Oude wijven in het wilde westen

Na storm Knud leek hier de herfst gewoon overgeslagen te worden en was het alsof we patsboem in een milde winter terecht waren gekomen. Geen blad meer aan bomen en struiken – tenminste: aan de westkant. De kant waar de messcherpe zand- en zeewind vandaan komt. Hier in het wilde westen geen warmgeel, roestbruin en vlammend rood blad. Wel mooie rooie besjes trouwens, dat dan weer wel.

IMG_9494
Vlier: in 1x kaal!
IMG_9495
De meidoorn aan de westkant…
IMG_9496
… en aan de oostkant

De vlierstruiken die vol in de wind staan, zijn al compleet kaal: zowel de nog resterende trossen besjes als al het blad is foetsie. Ik ben te laat met oogsten. Deze winter geen dagelijkse slok vlierbessenvitaminesap. Ik zal me dit jaar moeten richten op de duindoornbessen en gelukkig: die zijn er nog in overvloed. Deze struiken zijn bovendien gewend aan de barre omstandigheden hier, en laten zich door de eerste de beste storm niet intimideren.

We hebben het wisselen van de seizoenen niet eerder meegemaakt hier, en we schrikken best wel van de plotselinge overgang. Álle bomen en struiken aan de westkant lijken dood, terwijl er aan de beschutte oostkant nog echt wel leven in zit. Er zijn stevige gaten geslagen in de heg die onze tuin aan de westkant scheidt van de weg en dus treffen we maatregelen.

IMG_9584
Het ‘gat’ in de heg, met daarachter de strook land én de zee waar de wind vrij spel heeft

Afgelopen weekeinde – het leek toch nog even een mooie oudewijvenzomer. Ik ben er zowaar van gaan breien!* – zijn we aan de slag gegaan in de tuin dus. Jacob heeft 50 nieuwe bomen geplant en een stuk of 25 lange palen de grond in gejast. Zowel bomen (langetermijnbeschutting) als palen (korte termijn windbrekers) moeten stormbestendig zijn.

Vooral over de laag gelegen zuidwesthoek, maar ook over de hoog gelegen zuidoostkant van onze tuin giert de wind vol over ons heen: daar is net geen beschutting van buren, bomen of heuvels in het westen. Willen we in de toekomst een beetje kunnen oogsten uit onze moestuin, dan zullen we moeten beschutten dus, vooral tegen extremen als Knud. ‘Investeer in een houtwal!’, adviseerde jongste schoonzus, en ja: dat is hier zinvoller dan een instant schutting plaatsen. Die ligt om met de eerstvolgende storm.

Eerder al plantten we laurierstruiken, maar die hebben – door de almaar waaiende wind – op eentje na allemaal het loodje gelegd. De meegebrachte wilgenstekken sloegen goed aan, maar Knud scheerde ook deze voortijdig kaal. Na heel wat gezoek op internet zijn we uitgekomen op een boomsoort die je hier veel ziet staan: de sitkaspar. Een snelle groeier, en zo’n beetje de enige boom die hier fier rechtop blijft staan (zie foto boven). Ondanks die altijd maar waaiende westenwind – waardoor het meeste wat hier groeit scheefgroeit.

IMG_9585
De gestaag groeiende takkenril vanuit de tuin gezien
IMG_9587
Takkenril met daarvoor nieuwe sitka-aanplant vanaf de weg
IMG_9604
Zo LIJKT het nog niks, maar het WORDT echt wel wat…

Samen met de palen, de oude rozenstruiken die we fors terug gaan snoeien, een enkele meidoornloot, wat oude vlieren en wat andere nog niet gedefinieerde struiken, én een steeds steviger en hoger wordende takkenril, hopen we nu het begin te hebben gemaakt van een afwisselende, stevige, groenblijvende windbreker. Het enige wat we nu nog nodig hebben is tijd, en geduld 😉 Net als de oude wijven dat vroeger nodig hadden voor het spinnen van hun draden, en ik dat ook nodig heb voor mijn breiwerkje (ik ga een wollen plaid breien).

*In het Nederlands spreken we van oudewijvenzomer naar het voorbeeld van het Duitse Altweibersommer. Oorspronkelijk komt het begrip uit de Noordse of Germaanse mythologie, waarin noodlotsgodinnen wevend of spinnend werden voorgesteld. Het spinnen van deze lotsgodinnen beeldde het spinnen van de menselijke levensdraden uit.

De term oude wijven kan ook worden teruggevoerd op een vrouwelijke watergeest met lange witte haren. Later kreeg het betrekking op oude breiende vrouwen en veldspinnen die bij rustig nazomerweer lange draden spinnen.

Advertenties

26 gedachtes over “Oude wijven in het wilde westen

  1. Die Sitka spar zou mijn keuze niet zijn.

    Wat let je om te gaan vlechten met meidoorn en hondsroos en Spaanse Aak en Kardinaalsmuts. Door een gemengde gevlochten haag te maken zorg je voor stevigheid. En een eventueel gat wordt vanzelf opgevuld.
    Het zorgt ook voor veel vogels, insecten en ander kruipend, fladderend gedierte.

    In die Sitka spar zal hooguit een verdwaald vogelnestje komen.

    Zomerse groet,

    Liked by 2 people

    1. De vogels, insecten en andere dieren, vinden een plekje in de takkenril en de beschutte struiken daarachter. De haag van sitka sparren vormt een beschutting het hele jaar door, die door heel veel dieren en planten zeer op prijs wordt gesteld!
      Herfstige groet,

      Liked by 2 people

      1. De gevlochten haag met diverse door mij genoemde planten geven nectar en vruchten.
        Sparrenbomen en bossen geven om diverse redenen weinig onderbegroeiing.

        Maar jullie kennen de omgeving veel beter.
        Ik wens jullie een mooi nieuw bestaan. Waarbij tijdens stormen elk windluw plekje een genot zal zijn!

        Zonnige groet,

        Liked by 1 persoon

        1. We zijn het helemaal eens Rob; meidoorn, sleedoorn, verschillende soorten wilde rozen, vlierbes… we hebben ze allemaal, maar zelfs de meidoorn is niet goed in staat om langdurig in de eerste linie te staan. Vandaar de keuze voor een haag van vooral Sitka sparren als eerste verdediging tegen de wind…

          Liked by 1 persoon

  2. Praktische raad kan ik niet geven, om de heel eenvoudige reden dat ik er weinig van ken.
    Maar je schrijven over de voortdurend gierende wind om je heen, voelt – misschien tegenstrijdig, maar toch- heel knus aan.
    Het ruwe en natuurlijke buitenleven, 1000 km hiervandaan.
    Het warme en gezellige binnenleven, terwijl buiten de wind raast.
    Fijn om lezen.

    Liked by 1 persoon

    1. Dat gevoel heb je heel juist beschreven! Maar ook: als het soms even wat rustiger weer is, is dat ook best wel een verademing… Maar het voelt heel veilig om als de wind inderdaad over de velden jaagt, we kunnen schuilen in een stevig, solide huisje dat al die winden al meer dan 200 jaar doorstaat. En geen kaarsenvlammetje dat flakkert! 😊

      Liked by 1 persoon

  3. Ziet er al goed uit hoor! En wat een werk, zoveel palen de grond in jassen.
    Ik was begonnen met de tuin winterklaar maken, hebben we ineens wederom zomers weer. Aardbeien in de bloei en ook de framboos loopt weer uit. En ondertussen door de stevige wind regelmatig, ook bladeren ruimen. Raar weer, maar dit mens van de zon klaagt niet 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, het is een heel karwei. We hebben een soort ‘heipaal-hamer’ met twee handvaten. Een betere oefening voor spierballen is er niet. Jacob wordt hier nog een Jerommeke! En hier staan de rozen ook nog steeds in bloei en de bieslook ook weer… aardbeien en frambozen heb ik nog niet, staan wel op het wensenlijstje 😉 Raar weer, maar inderdaad: ook wel lekker…. geniet ervan! XX

      Liked by 1 persoon

  4. Leuk om te lezen. Hier zijn we op zoek naar planten die een ‘geur’ verspreiden die slangen moet afschrikken. Weer een heel ander verhaal dan takkenrillen en boomwallen als bescherming tegen stormwinden.

    Liked by 2 people

    1. Ja, grappig, zo heeft ieder continent, iedere plek, zijn eigen ‘gebruiksaanwijzing’ en is het ook veel zinvoller om goed te observeren dan alleen maar boekenwijsheid tot je te nemen…. ik hoop dat jullie een geschikte plant vinden! Misschien weet Rob iets?

      Like

  5. Anders wel een mooi doorkijkje naar de weg en het water. Hier zijn de bladeren ook van de vlier door de harde wind en de droogte. Ook nog weinig herfsttinten. Mooi stevig bouwwerk dat komt vast wel goed. Lekker gezellig met die harde wind en een breiwerkje, ik kom naast je zitten.

    Liked by 1 persoon

    1. Ha, gezellig, inderdaad! En ik kan vast nog veel van je leren, wat breien betreft. Ja, dat doorkijkje, inderdaad wel jammer dat we dat toch weer dicht gaan maken. Het nut gaat in dit geval vóór ’t vertier… 😉

      Liked by 1 persoon

  6. Nog wel even een gedoetje met de buitenboel, maar dan genieten met een breiwerk(je) op de bank.
    Kaarsje aan, en een muziekje, bijv. David Bowie – Wild is the wind – ,I hear the sound of mandolins -, in jouw geval waarschijnlijk het geluid van de harp…. en laat dan de storm maar razen!
    Ik ben ook zo’n muts die in de winter de breipennen oppakt. Vorige winter allemaal lappen in herfstkleuren gebreid, deze winter ga ik ze aan elkaar breien met grijze wol (inderdaad, tot deken), volgens mij komen de herfstkleuren dan nog duidelijker naar voren.
    Nog even wachten tot de herfst écht begonnen is en de regen met bakken uit de lucht komt vallen.

    Liked by 1 persoon

    1. Oh, dat klinkt leuk, die lappen in herfstkleuren! Ik denk dat je gelijk hebt, dat met een contrasterende kleur de boel aan elkaar zetten de kleuren van de lappen mooier laat uitkomen. Ik ga iets leren in dominosteek… nooit eerder gedaan, en dan ook nog op de noordse manier breien! Met een soort haaknaalden als breipennen… (ik heb me weer wat op de hals gehaald hoor… 😉 ) Lekkere muziek: David Bowie!

      Like

  7. Noords of bedoel je Noors breien…. ga ik googlen. Misschien zoiets als tunisch haken?
    Dominosteek, ook maar even googlen 🙂

    Nog even over de woeste westenwind en jullie mooie nieuwe dak. Gaan jullie de westkant nog een versterking geven? Je zie wel eens dat er kippengaas ter versteviging wordt aangebracht. Dat lijkt me niet verkeerd als je huis zoveel wind te verwerken krijgt.

    Like

    1. Ik bedoel nordic, noords of Scandinavisch dus. Dat is (blijkbaar) een iets andere manier dan wij (ik, in ieder geval) het geleerd hebben. Ik ben er niet zo in thuis hoor… maar ik had de draad altijd in mijn rechterhand, en nu links… en daar moeten mijn hersens even aan wennen.
      Kippengaas zat er over ons oude dak heen, hier en daar, maar dat was vooral om marters tegen te houden. Het riet zelf zit stormvast aan de balken met ijzerdraad en nagels. De rietdekkers hier weten met welke krachten van de elementen ze rekening moeten houden…

      Like

  8. Kijk, tegen dit soort problemen ga ik met mijn ‘omgooien van het leven’ niet aanlopen 😉
    Gezien de temperaturen (en de droogte) hier in het Zuiden van Nederland klinkt jullie weer nog erger dan het voormoedelijk is. Het levert wel stof tot nadenken en de noodzaak voor het opzetten van een lange termijnplanning weer.

    Liked by 1 persoon

    1. Haha, het klinkt inderdaad denk ik erger dan het is hoor! Maar het is een feit: het waait hier veel. Een paar jaar geleden liepen we hier ook nog tot de knieën in de sneeuw, maar dat doet het de laatste jaren niet meer zo hevig, helaas… (wij houden van sneeuw, dat snap je 😀 )

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s