You can’t always get what you want…

Sinds dat enorme brok amethist van 100 kilo uit onze woonkamer verdween lijkt het een beetje uit met de liefde voor stenen en mineralen. Het afscheid nemen was net zo’n bewuste keus – in het kader van onze minimaliseer- en emigratieplannen – als jaren daarvoor de aanschaf ervan. Toch voelde het alsof het hart uit ons huis was. Alsof ons eigen hart een paars stukje miste…

Veel stenen zijn inmiddels opgeruimd, verkocht of weggegeven, soms terug aan de natuur, soms aan dierbare mensen. Een bijzondere verzameling stenen in de vorm van een ei – van onder meer bergkristal, chrysocolla, rode jaspis en barnsteen – hebben we al een van de eerste keren mee naar het Gele Huis genomen. Het is heerlijk zo’n ei af en toe even in de hand te nemen en de energie van zo’n steen te voelen. Of er gewoon naar te kijken en je te verbazen over de wonderen van Moeder Natuur.

Vanwege die bijzondere energie heb ik ook heel wat sieraden met dit soort stenen. Het is de makkelijkste manier om ze bij je te hebben. Maar ook hier ben ik al flink aan het minimaliseren geweest; eigenlijk wil ik vanaf onze intrek in het Gele Huis zo sieraadloos mogelijk door het leven gaan, op een enkel multifunctioneel erfstuk na. Scheelt ook weer een hoop keuzestress 😉

Maar ja: er rest toch nog één doosje met stenen hangers waar ik tot nu toe geen afstand van heb kunnen doen. En ik laat het maar zo. Ze gaan mee. Omdat ze bij me horen: de amethistpunt-met-maansteen. De tanzaniet. De labradoriet. De pietersiet.

Die laatste ‘vind’ ik afgelopen week ineens weer, in een vergeten hoekje van mijn stenendoosje. Jaren niet gedragen; ik weet de naam niet eens meer. Iets met storm, stormsteen? De zoekmachine* helpt me aan de naam: pietersiet. Een relatief jong gesteente, dat alleen in Namibië voorkomt, en daarom ook zeldzaam is.

De ingesloten naaldvormige kristallen geven deze steen een ‘stormachtig’ uiterlijk en dat is bij uitstek de energie waar pietersiet bij helpt: in chaotische tijden waarin veel snel verandert, bij verwarring, uitputting, stress, overspannenheid… Pietersiet helpt bij orde brengen in de chaos, geeft balans, focus, en richting.

En dit is nu net waarom ik ooit zo gefascineerd ben geraakt door de magie van mineralen. Ze duiken op wanneer je ze nodig hebt. Je voelt je aangetrokken tot een bepaalde steen, en dat is niet zomaar. Je krijgt niet altijd wat je wilt, maar wél wat je nodig hebt…

*ik Google niet meer, ik gebruik tegenwoordig Ecosia als zoekmachine. De winst die gemaakt wordt met mijn zoekopdrachten wordt gebruikt om bomen te planten. Ecosia verkoopt mijn gegevens niet aan adverteerders en heeft geen trackers van derden, in tegenstelling tot de meeste andere zoekmachines.

**de foto hierboven is van een willekeurig stuk pietersiet

Advertenties

21 gedachtes over “You can’t always get what you want…

  1. Wat een bijzondere steen en wat mooi dat de steen nu opeens weer opduikt.
    En soms moet je ook gewoon dingen houden he 🙂

    Om die reden gebruik ik startpage als zoekmachine. Werkt prima. Ze planten alleen geen bomen.

    Liked by 1 persoon

  2. Ah, het mooie dat alles met een reden gebeurd. Je lichaam die je vertelde even niets te doen, of je wilde of niet en dan de steen die je ‘roept’ om je bij te staan. Heerlijk hoe dan ineens alles weer op zijn plek lijkt te vallen he.
    Stuur ik je ook nog een warme knuffel 😉
    XxX

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s