by 1 persoon

    1. Ha Ingrid, inderdaad: tussen dromen en doen zit een wereld aan emoties! Maar we blijven ;t gewoon stap voor stap doen, alleen het tempo wordt wat hoger, en we hebben de taken goed verdeeld, dus die balans is er alvast (en vandaar uit komt het andere vanzelf!) XX

      Liked by 1 persoon

    1. Heerlijk vooruitzicht! Ik blijf mijn perikelen delen, net als jij hoop ik (en al kom ik nu amper aan lezen toe, er komt een moment dat ik ook weer lekker uitgebreid bij jou en zoveel anderen kom ‘buurten’ hoor!)

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s