Blogje om #4

Beloftes

We krijgen er geen genoeg van: kijken naar buiten. Naar het steeds veranderende licht. Onze kozijnen zijn wissellijsten voor steeds weer een ander plaatje. De Sangshøj, een grafheuvel ten noorden van ons, verschijnt en verdwijnt en verschijnt weer – en dat allemaal terwijl we zitten te ontbijten.

Dit is de tijd van het jaar dat het noordse licht op zijn mooist is. Het heeft een belofte in zich. De dagen lengen al, maar de échte winter moet nog komen. Sneeuwklokjes en helleborus hebben zich al laten verleiden door het licht. Daslook en narcis aarzelen nog. Het voorjaar lonkt, de zomer…

Advertenties

41 gedachtes over “Blogje om #4

    1. Het is een van de redenen waarom we hierheen zijn verhuisd. En we brengen inderdaad een deel van onze tijd hier lekker uit het raam kijkend door 🙃 (wij zien trouwens ook wel bebouwing – de huizen van alle buren in alle windrichtingen – maar die zijn in het landschap niet zo nadrukkelijk aanwezig 😉)

      Liked by 1 persoon

  1. Door de foto’s zo achter elkaar te zetten kun je goed de veranderingen in het licht-spel waarnemen.
    Werkelijk fantastisch!
    Ik kan me voorstellen dat jullie hiervan genieten. Ik zou aan niets anders meer toekomen, alleen maar kijken en nog eens kijken.

    Liked by 1 persoon

    1. Om die reden ben ik blij dat wij niet echt pal op zee uitkijken (dat doen onze westerburen wel, en die zitten ons ‘in de weg’ dus 😉). Wij kunnen dat alleen achter in de tuin, en zolang daar geen tuinhuis staat dus alleen ‘s zomers. En als ik daar eenmaal zit, blijf ik zitten ja… Maar het steeds veranderende licht op de fjord en over de velden blijft ook boeien! 😊

      Like

        1. Hihi… nee. Tot nu toe nog niet. Contact houden met alle mensen die ons lief zijn kan op vele andere manieren, en de bakstenen, het blik en het asfalt van NL missen we niet echt, laat staan het gejaagde leven… 😉

          Like

          1. Aan het blik stoor ik me nog het meest, straten vol blik.

            Ik lees dat je naar Gurdjieff verwijst.
            Die man was zo sektarisch, daar kan ik dan niet meer naar luisteren.
            Net zoals ik een kruidenboek van Mellie Uyldert uit mijn huis verbannen heb sinds ik er achter kwam dat ze Nazi-sympathisant was.
            Ik wil jouw muziek keuze niet beïnvloeden/aanvallen, alleen maar laten weten wat het met mij doet.

            Like

            1. Dank voor je reactie hoor, ik voel me geenszins aangevallen. Ik weet dat Gurdjieff geen fijne man was (naar zijn volgelingen toe – en welke goeroe is wel dat wel eigenlijk?), maar die kennis zorgt er bij mij/ons dus niet voor dat we zijn muziek niet meer kunnen (of willen) waarderen. Ik snap jouw redenatie, en heb daar ook respect voor.
              Mellie Uyldert was een bijzondere vrouw, en er gaan inderdaad verhalen over haar als zou zij er fascistische ideeën op na hebben gehouden. Ik vraag me hierbij wel af wie deze verhalen waarom de wereld in hebben geholpen… ik denk dat zij een kind van haar tijd was, net als Rudolf Steiner (zie https://bit.ly/2UzWzAZ ) En dit is dan maar 1 bron… niet dat ik jou nou wil beïnvloeden of aanvallen, ik denk dat we elkaar kunnen ‘voeden’ op deze manier 😉
              En ja: straten vol blik… verschrikkelijk. Een land vol blik, zo leek het laatst wel met ruim 2300 km file vanwege sneeuw… Onvoorstelbaar! Zoals een vriendin van mij schreef (en wat ik van harte onderschrijf):
              “Gaan we ons een keer realiseren dat al dat blik op de weg, elke dag weer, misschien helemaal niet zo handig en slim is, in allerlei opzichten? Dat reizen per trein voor een héél groot deel van al die filerijders ook een optie is. Net zoals kiezen voor een baan die misschien wat minder oplevert maar dichter bij huis is en waar je op de fiets heen kunt. Of kiezen voor vanuit huis werken. De planeet zou je er dankbaar voor zijn. En nee, dat is inderdaad niet zo comfortabel als lekker in je eigen auto rijden. Maar van comfortabel gaan we met z’n allen maar één kant op: naar de klote. Wellicht iets om over na te denken, terwijl je alwéér in de file staat omdat alles simpelweg vastloopt en dichtslibt (en het eigenlijk een soort wonder is dat dit in ‘normale’ weersomstandigheden niet dagelijks tot grote chaos leidt).” 😀

              Like

              1. Ik heb met interesse “jouw bron” gelezen en moet toch tot de coclusie komen dat er meer bronnen zijn die het tegendeel “bewijzen”. Hier wordt gesproken over een ‘onschuldig vrouwtje’, en nog wondelijker is dat dit artikel komt uit het Katholiek en Conservatief Dagblad.
                Je kunt niet ontkennen dat Mellie Uyldert er behoorlijk racistische denkwijze op na houdt.
                https://www.kwakzalverij.nl/encyclopedie/u/encyclopedie-uyldert-mellie-1908-2009/

                Wat Rudolf Steiner betreft, idem dito.
                Toen ik een school voor mijn zoon zocht heb ik ook het e,e,a, gelezen over antroposofisch onderwijs, omdat dit mij wel aansprak. Ik ben daar behoorlijk van terug gekomen.
                De man was niet alleen racistisch maar beweerde ook nog eens dat homofilie een ziekte is.

                Het elkaar “voeden”, zoals jij dat zo mooi uitdrukt, vind ik wel fijn,
                Het is goed om open te staan voor andere zienswijzen.

                Dan nog even over het blik op de weg, en over (OV) chaos gesproken.
                Ik heb jaren met de trein heen en weer getuft naar mijn werk, Op zich nnet verkeerd, je leest nog eens een boek. Maar….. al die uren op een koud (altijd winderig) station doorbrengen omdat de trein vertraging heeft of, nog erger, zonder opgaaf van reden uitvalt, dan is dat OV niet zo fijn, Er zijn dagen geweest dat ik, na een avonddienst, gewoon niet meer thuis kon komen en mijn man moest vragen mij op te komen halen.
                En ja, je kunt werk dichter bij huis zoeken, maar de banen lagen toen niet voor het oprapen en bovendien sprak de manier van werken in Amsterdam mij meer aan dat het instellingsgerichte werken in mijn woonomgeving.

                Wat dat betreft ben ik wel blij dat ik nu van mijn pensioen geniet, al moet ik zeggen dat ik soms de levendigheid van mijn werk mis en het best wel een stuk saaier is geworden.

                Liked by 1 persoon

                1. Dank, wederom, voor je overwegingen en overdenkingen. Ja, ik denk dat ik de dynamiek van een baan op enig moment ook wel heel even ga missen, maar vooralsnog geniet ik (en genieten we samen) nog wel heel erg van de saaiheid van het bestaan hier hoor… 😉

                  Like

  2. Prachtige foto´s. Ik zie geen auto´s… Dat is wel een verschil met waar ik nu zit. Waar ik sta of waar ik ga hoor ik het verkeer razen. Dit dorp ligt ingeklemd tussen wegen. Het is ver genoeg om niet idioot te storen maar om het nu continue te horen… Ben blij wanneer de wind ´goed´ staat. Dan is het hier rustig.

    Liked by 1 persoon

    1. Nee, van auto’s hebben we hier geen hinder. Ik kan met Odin (de hond) gewoon midden op de weg lopen, slechts zelden moeten we even de berm in. Het lawaai van verkeer ken ik van mijn vorige woonplaats. We woonden vlak bij de A73. Maar sowieso is er in NL denk ik geen plek waar je niet ergens een verkeersweg hoort… Hier horen we vooral de zee, en de wind 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s