Udklip: Verlaten natuur als afvoerput voor plastic

Een nauwelijks zichtbaar pad, begroeid met heide, leidt vanaf de oude reddingsweg naar de zee. Het pad loopt door de meest verlaten omgeving van Thy. Volg je dit pad een kilometer, dan kom je uiteindelijk in een duinpan met fijn, wit zand. De duinpan staat door middel van een diepe kloof door de duinen in verbinding met strand en zee. Hier beuken de golven op de kust, bij vloed en stormachtig weer. In deze fuik, waar bijna nooit een mens komt, wordt de ongerepte natuur van Thy het meest geplaagd door afval van de mens.

Plastic flessen, rubber handschoenen, nylontouw, jerrycans, shampoo flessen, melkpakken, visafslag kratten, snoeppapier, plastic zakken, ballons… Wat hier aanspoelt, is slechts een fractie van wat er in en op de zee drijft – geschat komt er zo’n 9 miljoen ton per jaar BIJ. Wat hier ligt – duizend ton plastic afval belandt er elk jaar op dit deel van de Deense westkust – is geen afval wat door strandbezoekers wordt achtergelaten.

viskrat
Een stapeltje kratten, waaronder een van de Zeeuwse visveilingen. Aangespoeld in ‘onze’ fjord…

Zestig procent van dit afval is afkomstig van de vis- en de offshore-industrie. De overige veertig procent is consumentenafval wat door de wind en de stroming vanuit Frankrijk, België, Nederland en Engeland hier belandt. Vooral in Engeland heeft men slechte zuiveringsinstallaties, waardoor grofweg alles wat in Engeland door de wc gespoeld kan worden hier op de kust eindigt: wattenstaafjes, tamponhulzen, oordopjes, wegwerp scheermessen, canules van injectiespuiten…

Het strand langs de gehele westkust van Denemarken zou er zo uit zien, als er geen particulieren en groepen zouden zijn die het afval regelmatig opruimen. In de zomer staan er om de 100 meter afvalbakken op het strand. Ze zijn vaak tot de rand gevuld. Vrijwilligers, bewoners van de kustplaatsen maar ook badgasten raken zich meer en meer bewust van het plastic probleem en helpen met opruimen. De afgelopen jaren zijn de Deense stranden steeds ‘schoner’ geworden. Op het oog. Want als je eenmaal weet waar je op moet letten, zie je pas de vele minieme stukjes plastic die zo klein zijn dat ze niet op te ruimen zijn.

Het inzamelen van plastic afval is een bijdrage aan een groot probleem, maar lost het – natuurlijk – niet op. Daar is veel meer voor nodig. Geen wegwerpartikelen meer maken van plastic. Geen artikelen meer maken van diverse soorten plastic door elkaar heen. Statiegeld heffen op plastic flessen. Maar het begint natuurlijk bij ons als consument: geen artikelen meer kopen van plastic of waar plastic in zit. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.(*)

Hoe alert wij ook zijn op het niet kopen van plastic spullen, we ontkomen er gewoon niet aan.

Wat doen wij in de strijd tegen plastic?

We scheiden alles wat dan toch nog ons huis binnenkomt, dus ook het harde en zachte plastic.

We kopen zo min mogelijk producten met of van plastic en zoeken naar alternatieven, zoals bamboe tandenborstels.

Als we boodschappen doen nemen we altijd een paar netjes mee voor eventueel los verkrijgbare groenten of fruit. Dat is helaas niet vaak het geval hier bij biologische producten: juist die zijn in plastic verpakt 😦 

We gebruiken geen shampoo, doucheschuim of vloeibare handzeep (in plastic flacons) meer, maar een blok olijfoliezeep – voor alles.

In de keuken gebruiken we glazen schalen – met een plastic deksel. Zucht.

Boterhamzakjes of (plastic) boterhamtrommels voor een meeneemlunch hebben we inmiddels vervangen door bijenwasdoekjes.

Maar we hebben nog een lange weg te gaan.

De tandpasta zit nog in een plastic tube. (En dan hebben we het maar niet over wat er in de tandpasta zit…)

De afvalemmer waarin we plastic scheiden is… van plastic.

De stormvaste wasknijpers – die we hier echt nodig hebben – zijn van plastic; de houten houden de was niet vast bij een stevige wind.

Het is onmogelijk (geworden) zonder plastic te leven. Door het vele plastic wat als afval in zee beland, wordt het leven daar onmogelijk. Soms word ik er somber en moedeloos van. Maar niets doen is geen optie.

(*Vrij naar een artikel – vrij vertaald en samengevat – dat ik als knipsel ontving van onze buurman C. Door dit artikel – en omdat we hier natuurlijk heel erg met de neus op de feiten worden gedrukt bij vrijwel elke strandwandeling – hebben we ons aangemeld als vrijwilligers bij Strandet om eens per maand mee te doen aan plastic-opruim-acties op het strand)

Plastic på stranden, plastic op het strand, Thy, Deense westkust
Een artikel met foto van de ‘fuik’ waar door wind en zeestromingen veel plastic belandt
Advertenties

32 gedachtes over “Udklip: Verlaten natuur als afvoerput voor plastic

  1. Het is inderdaad ontmoedigend. Ook wij doen wat we kunnen qua afvalscheiding. Het valt op dat we nog steeds veel teveel plasticafval hebben. Helaas kopen we nog steeds in de supermarkten teveel plasticafval. Na hoogtij is ook het strand niet om aan te zien van de stukken net, touwen en flacons in kunststof. En dan spreken we nog niet over de kleine deeltjes… die het grootste gevaar zijn voor de gezondheid van al wat leeft. Het is zorgwekkend, ik deel je zorg.
    Beschamend dat het plastic op de foto helemaal van hier uit Breskens komt… Mijn excuses namens de vervuilers van hier.☹️
    Voor het opruimen van de plasticsoep stelde ik mijn hoop al een beetje op deze jonge Nederlandse uitvinder. Toch knap. Ik hoop dat men er iets mee doet…
    Zaak is vooral om te voorkomen dat het zo verder gaat.
    https://www.trouw.nl/duurzaamheid-natuur/nederlandse-uitvinder-pareert-kritiek-op-zijn-plastic-soep-superopruimer~b3290bea/

    Liked by 1 persoon

    1. Inderdaad, mensen als Slat kunnen er niet genoeg zijn, maar het zou zeker beter zijn als het plastic probleem aan de bron wordt aangepakt. Of dat nog haalbaar is? Ja, die vissers hè? In het artikel wordt de vraag ook gesteld (en niet beantwoord): worden dit soort (vaak kapotte) kratten overboord gegooid, of gaat het per ongeluk? Zo’n krat kun je in ieder geval nog uit zee vissen, wat met die kleine deeltjes niet meer gaat… Ondanks deze gedeelde zorgen: een fijne zondag nog! 🙂

      Liked by 1 persoon

  2. Dit is typisch zo’n mega groot probleem dat alleen kan worden opgelost als er wereldwijd afspraken worden gemaakt en nageleefd. Ik hoop dat het er eens van komt, maar vrees dat eigenbelang (olie-industrie als bron van plastic) voor zal gaan. Ook in de Stille-Zuidzee hebben ze er veel last van.

    Liked by 1 persoon

  3. Ons het dieselfde probleme met plastiek hier en ons strande lyk net so sleg, maar in ons geval is dit die inwoners en besoekers wat die meeste besoedeling veroorsaak. Alle vars voedsel is verpak in sagte plastiek en die meeste mense dra dit weg uit die winkel in plastieksakke. Ons huishouding probeer ons bes om weg te bly van plastiek, maar dis nie altyd moontlik nie.

    Like

  4. Elke keer nadat de Maas in standje hoog water heeft gestaan, gaan vrijwiliigers aan de slag om de uiterwaarden weer schoon te krijgen.
    Ik denk dat plastic niet meer weg te denken is. Maar dat wil niet zeggen dat we de mens niet wat beter mag nadenken over wat zij met het plastic doen.
    Al die dingen die door de wc gespoeld worden, daar begrijp ik niks van. Mijn wattenstaafjes gaan in de afvalbak. (en ze zijn van papier met ongebleekte biologische katoen. Maar toch..)

    Liked by 1 persoon

    1. Maar toch… inderdaad. En die Engelsen hè, die krijgen in het artikel wel een sneer hoor. Net als de (Hollandse) vissers trouwens. Maar gelukkig steken de Denen ook hand in eigen boezem, dat ze door plastic afval te verkopen bijdragen aan de ellende elders in de wereld… Fijn om te weten dat er ook actief geruimd wordt in de uiterwaarden, want ja: in de rivieren begint het…

      Liked by 1 persoon

  5. Een héél erg groot probleem overal. Als je in Spanje langs de straten loopt schrik ik altijd van al die troep die mensen achter laten. Hier kunnen ze er ook wat van trouwens. Plastic je ontkomt er niet aan maar we scheiden ook alles en kunnen het inleveren maar het is natuurlijk niet een oplossing. Deze week zag ik hier in de krant dat ze in de gemeente een groep hebben opgericht om afval te verzamelen. Goed plan, ik heb het ook een jaar lang in onze straat gedaan en tegenwoordig zie ik altijd een man met de hond fietsen, emmertje aan het stuur om een ander zijn rotzooi op te ruimen.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, zulke mensen hadden we in onze vorige woonbuurt ook (en soms ging ik zelf ook met zak en grijper op pad, samen met de hond). Gelukkig dat zulke mensen er zijn, hoe naar het idee ook kan zijn dat je inderdaad andermans weggesmeten rotzooi opruimt. Maar als we dit maar genoeg doen met z’n allen, gaat er misschien toch een steeds luider signaal van uit naar al die rotzooimakers…

      Liked by 1 persoon

  6. En dan nu de oplossing voor een plasticvrijeknijperlozestormwaslijn:
    De Volendammer roop!
    Oftewel de Volendamse (of Urkse) waslijn. Twee strengen gedraaid touw waartussen je je wasgoed klemt en de lijn daarna strak zet dmv paal of katrolletje. Gebruik ik al 10tal jaren. Beste vind ik die van henneptouw maar alleen nog verkrijgbaar,zover ik weet, bij
    bezoek aan Enkhuizer openlucht museum. De sisal roop is makkelijker verkrijgbaar. Nadeel vrij stug en als ie nat wordt kan je er niks meer tussen krijgen. Daarom heb ik er twee. En met storm blijft alles gewoon hangen zodat je onderbroek niet naar de buren waait.
    Handig hoor!

    Liked by 2 people

    1. Nou, dit klinkt als een superoplossing inderdaad! Nog nooit van gehoord, maar hoe simpel kan het zijn… al ben ik dan wel een beetje bang bij harde wind en onwillig wasgoed (en sisal) dat mijn vingers klem komen te zitten… Als de stormvaste plastic knijpers hun tijd hebben gehad (ik bedoel: ik héb ze nu, weggooien is dan ook een beetje zonde) wordt het de roop. Supertip, dank je wel! 😬

      Like

  7. Plastic is echt een wereldprobleem. Hier thuis proberen we ook zoveel mogelijke ‘kleine’ dingen aan te pakken. Je link naar olijfolie zeep ga ik bekijken, ik had er niet bij stilgestaan dat er andere oplossingen waren voor shampoo (ik heb heel lang haar). Goed stukje dit. groetjes, Hanneke

    Liked by 1 persoon

    1. Er is ook speciale haarzeep. Als je lang haar hebt, is dat wellicht fijner dan de ‘gewone’ Aleppozepen. Het is even wennen hoor, je moet het echt even de tijd geven (6 tot 8 weken). De talgproductie op je hoofdhuid moet zich aanpassen – zeker als je gewend bent elke dag te wassen met shampoo. Je moet even door een ‘vet haar’-periode heen! 🙃

      Like

      1. Dank je wel voor je verdere uitleg. Dan wacht ik met shampoo wisselen nog even een zekere periode in het leven af, maar ga zeker eens naar lokale zepen kijken. Ben je ooit zelf bezig gegaan met het maken van zeep? groetjes, Hanneke

        Like

          1. Nog niet, ik denk er wel al even over na. Wat ik zo mooi vind aan je stukje is dat het ‘plasticprobleem’ zo ook per ‘iets’ bekeken (en eventueel aangepakt) kan worden. Wat werkt wel, wat niet, hoe dit gaat bij jullie. Heel motiverend. om weer eens kritisch om me heen te kijken. groetjes, Hanneke

            Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s