Gelijkmoedig glijden we de donkere dagen uit

En zo dooft in het Gele Huis zowel kerst als het gevoel van iets te missen langzaam uit. We hebben besloten de stokkenboom pas van de muur te halen als alle lichtjes vanwege een lege batterij uit zijn. Versierselen die aan kerst refereerden zijn wél opgeruimd, maar de sneeuwpoppen blijven voorlopig lekker voor de ramen hangen; de winter moet nog komen immers. Het lichtsnoer dat eerst in de vorm van een dennenboom een raam verlichtte, mag ook nog even blijven – als hanglamp midden in de kamer.

kerstlampjes als hanglamp in de kamer

Het voelt als een organische manier om zachtjes uit die stille, donkere periode weer een beetje wakker te worden. De dagen zijn nog steeds grijs, maar worden al wel merkbaar langer. Het huis nu ontdoen van álle versiering voelt niet goed, en dus doen we het zo. Een soort snoozen nadat je wekker is gegaan. Nog even doorsudderen voordat je je warme bedje verlaat.

Een van de pogingen die ik ondernam om een nieuwe draai te geven aan deze periode was op elk van de Twaalf Dagen een kwaliteit onderzoeken. Héb ik die kwaliteit, of mis ik die juist? Wil ik er verder mee, of wil ik dit juist loslaten? Van twaalf op het gevoel gekozen kwaliteiten bleef ik al hangen bij de eerste. Equanimity, in het Engels. Ik moest het opzoeken. Gelijkmoedigheid. Dat mag voor mij wel een rood draadje voor 2020 worden. Ik vind mezelf namelijk niet altijd even onverstoorbaar, kalm of zonder (eigen)belang.

Een paar definities, her en der op het www gevonden:

Gelijkmoedigheid is een toestand van psychische stabiliteit en kalmte. Tijdens deze toestand is er gelijkmoedigheid van geest door bewust te zijn van lichamelijke gewaarwordingen, gedachten en emoties die voorbijkomen. Emotionele stabiliteit is een onderdeel van een gelijkmoedige geest. Bij gelijkmoedigheid weet men zich boven de situatie te plaatsen, deze te begrijpen en te overzien en zich hierdoor niet te laten beïnvloeden. Een gelijkmoedig persoon is geen onverschillig persoon. 

Eén van de synoniemen is ‘onverstoorbaarheid’. Dit kun je verschillend opvatten. Aan de ene kant is dit waar we allemaal naar op zoek zijn. Aan de andere kant associëren we onverstoorbaarheid vaak met vlak of gevoelloos. Maar gelijkmoedigheid is inherent aan in het leven staan, in relatie zijn, in de ervaring staan, zonder je mee te laten sleuren. ‘In het midden van (dit alles) staan’ verwijst naar innerlijke balans, naar een houding als een rots in de branding. Gelijkmoedigheid is niet over je grenzen laten gaan.

Gelijkmoedigheid: kalm, onpartijdig. We kunnen zeggen dat gelijkmoedigheid de eigenschap is een situatie of toestand in het leven met een onbevooroordeelde en dus heldere blik te bezien.

Door alleen maar te observeren zonder te reageren onderzoeken we simpelweg elk verschijnsel objectief, gelijkmoedig, met een evenwichtige geest.

Gelijkmoedigheid heeft het karakter van belangeloosheid en van een begripvolle onpartijdigheid. Zij is niet kil maar heeft een open, onbevangen, ruimhartige houding die vrij is van oordeel. Gelijkmoedigheid zorgt er voor dat we gemakkelijker kunnen omgaan met de wisselvalligheden in het leven.

Gelijkmoedigheid brengt rust en bescherming bij de soms snel veranderende ‘wereldse winden’. Gelijkmoedigheid heeft in onze westerse cultuur nogal eens een negatieve bijklank. Er is hier immers een hoge waardering voor passie: passie voor ons werk, passie voor anderen, voor wat we belangrijk vinden in ons leven. Gelijkmoedigheid lijkt dan aan te sturen op een doods leven en kan ervaren worden als een zwaktebod. Toch kan gelijkmoedigheid volgens de boeddhistische psychologie juist als een weldadig ontnuchterend en daardoor verfrissend medicijn dienen en evenwicht brengen.

Met het ontwikkelen van gelijkmoedigheid ga je zien dat (mentale, emotionele en fysieke) pijn en lijden twee verschillende dingen zijn. Pijn is onderdeel van het leven, lijden is wat je ervan maakt. 

Dat wordt oefenen dus. Weer eens een paar onder een laagje Deens stof geraakte praktische mindfulness oefeningen tevoorschijn halen. Tot drie tellen, of misschien wel tot dertig, als emoties mij overmannen, of het wereldnieuws. Het besef tot me laten doordringen dat ik niets hoeft op te lossen of te veranderen ❤

14 gedachtes over “Gelijkmoedig glijden we de donkere dagen uit

  1. Wij glijden gelijkmoedig met jullie mee. Ook hier wordt niet alles meteen opgeruimd. Sterker nog, ik heb lange takken hedera (die toch gesnoeid moest worden wegens blijmoedig -ook mooi als woord- oprukkende scheuten in de richting van onze veilige muren en rieten bedekking) en goudbruine beukenbladtakken in een vaas gestoken met het restant lichtjes er tussen. En wat meegesleept mos erbij dat zich had verschanst tussen de takken. Even een fonkeltje tussen het grijs. Liefs, xx

    Geliked door 1 persoon

  2. Gelijkmoedigheid… wat een mooie eigenschap. Ik ga mijn best doen om gelijkmoediger te worden.
    Ook hier brandt nog een extra lichtje om de overgang van kerstversiering naar minder licht niet te abrupt te laten gebeuren. Dat alleen al lijkt me een goede basis om gelijkmoedigheid verder te ontwikkelen. De omstandigheden moeten goed zijn. Neen, ‘mogen’ goed zijn.

    Geliked door 1 persoon

  3. Zelf lukt het me nog niet de kerst weg te ruimen, vooral omdat ik met winterventjes werk en de winter nog moet starten.
    Wat een prachtig uitzicht door jullie raam. Zo heerlijk rustgevend.
    Ik ken gelijkmoedige mensen, ben daar soms in stilte wel beetje ‘jaloers’ op, het lijkt me gemakkelijker leven, met elke dag een gelijk gemoed, waar ik ook het woord ‘moed’ in ontdek. Maar zelf lukt het me niet, mijn gemoed kent te vaak golven …….

    Geliked door 1 persoon

    1. Mijn gemoed ook dus… en zolang het bij een beetje ‘deining’ blijft vind ik dat niet vervelend. Af en toe zijn er echter uitschieters en die ga ik eens (proberen) aanpakken komend jaar…
      Begrijp ik het goed dat winterventjes poppetjes zijn? En maak jij die zelf?

      Like

        1. Ik vind het schattige popjes 😍 in NL weet ik dat dit soort popjes veel gebruikt worden in de antroposofie. Het aspect van ‘de seizoenen’ vieren in plaats van een kerkelijk feest spreekt me steeds meer aan (maar dat zul je begrijpen). De deiningen ‘aanpakken’ begint denk ik met op het moment dat ze zich voordoen, je er bewust van zijn. Voelen wat het met je doet, en dan proberen ‘om te denken’ en voelen wat dát met je doet… (ik denk nu ook maar even ‘hardop’ hoor… 😉 )

          Like

  4. Lieve Anushka,
    Weer eens even bijgelezen op je blog en ik wil je graag herinneren aan het feit dat jij (jullie) een dappere dodo bent. Dromen waarmaken, dat doen nog veel te weinig mensen hoor. Yin en Yang, donker en licht, het hoort bij het leven en dus ook bij dromen waarmaken, het opgeven van andere ‘dingen’. Ik vind het mooi hoe jullie proberen dicht bij je zelf te blijven, maar vergeet ondertussen niet, dat genieten ook mag. En jezelf verwennen (note to self, haha).
    Ik kijk al uit naar alle mooie foto’s en wijsheden, plus verhalen, die je komend jaar gaat delen. Dikke knuffel voor jullie allebei! Liefs, Patty

    Geliked door 2 people

    1. Ha Patty, dank je wel voor je woorden… 😊 ik herinner me nog dat je ons eerder zo hebt genoemd! Ha! En genieten doen we zeker hoor, maar die note to self… ja, dat is bij deze een note to self 😉 Liefs terug! XX

      Geliked door 1 persoon

  5. Wat een prachtig woord! Fijn om hier op -jouw blog- eens bij stil te staan. Zo kauw ik de laatste jaren op het woord Gelassenheit wat lang zo fijn niet klinkt maar waar ik wel iets van leerde. Me niet laten opzwepen maar het rustig(er) ondergaan van gebeurtenissen, zoals een bootje meedeint op de golven. Ik vind het leuk wat je schrijft over het langzaam ontdoen van de versieringen. Hier staan de lantaarns ook nog steeds bij de voordeur. En brandde gisteren hun levende licht omdat we gasten ontvingen 🙂 Bedankt voor je lieve reactie op mijn blog.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ja, Gelassenheit klinkt inderdaad wat… gelatener. Meer ‘met een zucht’. Maar het raakt wel aan gelijkmoedigheid, denk ik. Als in een bootje meedeinen is soms heel fijn ☺️ Mooi hoor, dat levende licht bij de voordeur ♥️ Ik zou dat erin houden! En: ik lees graag bij je!

      Like

  6. Dankjewel Anuscka. De lichten staan er nog steeds. Manlief moest de afgelopen dagen het hele land doorreizen voor zijn werk. Hij kwam dan pas rond middernacht thuis en dan had ik natuurlijk de kaarsen ontstoken 🙂 als een warm welkom en fijn dat je er weer bent.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.