Op naar de kwakzalver?

In Silkeborg sneeuwt het en hier niet, aldus mijn weer-app. Als ik uit het raam kijk, zie ik ook hier vlokken voorbij waaien.* Niet veel, maar toch. Silkeborg ligt in het merenhoogland van midden-Jutland op anderhalf uur rijden van ons vandaan. Een compleet andere wereld, met campings langs de meren en binnenkort op de hoogste ‘berg’ de selfiekijkdoos waar ik eerder over schreef. Vandaag komen we hier echter niet voor het natuurschoon, maar voor een thermografie van mijn bovenlijf en met name mijn borsten.

Een thermografie kan niet een mammografie vervangen, maar kan wel een indicatie geven of er aanleiding is tot nader onderzoek. Ik hoefde niet lang te zoeken om een aantal Deense sites te vinden met informatie over thermografie. Omdat het een alternatieve methode is – oftewel: niet wetenschappelijk bewezen – is het omstreden.

Ook op Nederlandse sites zoek ik informatie over thermografie, en lees daar – natuurlijk: als er een alternatieve therapie is, zijn er ook een anti-verhalen te vinden – vooral over het on-nut van een dergelijk onderzoek. Geldklopperij. Kwakzalverij. Geen wetenschappelijke bewijzen dat met thermografie borstkanker op te sporen is. Ik lees en hoor altijd graag een verhaal van twee kanten; ‘hoor’ en ‘wederhoor’ zit nu eenmaal in mijn journalistieke genen, de waarheid ligt altijd ergens in het midden en vervolgens bepaal ik mijn eigen koers.

Verhalen over kwakzalverij krijg je bovendien vanzelf als je claimt dat ‘in 70% van de gevallen een thermogram signalen kan oppikken van een vroeger stadium van borstkanker dan een mammogram’. Dit soort roeptoeterij kan ik slecht hebben, en geloof ik ook niet. Anderzijds krijg ik óók de kriebels als iets weggezet wordt als ‘werkt niet, want: niet wetenschappelijk bewezen’.

Ik geloof vooral mijn eigen ogen, oren en gezonde verstand. Als door een omstreden vervanging van een versleten tussenwervelschijf manlief nu niet meer krom loopt van de pijn én met een stok, maar hout hakt, klust, uren op het strand kan rondslenteren met zijn camera en leeft zoals een man van zijn leeftijd hóórt te leven, dan ben ik blij dat wij indertijd konden kiezen voor die alternatieve behandeling die wel degelijk heeft gewerkt.

Het thermografie-onderzoek zit, net als in Nederland, niet in de standaard ziektekostenverzekering, dus we moeten het zelf betalen –  zoals wel vaker het geval is bij ‘alternatieve’ methoden. Door het zoeken naar juist andere mogelijkheden voor (borst)onderzoek dan de pletmachine, zijn we nog op het spoor gekomen van een aanvullende gezondheidsverzekering. We hebben er lang over gepraat en nagedacht, maar er uiteindelijk voor gekozen dit niet te doen.

De premie is hoog. Voordeel is dat je wel vrij bent in het kiezen van een (eventueel privé-)kliniek als de wachttijd in een staatskliniek (te) lang is, maar het percentage van wat er aan behandelingen wordt vergoed is uiteindelijk erg laag. Zoals elke verzekering is ook een gezondheidsverzekering een angstproduct, en daar willen we ons eigenlijk niet meer door laten leiden. We leven gezond, en kunnen door het niet betalen van premie een spaarpotje opbouwen waarmee we dit soort onderzoeken kunnen betalen, en dat moet maar voldoende zijn.

De beelden die in Silkeborg zijn gemaakt, worden opgestuurd naar Amerika. In Denemarken zijn nog geen artsen die de veelkleurige foto’s goed kunnen interpreteren. Over ongeveer een week krijg ik die interpretatie per mail. Ik ben benieuwd.

(*oftewel: geloof altijd je eigen ogen, en neem niet voetstoots voor waar aan wat je – in dit geval door een weerprogramma – wordt verteld 😉 )

Advertenties

37 gedachtes over “Op naar de kwakzalver?

  1. Thermo: warmte? Door warmte verschillen in het weefsel opsporen?
    Het zou fijn zijn om de (toch wel) gevaarlijke röntgenstralen te omzeilen.
    Geen idee of thermografie diep genoeg kan gaan. Ik bedoel, dat tumoren meestal wat dieper in het weefsel zitten.
    Volgens mij is de pletmachine niet alleen pijnlijk maar het idee dat alles ook nog eens kapot geplet wordt, brrr…

    Liked by 1 persoon

    1. Dat laatste: die verhalen gaan ja. Of dat echt kan: geen idee. Als je implantaten hebt en na een mammografie lekken die: ja, dan ga je toch wel geloven dat die pletmachine ook jouw natuurlijke weefsel kan beschadigen… Thermografie is inderdaad gebaseerd op de oppervlaktetemperatuur van de huid. ‘Het lichaam zendt warmte uit tot zo’n 0,6 centimeter onder de huid. Als er iets ongewoons aan de hand is in je lichaam, dan geeft dat specifieke probleem een seintje aan het centraal zenuwstelsel. Die zorgt vervolgens voor een herverdeling van bloed vanuit de huid. Daarmee wordt een plek soms ongewoon koud of warm. Juist die asymmetrie of abnormale temperatuur van dat gebied geeft aan dat er iets ongewoons aan de hand is. We meten dus de temperaturen aan de huid, maar door de relatie van het centraal zenuwstelsel en de huid is het mogelijk iets te zeggen over problemen die zich dieper in het lichaam af spelen’, aldus DeGroeneZuster punt NL. Daar kan ik geen speld tussen krijgen… 😉

      Like

      1. Ik heb zojuist het stukje gelezen over twee vrouwen die een Thermografie hebben ondergaan bij De Groene Zuster. Ik moet zeggen dat het heel aannemelijk klinkt. Niet alleen voor borsten, maar voor het hele lijf (uitgezonderd de hersenen) kunnen ze onrechtmatigheden traceren.
        Ik ben benieuwd wat dit voor de toekomst kan betekenen… misschien nooit meer pletten!

        Nog even over dat pletten. Stel je hebt cystes met een kwaadaardige inhoud, en die zouden geplet worden, dan is de ellende niet te overzien.

        Ik doe voorlopig nergens meer aan, ik vertrouw erop dat ik zelf eventuele veranderingen wel opmerk.
        Aan mijn lijf geen polonaise meer!!!

        Liked by 1 persoon

        1. Nee, kan me goed voorstellen dat je er zo over denkt. En omdat een thermografie inderdaad meer dan alleen borsten kan scannen, heb ik uiteindelijk ook een scan van het hele bovenlijf laten doen, inclusief handen (en armen). Ik heb snel pijn in mijn handen, vermoed dat het iets artrose-achtigs is, maar ben erg benieuwd wat deze beelden erover zeggen… 😉

          Like

  2. Gezond verstand bij de vele mogelijkheden is broodnodig. Toch is het niet altijd gemakkelijk om het bos tussen de bomen te blijven zien, en de verantwoordelijkheid om je eigen keuze te maken, weegt soms zwaar door, omwille van mogelijke onzekerheden.
    Röntgenstralen zijn sowieso niet gezond. En toch blijft het hier schering en inslag.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, raar toch? Dat ‘men’ weet dat het niet goed is, en dat er toch elke keer weer gebruik van gemaakt wordt. Door de bomen het bos nog blijven zien wordt inderdaad steeds lastiger. Daardoor vind ik het steeds belangrijker mijn eigen gevoel zwaar te laten meewegen. Dat heeft me nog niet zo heel erg vaak in de steek gelaten…

      Liked by 1 persoon

    1. Als je erop googelt, kom je veel informatie tegen. En ja: wat je er vervolgens mee doet wordt dan voor een groot deel bepaald door het gevoel dat die informatie je geeft. Ik ben nu vooral erg benieuwd naar hoe de resultaten van dit onderzoek mij worden gepresenteerd en wat ik dáár mee kan. Of er concrete tips uit komen, of alleen maar vage vermoedens… dat kan nog wel eens een hele uitdaging worden – het vervolg 😉

      Liked by 1 persoon

    1. Haha, dank je wel Anne! En behalve dat koudbloedige denk ik dat we wellicht een nieuwe uitdrukking moeten gaan bedenken voor iemand die erg gezond is, want de vissen zelf zijn niet meer gezond tegenwoordig (vol met microplastics en andere verontreinigingen) en het eten van vis is daardoor ook niet meer echt gezond te noemen… 😉

      Like

  3. Een tijdje terug heb ik hier al over gelezen. Van wat ik uit het artikel begreep kan je in Duitsland al bij veel meer ziekenhuizen kiezen tussen of thermografie of de mammografie. In Nederland zijn er nog maar een paar die dit aanbieden. Ik zou hier zieker ook voor kiezen dan de “plet” machine. Nu duimen op geen gekke dingen bij de uitslag!!

    Liked by 1 persoon

    1. Ah, dat is mooi om te lezen, dát wist ik nog niet, dat er al keuzemogelijkheid is, in Duitsland. Dat is een begin! Ik ben erg benieuwd naar de uitslag ja, óf ik daar wat mee kan, en zo ja: wát. Wordt vervolgd dus 😀

      Like

  4. Na mijn ziekenhuisavontuur van 2015, waarbij ik grote brokken vertrouwen in de gezondheidszorg in één keer kwijtraakte, heb ik ook dit onderwerp uitgezocht. Ik leerde dat borstonderzoek minstens net zo goed gedaan kan worden met een echo. Dat vermijdt dan bovendien een belangrijk nadeel van de pletmachine: door het pletten bestaat de kans dat aanwezig ongezond weefsel wordt kapotgedrukt en daardoor verspreid. Bovendien verhoogt de straling bij mammografie de kans op borstkanker behoorlijk, over een aantal onderzoeken. En dan is er nog iets: stel dat ze borstkanker vinden, dan ga je daarna dus de weg van operatie – bestraling – chemo. Word je daar beter van? Nee. Leef je daar langer door? Ook niet. En hoe ouder je bent, hoe groter de gezondheidsschade door de behandeling en hoe korter de levensverwachting na behandeling. Mijn conclusie: ik bespaar mezelf die narigheid.

    Liked by 1 persoon

    1. Ik kan je helemaal volgen in die conclusie (jouw ziekenhuisavontuur kennende). Zó ver ben ik nu nog niet, maar wellicht wel nadat ik van dit onderzoek een uitslag heb gehad. Ben daar erg benieuwd naar, hoe dat gepresenteerd wordt. En ja: stel dat er ‘iets’ gevonden wordt, dan komt dan het lastigste nog. Wat doe ik dan? De vragen die jij stelt inderdaad – wil ik dat? Daar kan ik pas op antwoorden als het zover is, denk ik.
      Jouw reactie doet me ook denken aan mijn moeder, die nooit ziek was, en ook altijd om dezelfde redenen die jij nu noemt borstonderzoek heeft geweigerd. Uiteindelijk werd ze zodanig ziek, dat ik vond dat ze onderzoek moest laten doen en daar kwam uit dat ze maagkanker had. Ze wilde geen behandeling (op haar leeftijd), en ik vraag me wel eens af of ze niet ‘geruster’ was gestorven als ze niet had geweten wat ze had…
      Dank voor je reactie Betje!

      Liked by 1 persoon

      1. Ik denk dat je moeder gelijk had. Die behandelingen geven een boel ellende en ze helpen niet. Een diagnose vind ik in principe wel fijn – dan weet ik in welke richting ik het moet zoeken als ik iets alternatiefs ga doen. Maar na mijn avontuur van 2015 durf ik zelfs dat niet meer. Wie zal zeggen wat ze met me zullen doen als ze me eenmaal over de drempel hebben? Dat overkwam me in 2015: ik kwam vrijwillig binnen en bleef onder dwang daar. Als een vlieg in het web van een spin. Waarom zouden ze dat niet weer doen?
        Als ik jouw moeder was geweest, had het bericht dat het maagkanker was, me gerustgesteld: niets aan te doen. En haar wens om zich niet te laten behandelen, heb je gelukkig gerespecteerd.
        Als bij jou ‘iets’ gevonden zou worden, zou je op dat moment moeten gaan nadenken over wat je wilt. Op dat moment sta je zwak. Maar zij zijn door en door getrainde verkopers van hun product. Jij doet dit 1x in je leven, zij doen het iedere dag. En in die ziekenhuizen zitten ze helemaal niet met een leugentje om bestwil, of, liever nog, het verdraaien van de feiten. Misleiding. Nadat ik dit dus ontdekt had in 2015-2016, leek het me verstandiger om mijn denkwerk van tevoren te doen.

        Liked by 1 persoon

        1. Voor zover ik je inmiddels een beetje ‘ken’ via je blog(s) begrijp ik dat helemaal. Een deel van het denkwerk kan ik van te voren doen, het andere deel kan ik pas doen op het moment dat het echt nodig is. We wachten af. En ik laat me niet zomaar ‘vangen’ hoor! 😉

          Liked by 1 persoon

          1. Ik begrijp jou natuurlijk ook. Tot 2015 heb ik aan alle aangeboden bevolkingsonderzoeken meegedaan; ik twijfelde nooit aan het nut of de veiligheid ervan. Tot dat moment had ik vooral goede ervaringen met ziekenhuizen. In elk geval lijkt thermografie me nu een stuk veiliger dan de gebruikelijke methode. Ik ben benieuwd naar de uitkomst.
            Toen ik dit uitzocht (na 2015 dus) las ik ook nog dat palpetatie (betasten met de handen) door een arts net zo betrouwbaar is als mammografie. Zo kan het dus ook nog.

            Liked by 1 persoon

            1. Een ervaren arts voelt inderdaad of er iets ‘aan de knikker’ is. Zo heb ik jaren geleden (toen ik nog in het universitair medisch centrum werkte) inderdaad eerst een mammachirurge gevraagd haar mening te geven over een ineens opgekomen knobbeltje in de borst. ‘Geen zorgen’, was haar commentaar. Weet nu niet meer wat het nu was, maar het is ‘gewoon’ weer verdwenen. Had alle vertrouwen in haar palperen 🙂

              Like

  5. Amen. Ik volg je helemaal. Spannend hoor. Wat betjesonnetje schrijft daar kan ik na al onze ervaringen ook wel inkomen. Net zoals mijn moedertje, die nu midden in alle chemo zit, maar waarschijnlijk nu er niet meer was geweest als ze 10 geleden begonnen was met die troep… Maar we weten het niet… Het is een langzaam groeiend monstertje… Het blijft een beetje gissen naar de balans.
    Ik duim voor de uitslag ❤

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s