#36: Eindelijk weer lekker samen hangen

Bramen!

‘Als je nog pruimen en bramen wilt: we komen er in om. Dus kom gerust langs en pluk zoveel als je wilt’, sms’t Berith me vlak voordat ze op vakantie gaat. Nou, pruimen… die kan ik onderhand niet meer zien, maar bramen! Jummm! Het huis van Berith staat op een enorm stuk vooral verwilderde grond. In een uurtje plukken we zo’n 5 kilo bramen, die thuis deels de vriezer in gaan (toch wel handig hoor) en deels meteen de pan in. Ik pluk ook nog een half emmertje rozenbottels in onze eigen tuin, en samen met een scheutje port en wat kruiderij levert dat een overheerlijk rozenbottel-bramen-smeerseltje op. ’s Avonds eten we een lauwwarme coucoussalade met warme bramensaus. We likken er letterlijk onze vingers bij af.

Binnen loungen

We toveren onze zithoek (waar we eigenlijk nooit zitten) om tot een lighoek. De slaapbank wordt ‘plat’ de hoek in geschoven, de kussens gaan tegen de muren en met wat extra kussens en een schapenvacht hebben we een heerlijke hoekbank waar we languit kunnen lezen, haken, het raam uit staren, een middagdut kunnen doen, of gewoon even lekker tegen elkaar aan kunnen knuffelen. Vroeger, toen we nog tv keken, ‘hingen’ we vaak samen op de bank. Het tv kijken missen we niet, het samen hangen wel. Maar dat gaat veranderen 🙂

nieuwe hangplek

Balen

‘Ik baal er verschrikkelijk van dat ik je moet vertellen dat… ‘ Als ik deze eerste woorden lees in de mail van de thermografie kliniek weet ik genoeg. Gek genoeg verbaast het mij, en ook Jacob, niets. De beelden zijn wéér mislukt, en dat komt vast door allerlei technische problemen, en zo gauw Anne (de scandame) antwoord heeft wat de oorzaak is, komt ze naar me toe, mét het apparaat, zoals beloofd.

Nu huldig ik het standpunt dat het nooit aan de computer ligt (als er iets fout gaat), maar aan de mens die de computer bedient, maar er zijn maar weinig mensen die zoiets gewoon kunnen en durven toe te geven: IK heb het niet goed gedaan. Inmiddels is mijn vertrouwen tot een nulpunt gedaald en heb ik het wel gehad met deze kliniek en deze Anne. Alternatief is echter naar Kopenhagen gaan…

Zelfvoorzienend

Wat geeft het toch ongelooflijk veel voldoening om steeds meer onderdelen van je maaltijd uit je eigen tuin te halen in plaats van in de supermarkt. De eerste voorzichtige experimenten kunnen we – ondanks de enorme hoeveelheid slakken – wel geslaagd noemen. We eten al enige tijd zelf gekweekte aardappels, knoflook, courgettes (ook al is er maar 1 plant groot genoeg geworden om vrucht te dragen), erwtjes, en daar komen nu rode bietjes bij, worteltjes, sperziebonen en tuinbonen. Voor wat betreft kruiden en thee zijn we al zelfvoorzienend, en oh ja, ook wel voor wat betreft pompoenen… :O

oranje
Pompoenen en rozenbottelsap in de vensterbank van de keuken
moestuin, bietjes, courgette, wortels, sperzieboontjes, tuinbonen
Groenten en rozenbottels uit eigen tuin

Tuinhuis

En verder stond de afgelopen week vooral in het teken van het tuinhuis*. De kogel is door de kerk, we hebben een keus gemaakt – een verrassende, mag ik wel zeggen. De onderdelen zijn inmiddels al geleverd (vanuit Nederland), en Jacob heeft ‘m keurig in elkaar gepuzzeld. Ik neem mijn petje voor hem af hoor, zonder enige ervaring op dit gebied staat het ding in pakweg drie halve dagen. De eerste avond – toen alleen het skelet nog maar stond – hebben we ’s avonds hier gegeten en later de zon in de zee zien zakken. We zijn helemaal blij 🙂

*(later deze week meer over het tuinhuis)

zon onder

Advertenties

27 gedachtes over “#36: Eindelijk weer lekker samen hangen

  1. Wat zalig, zo veel groenten uit eigen tuin. Courgettes…MMMMMMM! Gaan jullie nu naar Kopenhagen? Wat een toestand met die foto’s zeg, je zou er bijna een boodschap van boven aan koppelen 😉
    Geniet van het hangen. Heerlijk is dat! Veel liefs uit Grunn xx

    Liked by 1 persoon

  2. Ik heb twee keer een bramen- en bessenstruik gehad, maar helaas wilde die niet gedijen. Mijn rode besjes worden jaarlijks door de vogels geplunderd en ook onze fruitbomen zijn wederom, ondanks het gaas eromheen, door de schapen opgevroten….. Ooh ja, ik heb ook tomatenplanten gehad die kort voor de oogst verregend en verrot zijn.
    Ik heb dus nog wat oefening nodig voordat ik zo’n mooie opbrengst zal hebben als jullie. Knap hoor!
    Momenteel groeien de pompoenen die ik uit zelf gedroogde pitten aan het kweken (of is het telen?) ben. Oh ja, en er verschijnen langzaam twee aubergines aan mijn gekochte plantjes. Nu maar hopen dat ik dit jaar eens kan oogsten🤞🏻🤞🏻
    Het is altijd leuk om te lezen hoe het jullie vergaat. Veel succes met het tuinhuis, het zal een mooie hangplek worden😉

    Liked by 1 persoon

    1. Het is hier niet zozeer een kwestie van ‘knap’, maar van een goede erfenis van onze voorgangers (en oké, een beetje knap misschien omdat we ze afgelopen jaar maar eens gesnoeid hebben, alle bessen). Aubergines: jeejjj! Toch weer eens geprobeerd dus! Komt vast goed…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s