Zeven weken spoorloos

Het is krap na acht uur vanochtend als mijn telefoon gaat. Ik lig nog in bed. Op het beeldscherm een nummer en daaronder: ‘Denemarken’. Ik neem dus netjes in het Deens op, hoor hoe iemand zich voorstelt als zijnde van de gemeente en deze dame stelt mij vervolgens de vraag: “Do you speak English?’ Alsof ze mijn blogje van gisteren heeft gelezen. En vervolgens de mededeling: ‘Jullie hebben je CPR-nummer, jullie kunnen je paspoorten weer komen halen’.

Jeeeejjjj!

Mijn wekker gaat om acht uur, over het algemeen is het tegen negenen als we aan het ontbijt zitten en rond tien uur kom ik – na het enige kopje koffie van de dag – pas echt op gang. Ik hou van een rustige start. Vandaag zat dat er niet in. Hop, naar het gemeentehuis!

Eind augustus zijn we daar ook om alle papieren die we uit Aalborg retour hebben ontvangen weer in te leveren. ‘Aalborg’ oftewel het emigratieloket is er sneller dan beloofd uit dat wij voldoen aan alle eisen om als financieel zelfvoorzienend EU-burger in Denemarken te mogen wonen. Binnen twee weken krijgen we de felbegeerde verklaringen in de brievenbus.

In het gemeentehuis, zo’n half uur rijden van ons vandaan, mogen we alles nog eens dunnetjes overdoen. Er moeten weer wat formulieren worden ingevuld en we moeten onze paspoorten achterlaten. Daar wordt ons CPR-nummer in geschreven, en dat duurt ongeveer een maand. Een maand…!

We krijgen allerlei informatie mee: over de sprogskole (taalschool), de gele kaart (de ziektekostenverzekering, en het bewijs daarvan heb je hier ook overal voor nodig) en het NemID: het Deense Digid- zonder dat kun je niet met de overheid communiceren. Omdat we nieuw zijn, en onze digitale geschiedenis hier dus nog blanco is, moeten we een getuige meenemen als we dit NemID gaan aanvragen. Iemand die al wél digitale sporen in Denemarken heeft – en dus al beschikt over zo’n Digid – en die onder ede wil verklaren dat wij wij zijn.

Dit soort formaliteiten staat in schril contrast met de ongedwongenheid van de rest. Na het telefoontje, een rap ontbijt en een korte rit melden we ons vanochtend nog vóór de koffie weer bij de balie met de mededeling: ‘We komen ons CPR-nummer en onze paspoorten halen’. ‘Zijn jullie gebeld vanochtend?” ‘Ja, we zijn gebeld vanochtend’.

De dame loopt weg en komt even later met onze paspoorten terug. Ze werpt een blik op de pasfoto’s, op ons, constateert: ‘Ja, dit zijn jullie, alsjeblieft! De gele kaart komt over een paar weken met de post!’ Zo makkelijk kan het dus ook…

Goed: we bestáán weer, na een periode van 7 weken ‘spoorloos’ te zijn geweest. 

*De foto hierboven is ‘Southern Winds’ van Jacob: een blik over de Krik Vig vanuit Agger Tange.

Advertenties

19 gedachtes over “Zeven weken spoorloos

    1. Het was een complete verrassing. Maar we hebben het aan de balie in het gemeentehuis meegemaakt dat zich daar bijvoorbeeld Polen melden die echt alleen maar Pools spreken…. dus ik kan me voorstellen dat ze zich bij een telefoontje eerst echt willen vergewissen dat aan de andere kant van de lijn de boodschap wel goed overkomt…

      Liked by 1 persoon

  1. Een flinke bureaucratische route via rotondes maar vooral vluchtheuvels en onverwachte wegversmallingen. Hopen dat er geen omleidingen komen op die weg. Ik wou dat het zo ‘eenvoudig’ ging in Mozambique. Gebeld worden door een instantie … onmogelijk in dit stukje aarde – ver ten zuiden van de Evenaar.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, wij waren ook wel verbaasd toen we zonder enige waarschuwing gevraagd werden onze paspoorten in te leveren, maar ja: je gaat ook niet meteen stennis schoppen nog voordat je officieel bent toegelaten als Denelander…. 😉🇩🇰

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s