Over rondbreien en loslaten

De kleerhangers die we de vorige keer meenamen en achterlieten, hangen nog in de kast. Het bos is wat dunner; het meeste blad ligt als een ritselend, dik herfstkleurig tapijt op de bodem. De kachel gaat aan, en we eten deze keer binnen – na hier in juli twee weken alleen maar buiten te hebben geleefd.

We zijn voor een paar dagen in Nederland en hebben hetzelfde huisje geboekt dat deze zomer ons tussenstation was. Hoe raar het ook was om nu vanuit ons Gele Huis te vertrekken, de aankomst hier voelt nu bijna als thuiskomen. Het is goed om een ‘eigen’ plek te hebben bij dit soort bezoeken, weten we van geëmigreerde vrienden, in plaats van bij anderen te logeren. En behalve voor ons is het zeker ook voor de inmiddels 10-jarige Odin fijn een prikkelarme omgeving te hebben.

De routine bij het verlaten van wat nu ons echte en enige thuis is, was even anders. Jarenlang konden we zonder al te veel te hoeven nadenken in de auto stappen en wegrijden. We hadden alles dubbel of gedeeld: in beide huizen was van alles wat we nodig hadden. Van een basisvoorraad etenswaren tot tandenborstels, ondergoed, kleding voor alle seizoenen en gereedschap. En we hadden Lotte – de dame in het navigatieprogramma die ons de weg wees.

Onze Deense auto heeft wel ‘autopilot’ – en dat is cruise control – maar geen navigatie. En dat is óók wennen. Geen schermpje meer waarop we kunnen zien waar we zijn, geen aanwijzingen meer die we blind kunnen volgen. We moeten het allemaal weer zelf doen: opletten, nadenken over de route en om ons heen kijken. Ons opnieuw oriënteren. Niet alleen in de auto, maar ook voorafgaand aan onze eerste reis ‘terug’ zonder huis hier, en natuurlijk is het een mooie metafoor voor ons hele leven in Denemarken. Niets gaat meer op de automatische piloot; alles vereist nadenken of uitzoeken.

Daarom is het fijn nu toch naar een bekende plek te rijden. Onderweg in de auto pak ik mijn oefenbreiwerk uit. ‘I want you to knit this’, zei K gedecideerd een paar dagen voor vertrek. Ze helpt ons niet alleen met de Deense taal, maar mij ook met breien. En zoals dat een goede juf betaamt is er geen ruimte voor discussie of ge-ja-maar.

Nordic strik (noords breien) gaat anders dan ik geleerd heb, en dus moet ik oefenen voordat ik mijn dominodeken kan maken 😉  K heeft op rondbreinaalden het begin van een wollen muts opgezet, en ik mag ‘m afmaken. Rondbreien: ik heb het nog nooit gedaan, maar ik heb snel de nordic slag te pakken. Op de automatische piloot, zonder begin of eind – een heerlijk meditatieve manier om al het nieuwe Deense even los te laten en in het Gele Huis achter te laten.

Advertenties

26 gedachtes over “Over rondbreien en loslaten

  1. Haha, nu al weer terug? Had je het weer niet ook daarboven kunnen laten? hihi
    Wat is jullie gele huis mooi geworden!
    Wij hebben inmiddels ook een knoop doorgehakt…zolang als onze verhuurder ons er niet uitgooit (ff afkloppen), blijven we hier. Over een jaartje of 3 tot 5, bekijken we dan of we het gaan kopen, of gewoon gehuurd hier blijven zitten. Tot nu toe kunnen we dingen opknappen met de regeling, dat huurder het materiaal betaald en wij het klussen doen. Aanstaande zaterdag gaan we het over de open haard hebben, niet meer te gebruiken vanwege een rare vieze geur die in de stenen is getrokken.
    Geeft wel rust in mijn hoofd moet ik zeggen, weten hier nog een hele tijd lekker te blijven genieten 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Oh, wat goed, wat kan ik me voorstellen dat zo’n knoop doorhakken rust geeft. Gefeliciteerd daarmee, fijn! Dan kun je op velerlei fronten weer verder bouwen, letterlijk en figuurlijk. Ik hoop dat jullie verhuurder je er voorlopig niet uitzet! XX

      Liked by 1 persoon

    1. Lijkt me heel onrustig. Ik merk nu dat ik deze plek erg fijn vind, maar er zitten natuurlijk wel meer kosten aan dan her en der bij iemand op de bank slapen… dus hoe lang we dit vol kunnen houden weet ik niet…

      Like

  2. Goed idee om een eigen plekje te kunnen hebben in Nl! Wij worden er ook vaak gek van ,van dat gelogeer.Als ik in Nl zou wonen dan zou ik het wél heel leuk vinden om bijvoorbeeld een tuinhuisje te kunnen verhuren voor alleen electra en waterkosten, aan emigranten die weer even familie en vrienden komen opzoeken. Een soort emigrantenhuisje.Lijkt me best gezellig!😊

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s