Lummelen en mijmeren

We brengen de dag lummelend door. De dag waarop 60 jaar geleden Jacob ter wereld kwam. Weer even lekker uitslapen na een paar dagen met afspraken in de ochtenden. Uitgebreid, en anders-dan-thuis, ontbijten. Bij het huisje wat rondhangen, ik met een haakwerkje, Jacob met de tablet vanwege alle digitale felicitaties.

Eindje wandelen door een gordijn van ragfijn gesponnen draden. Niet te zien, maar o zo voelbaar. Er bungelen gifgroene mini rupsjes aan. Ze lijken te zweven; zich vol vertrouwen in de transformatie die hen te wachten staat uit de bomen te storten. We kunnen ze niet ontwijken. Het friemelt en kriebelt in onze haren en kleren. Op ons pad zo vanzelfsprekend toepasselijk een ‘vlinderkaart’ – net als dat elastiekje in de vorm van een lemniscaat trouwens – het leven, het leren en het inzicht verkrijgen is oneindig en blijft in elkaar over vloeien.

Het is een ontspannen einde van een drukke maar heel fijne week, waaraan ik met gemengde emoties begon. De rupsen geven in zekere zin antwoord op de vragen die altijd weer ontstaan in periodes van twijfel, van kriebel. Verandering – onze emigratie – vraagt vaak om een onophoudelijk ‘loslaten’ maar tegelijkertijd blijven ‘meegaan’ met jezelf. Geen verzet, geen tegenstand, geen vasthouden aan het oude dus, maar gewaarworden van het proces dat zich voltrekt.

We hebben de afgelopen week in Nederland niet alleen oude bekenden opgezocht, maar ook kennis gemaakt met nieuwe familieleden. Onze bonus-kleinkinderen. Twee nieuwe schoondochters. Niet alleen ons leven in Denemarken is nieuw, ook op de plek van ons ‘oude’ leven is de nieuwe dynamiek van verandering zichtbaar en voelbaar. Dat gaf een aangename, verwachtingsvolle spanning.

Maar vandaag lummelen we. Staan we weer even uit. Na dagen van gezellige en intensieve gesprekken staan we vandaag weer in de mijmerstand. Het lijkt misschien dat we maar wat zitten te niksen, maar het werk van het ‘mijmerbrein’ is functioneel, zo lees ik. “De ordening van gedachten helpt ons beter voorbereid te zijn op de toekomst en het evalueren en rangschikken van ervaringen maakt ons rustig.” Dat kan ik alleen maar beamen.

Advertenties

25 gedachtes over “Lummelen en mijmeren

  1. Mooi gemijmer over lummelende dagen. Wat ik me afvraag… hoe gaan kinderen en kleinkinderen om met je emigratie? Bij ons voelde het heel erg als in de steek laten toen mijn vader met zijn nieuwe vrouw in Zuid-Frankrijk ging wonen…

    Liked by 1 persoon

    1. Ik kan me dat laatste heel goed voorstellen. Mijn stiefkinderen hebben dat wellicht ook wel zo ervaren, maar ze hebben het ons nooit gezegd. Wellicht was lang daarvoor al de scheiding van hun ouders een moment van in de steek gelaten voelen… Vanwege onze jarenlange voorbereiding hebben de kinderen er in ieder geval, net als wij, langzaam aan kunnen wennen.
      In eerste instantie was de reactie: haha, wat een wild plan, we zien wel of het ooit serieus wordt. Vervolgens: hmmm… ze zijn toch wel serieus… En uiteindelijk: dan hebben we in ieder geval een leuk vakantieadresje in Denemarken…
      Natuurlijk speelt ook de leeftijd van de kinderen op het moment van weggaan een heel belangrijke rol. Mijn stiefzoons zijn allemaal volwassen.
      De (bonus)kleinkinderen kenden ons (en wij hen) tot deze week alleen ‘digitaal’, daar was dus nog niet echt een band anders dan dat we elkaar via foto’s ‘kenden’. Het zou (voor mij in ieder geval) vermoedelijk heel anders zijn als het mijn bloedeigen kinderen en kleinkinderen zou betreffen, maar dat weet ik niet, want die zijn er niet… 😉

      Like

  2. Allereerst van harte gefeliciteerd voor de jarige. En natuurlijk, beiden, nog vele gezonde en mooie jaren gewenst.
    Het was leuk om jullie weer te zien.
    Ook ik ben bekend met het hebben van ‘bonus’ kinderen. Nog geen ‘bonus’ kleinkinderen, maar dat komt waarschijnlijk nog wel.Het zijn weliswaar niet je biologische kinderen, maar het is toch fijn als je een goede band met ze hebt of kunt opbouwen. Wat fijn dat jullie nu jullie (bonus) kleinkinderen hebben leren kennen en zij jullie.
    Jullie lummelen, ik ‘rust uit’ of ‘heb even vrij’ maar lummelen klinkt veel beter! 🤔 Misschien moet ik dat ook eens proberen😉

    Liked by 2 people

    1. Doen! (Alhoewel ik jou niet zo’n lummel vind, haha!). Het was hartstikke gezellig, vonden wij ook! En namens Odin dank voor de brokken. We hopen dat het beter blijft gaan met Luca 🐾 Tja, het ‘band opbouwen’ met de bonuskleinkinderen zal een lastige worden op afstand, maar gelukkig is bonus-schoondochter een heel goede intermediair 😉 Inmiddels weer lekker thuis 😍

      Like

  3. De hartelijke felicitaties voor Jaap, 60 jaar is toch wel een mijlpaal. Ik zie Jaap wel een krasse knar worden.

    Ha! Sinds ik met pensioen ben, ben ik een fervente lummelaar in de vroege ochtend-uren. Heerlijk als de wereld om mij heen nog ligt te ronken.

    Liked by 2 people

      1. 06:00 – 06:30 is voor mij al uitslapen. In mijn werkzame leven stond ik voor een vroege dienst al om 04:30 op, en tijdens een slaapdienst mocht je blij zijn als je 3 uurtjes kon slapen.
        Ik geniet van de rust in de vroege morgen, lekker buiten zitten mer een kopje koffie erbij….. mmmmmmmm.

        Like

        1. De morgenstond heeft zeer zeker goud in de mond… In de tijd dat ik om 6 uur bij de krant begon en dan eerst ook nog een uurtje fietsen… toen stond ik ook zo vroeg op. En fietsen door het bos, af en toe een ree zien… dat was een mooi begin van de dag. Maar nu lukt het me gewoon niet meer. Vroeg naar bed, laat op… 😉 dusssss: welterusten alvast!

          Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s