Følg din natur – Kerstavond voor introverten

We kregen een welkomstbrief van de burgemeester. ‘Gefeliciteerd met jullie nieuwe thuis in Thy. Of je nu nieuw bent hier, of behoort tot de vele mensen die terugkeren naar Thy: we zijn blij met je’. Om vervolgens het motto van deze streek uit te leggen: Volg je natuur.

‘Wat we hiermee bedoelen is: volg je hart, vertrouw je onderbuikgevoel en ga op zoek naar wat er écht toe doet voor jou in het leven. En ik hoop van harte dat dit is wat jullie gedaan hebben toen jullie besloten te verhuizen naar Thy’.

De woorden van Ulla Vestergaard geven ons een warm gevoel. Tuurlijk: het is een algemene tekst, maar bij ons resoneert het wel heel erg. Het is precies wat we gedaan hebben, en wat we nu ook verder vorm willen geven. Antwoord zoeken op die vraag: hoe volgen we onze natuur het best?

Verderop in de brief komt echter meteen ook een voor ons lastig punt ter sprake. Ulla moedigt ons aan actieve, betrokken medeburgers te worden. Dat is een onderwerp waarover Jacob en ik vaak praten, en zeker in deze tijd van kersttradities – die voor veel Denen een onaantastbare sociale verplichting zijn. Hoe ver gaan we mee in lokale gewoontes om te integreren? Waar ligt de grens van onze eigen natuur, als die blijkt te botsen met de natuur of cultuur van onze mede-streekgenoten?

In Nederland vond ik onszelf geen actieve en betrokken burgers, eerder teruggetrokken burgers 🙂  We waren geen lid van een club, bekleedden geen bestuursfuncties en stonden niet vooraan bij feestjes. Sterker nog: die meden we steeds vaker…

Ik reken onszelf allebei tot de introverten. Dát is onze natuur, en dat zal hier niet anders worden. De uitdaging zal de komende tijd vooral liggen in het trouw blijven aan die natuur, en daar open en eerlijk over zijn. Dat we vooral dingen doen waar we (samen, met de ander) blij van worden en die bij ons passen. Geen dingen meer ondernemen uit gewoonte, maar bewuste keuzes maken. Dat is niet altijd makkelijk.

Zo kozen wij vandaag, aan de vooravond van kerst, voor een strandwandeling in plaats van de kerstdienst in de kerk. De golven zongen samen met de wind, de kleuren in de lucht waren mooier dan gebrandschilderd glas. In plaats van onze hond-op-leeftijd alleen thuis te laten, kreeg hij weer even een kans de pup in hemzelf los te laten na de vondst van een aangespoelde schoen.

zonsondergang, Thy, strand, hond, jutten
Puur geluk

Hoe moeilijk de beslissing ook was om de kerkdienst geen prioriteit te geven (want: samen met mensen die ons nu al zeer dierbaar zijn), dat moment op het strand was het antwoord op de vraag die we al zo vaak hoorden: ‘Waarom?’

 

Advertenties

24 gedachtes over “Følg din natur – Kerstavond voor introverten

      1. Ook ik ben zo’n introverteling die niet van de vele contacten is. Er zijn een paar mensen die me heel dierbaar zijn en voor mij belangrijk. Waardevolle vriendschappen die ik koester. Laat mij maar zoveel mogelijk en vooral in de natuur mijn eigen ding doen. Daar word ik blij van, dat maakt dat ik dicht bij mezelf kan blijven. In de stilte, rust en de ruimte. Dat is voor mij telkens weer thuiskomen.

        Liked by 2 people

    1. Ach weet je, in een kerk voelen wij ons bij gelegenheid best wel thuis; er heerst over het algemeen een fijne sfeer. Maar we zijn niet christelijk of kerks. Samen zingen: heel fijn, maar naar een priester luisteren in een taal die we nog niet beheersen? En ‘omdat het traditie is’? Nee. Het was na dagen van grijs en nat weer ineens zonnig. Toen was de keus vanuit het gevoel snel gemaakt. Het hoofd sputterde nog wel even tegen… maar dat verdween snel toen we begrip voor onze keus ervoeren. We hebben genoten… Ik wens jullie ook fijne, rustige, gezellige dagen!

      Liked by 1 persoon

  1. Ik sluit me volledig aan bij jullie zienswijze.
    Ik heb al ondervonden dat hoe ouder ik word hoe belangrijker de mensen in mijn dichte omgeving worden, en die wil ik dan ook zelf kunnen kiezen. Het gevaar bestaat erin dat ik door mijn in wezen introverte natuur als eenzaat zal eindigen, en dat wil ik ook weer niet.
    De gulden middenweg kiezen is niet altijd eenvoudig.

    Liked by 1 persoon

    1. Ha Els, nee, dat klopt, een gulden middenweg is niet eenvoudig, en wordt wellicht ook steeds onmogelijker. Wij delen je gevoel qua mensen in je omgeving. Steeds meer bouwen wij contacten af die ons alleen maar energie kosten, en worden steeds kritischer op bij welke mensen we ons fijn voelen. Hoe eerlijker we daarin naar onszelf zijn, hoe ‘natuurlijker’ we juist díe mensen ook aan lijken te trekken. Ondanks dat we hier een heel nieuw (sociaal) leven opbouwen, blijven we onszelf en zeggen we niet tegen alles en iedereen ‘ja’. En daarbij zijn we ons bewust, zoals jij, dat we nu ook weer geen kluizenaars willen worden… 😉 Ik wens je rustige, gezellige kerstdagen, Els!

      Liked by 1 persoon

    1. Ja, dat laatste helpt wel echt om het te volgen 😬 we worden ouder, en wijzer, en kritischer in wat er toe doet in ons leven – en daarbij is kiezen voor jezelf niet altijd een voor de hand liggende en makkelijke keuze. Toch gaan we het vaker doen! Ik hoop dat jullie ook een ‘niets moet alles mag’ kerst hebben!

      Like

  2. Volgens mij komt iedereen, vroeg of laat. op een keerpunt in zijn of haar leven dat je beseft dat het leven is om te leven en niet om geleefd te worden. Je kunt best wel klaar staan voor anderen zonder jezelf tekort te doen. Dat is inderdaad steeds opnieuw wikken en wegen.
    Omdat je toch min of meer afwijkt van de norm moet je vaak je leefwijze verantwoorden, ook dat wil ik niet meer.
    Ik besef heel goed dat je jezelf op die manier buiten de maatschappij plaatst.
    Doe mij maar een hutje op de heide (of ergens anders in de natuur:)
    Het is alleen wel lastig als je een partner hebt die mensen om zich heen nodig heeft…..

    Liked by 2 people

    1. Ha Janna, ach, op een ander moment had samen met de buren naar de kerk gaan voor ons heel goed tot de categorie ‘leven’ kunnen horen, dus het is wat je zegt: elke keer weer opnieuw wikken en wegen. Is dit NU wat ik NU wil? En op het moment dat wij inderdaad onze leefwijze zouden moeten verantwoorden, zou ik ook afhaken hoor. Uit een vraag om verantwoording blijkt vaak een niet kunnen (of willen) begrijpen, en daar ga ik dan ook geen energie meer in steken.
      We plaatsen ons wel buiten de gevestigde orde – niet meteen buiten de maatschappij hoor! Gelukkig zijn er meer ‘zonderlingen’ (afzonderlingen is misschien beter 😉) in de maatschappij. En wellicht, of je het nu wilt of niet, heb jij die sociale partner echt nodig… 😉
      Dank voor je mooie reactie, doet me goed!

      Like

      1. Ooit maakte ik een strandwandeling, er was een dikke zeemist.
        Dan heb je rondom ca 10 meter zicht. Als er dan iemand de kring binnen komt wandelen, vriendelijk groet en daarna weer in de mist verdwijnt is dat heel apart.
        Zo zie ik het leven, je ontmoet mensen en wandelt een tijdje met elkaar mee en verdwijnt dan weer uit beeld.
        Als iemand uit je leven verdwijnt door een akelige ziekte, dan is er geen keus, je moet elkaar loslaten en dan kan dat na vele jaren nog steeds pijn doen en is het gemis nog even groot.

        Liked by 1 persoon

        1. Wat een prachtig beeld Janna! Ik ben het helemaal met je eens… (en vandaag was hier bij tijd en wijle maar een paar meter zicht, dus heel voelbaar) Ik denk dat ik dit idee voor het komende jaar eens wat meer vorm ga geven… mensen met wie ik niet meer meewandel, en die ook niet meer met mij meewandelen, loslaten…

          Like

  3. Zelfs ik, een extraverte, ben al jaren bezig met me de vraag te stellen ‘Wat wil ik eigenlijk?’ en ‘Wil ik dit wel?’. Voor mij een manier om afstand te nemen. Niet meer zomaar doen wat ‘hoort’, maar luisteren naar je gevoel en je hart volgen lukt steeds beter. Bijzonder mooi dat jullie hier samen al heel goed in slagen.
    Begrip vanuit de omgeving is daarbij zeker prettig, maar niet alles bepalend.
    Als ik je verhalen lees (op een moment voor mezelf☺️) voel ik de wind al in mijn gezicht en proef ik de vrijheid waar ik steeds meer naar verlang al een beetje.
    Geniet en veel geluk samen.
    Liefs.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s