Over ervaringsarmoede en ontveling

We waren goed en wel geïnstalleerd in het Gele Huis toen we ons eerste bezoek al ontvingen. Een cosmopolitische kennis, die na al onze verhalen met eigen ogen wel eens wilde zien wat het toch was dat ons zo trok hier. ‘Maar is hier dan helemaal niets te doen?’, vroeg ze op zeker moment in de auto ergens op de kustweg. ‘Zijn hier geen terrasjes?’

Ze had ons ‘s morgens bij de koffie de foto laten zien die ze de avond ervoor naar een vriendin had ge-appt: de stille straat tussen haar hotel en het treinstation. ‘Downtown Hurup’ had ze erbij geschreven. Net zo leeg was nu ook weer het strand waar we even uitwaaiden. Eindeloos de duinen in het Hanstholm Wildreservaat. ‘Ik zou het niet kunnen, zo leven. Ik zou me gaan vervelen’, was haar conclusie na de paar dagen hier.

Duinen Lodbjerg
Niks te doen

We hebben het eens opgezocht. Wat is ‘je vervelen’ eigenlijk? Waar komt het woord vandaan?

Het Woordenboek der Nederlandse Taal geeft onder meer de volgende opties:

1. Zich, bij ontstentenis van een zinvolle of aangename tijdkorting, onbehaaglijk voelen; een gevoel van onvrede koesteren. Met een weinig opwindende of een storende omgeving, of doordat men niet weet wat te doen.

En:

2. Zijn tijd in ledigheid, met nutteloze, hooguit verstrooiende bezigheden doorbrengen.

De eerste mogelijkheid was zonder twijfel het gevoel waar onze gast naar verwees. Zij is gewend aan en houdt van het leven in bruisende steden, vol van licht, geluid, amusement, afleiding en verleiding.

Ontdekkingsreiziger en schrijver Erling Kagge voegt in zijn boek Stilte nog een andere dimensie aan vervelen toe: het gevoel alsof je gevangen wordt gehouden, in een bepaalde situatie, of in de wereld in het algemeen. Ervaringsarmoede, wordt dit genoemd. Dit gaat niet alleen over het gebrek aan ervaringen – dus dat er niks gebeurt – maar een overvloed aan ervaringen kan datzelfde gevoel van ervaringsarmoede veroorzaken. Het kan simpelweg teveel worden.

De tweede betekenis uit het woordenboek komt een beetje in de buurt van onze manier van ver-velen, alhoewel we geen enkele bezigheid zien als nutteloos. Ook voor je uit staren heeft nut en is bovendien gewoon heel plezierig. Vervelen voelt voor ons als ‘ver’ van het ‘vele’ zijn. Het drukke en gejaagde gedoe van een leven overvol van indrukken, ervaringen, belevenissen.

Wij ont-velen ons elke dag hier, zo zijn wij inmiddels tot de conclusie gekomen, en dat voelt als een bevrijding.

Zonsondergang Krik Vig
Geen terrasjes
Advertenties

40 gedachtes over “Over ervaringsarmoede en ontveling

  1. Prachtige foto van geen terrasjes.
    Zelf moet ik nog heel veel leren. Ontvelen lukt me nog niet. Ik ben nog teveel een produkt van België en mijn verleden.
    Maar je logjes helpen me stap voor stap in de goede richting. Want ik bewonder jullie levenswijze echt.v

    Liked by 1 persoon

    1. Daar zijn mijn logjes ook wel een beetje voor bedoeld: dat ik jou, en anderen, wellicht op ideeën kan brengen die voor jou, in jouw leven, toepasbaar zijn. En ik geniet van de schrijfsels die (ook) het product van jouw verleden zijn. Fijn dat we elkaar kunnen boeien en inspireren!

      Liked by 1 persoon

      1. Omwille van de inspiratie lees en volg ik jouw schrijven zo graag.
        Dat ‘anders denken’ boeit me enorm.
        Ik voel dat dit ook ergens in mij verborgen zit, ik ervaar vaak twee ikken in mezelf. Er is de ik die geniet van drukte en het sociale leven e de vele mogelijkheden, en er is de ik die zich graag verschuilt in zichzelf én de rustgevende natuur.
        En soms hebben die onderling al eens onenigheid…

        Like

        1. Ken je het verhaal van de twee wolven? Op een avond vertelde een oude Cherokee-indiaan aan zijn kleinzoon over de strijd die zich binnenin mensen afspeelt.
          Hij zei: ‘Mijn zoon, de strijd gaat tussen twee ‘wolven’ binnen ieder van ons.’ In dit verhaal gaat het over goed en kwaad, maar je kunt dit natuurlijk ook invullen als Drukte en Rust. Nadat de oude indiaan over beide ‘wolven’ heeft verteld, vraagt de kleinzoon: ‘Welke wolf wint?’ De oude Cherokee antwoordde eenvoudig: ‘Diegene die jij voedt.’ 🙂

          Like

  2. Hohoho denk ik dan. eerst dacht ik te schrijven dat ik me regelmatig verveel onder defninitie 2. En toen bedacht ik wat dan wel de definitie van nutteloos zou zijn. Want al mijn bezigheden zijn “verstrooiend”. En op zich vind ik de meeste ook redeleijk nutteloos functie van het moment en de invalshoek waarmee ik er naar kijk. Dus onder twee lijkt minstens 60% van mijn leven een aaneenschakeling van me vervelen.
    Onder definitie één denk ik valt maar 5% van mijn tijd. En ik leid dus absoluut geen “druk” leven.

    Liked by 1 persoon

  3. Dit zegt de psycholoog:
    Nieuwsgierigheid van de mens is de achterliggende motivatie van verveling. En kunnen we aangeven dat die nieuwsgierigheid weer leidt tot creativiteit. We gaan andere dingen proberen, experimenteren en zoeken naar andere oplossingen. Zo vinden we nieuwe toepassingen voor alledaagse dingen.

    Doordat we verveling ervaren, gaan onze geesten dwalen. Dit leidt tot een meer associatieve en creatieve manieren van denken. Omdat we in onze omgeving, buiten onszelf, geen stimulans hebben, gaan we dit binnen onszelf zoeken. We kunnen van alles in onze fantasie. We kunnen dan ‘out of the box’ denken.

    De diversiteit onder ons ‘mensen’ is gelukkig groot, anders zou het zeker een saaie boel worden.
    Ik behoor tot de groep die overprikkeld wordt door te veel aan mensen en de activiteiten die daarbij horen.
    Het lijkt echter wel of mensen steeds meer prikkels nodig hebben, avontuur en het gevaar opzoeken is van nu.

    Het avontuur waar jullie voor gekozen hebben is echter vele malen uitdagender.
    Jezelf ontmoeten.

    Liked by 2 people

    1. Wat heb je dat weer mooi aangevuld Janna! Ja, verveling leidt tot creatief (creatiever) denken, maar zeker ook naar de stilte in jezelf, jezelf ontmoeten. En veel mensen zijn daar blijkbaar bang voor, en zoeken daarom afleiding in de vorm van… noem maar op. Om maar niet met zichzelf geconfronteerd te hoeven worden… Het is een ingewikkelde maatschappij waarin we leven. Om nog maar even een quote van de eerder genoemde Erling Kagge te gebruiken: ‘Door de wereld buiten te sluiten (als je de stilte in jezelf opzoekt) keer je je rug niet naar de omgeving toe, het is juist het tegenovergestelde; je ziet de wereld scherper, je blijft meer op koers en je waardeert het leven meer’. Ik kan dat alleen maar beamen!

      Like

      1. Verwoorden van gedachten en gevoelens is iets waar ik niet goed in ben, wel kan ik ze herkennen als ze door een ander beschreven zijn 🙂
        Ik heb zo mijn eigen gedachten over van alles en nog wat, maar het overbrengen is wel een dingetje.
        Gelukkig kan ik goed googlen en vind daar de mooiste volzinnen.
        Meestal ben ik (voor mijn omgeving) afwijkend in mijn denken en vind het heerlijk om te lezen dat er meer mensen zijn met deze “afwijking”.
        Ik ga eens googlen op Erling Kagge….

        Liked by 1 persoon

        1. Je bent heel eerlijk, heerlijk! 🙂 En ja, koester je ‘afwijking’ hoor! Die Kagge komt op mij een beetje als een pedant manneke over, maar in dat boekje Stilte weet hij ons wel tot nadenken aan te zetten, tussen de regels door…

          Like

          1. Het gezegde “Ledigheid is des duivels oorkussen”, is volgens mij bedacht door de kerk.
            Want stel je voor dat de mensen té creatief gaan denken en er een eigen mening op na gaan houden!

            Liked by 1 persoon

  4. Ik ben zonder rijbewijs in een wel erg rustig Duits dorp beland. Ik vind het hier saai omdat al die landbouwgrond, het gebrek aan bos eromheen en een overdaad aan windmolens, mij niet aanspreken. Maar de Eiffel ligt niet ver weg wanneer je een auto hebt en dus ga ik mijn rijbewijs halen. Daar heb ik hier wel de rust voor…haha!

    Liked by 1 persoon

    1. Dat is nog eens een stimulans! En ja, ik kan me voorstellen dat zo’n landschap saai kan aanvoelen, zeker als er in de wijde omgeving weinig afwisseling is qua gewas. Hier is veel variatie, en ook elke jaargetijde geeft haar eigen charme aan wuivend graan of gras, knalgeel koolzaad of raapzaad, of stoppels van maïs… Maar ik ben blij dat we een rijbewijs hebben hoor, hier 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s