Karma minpunten

Mies zit pontificaal midden op het erf als wij aan komen rijden. Ze wijkt geen centimeter. We moeten omzichtig om haar heen manoeuvreren. We komen buurman ophalen voor onze wekelijkse boodschappenronde. Als ik uitstap zie ik vol afgrijzen wat Mies zo bezighoudt dat ze niet voor ons opzij gaat. ‘Ja, als Mies een muis eet, moet alles daarvoor wijken’, reageert buurman  op mijn gruwelblik en -gedachten.

Ik heb nooit eerder een kat een muis zien OP-eten. Toen ik nog bij mijn ouders woonde, wist ik hoe laat het was als ik mijn moeder in de tuin hoorde gillen. ‘Beer heeft weer een muis!’ Beer was de kat van de buren, en die speelde vooral met muizen. Hij gooide ze hoog in de lucht, ving ze op, gaf ze een mep met zijn voorpoot en liet ze, als hij het spelen moe was, voor dood achter. Of ze dat ook werkelijk waren – geen idee. Hoogstwaarschijnlijk wel dodelijk verwond zo niet zwaar getraumatiseerd. Ook mijn eigen katten aten de muizen die ze vingen niet op. Wel de vissen uit de sloot. 

*

Bella is druk bezig in de berm voor ons huis. Ze maakt van die typische katten-jaag-speel-bewegingen. Als ik even later samen met Odin langs die plek kom, trekt iets zijn aandacht. Ik haal zijn grote zwarte neus weg bij iets wat een pasgeboren muis blijkt te zijn. Het hele hol is leeg gegraven/gegeten door Bella, de poes van de westerburen, maar ze is er eentje vergeten.

Het meest diervriendelijke wat ik zou kunnen doen is snel een einde maken aan het lijden van dit piepkleine muisje. Maar hoe? Hem vermorzelen met de hak van mijn laars? Meenemen en door de wc spoelen? Bella roepen, of Mies? Ik doe niets van dit alles. Ik leg het arme muisje zo goed en kwaad als het gaat terug in het hol, dek het toe met een dikke pluk gemaaid gras, en geniet niet zo als anders van de omgeving tijdens de rest van de wandeling.

*

Ik ben stadskatten gewend, geen boerderijkatten, blijkt. Mies kwam ooit bij buurman in huis toen hij veel last van muizen in huis had. Mies doet haar werk goed; buurmans huis is muisvrij – zegt hij, en ik geloof hem. Dat kan ik van ons huis niet zeggen. Nu door de vele regen het grondwaterpeil maar blijft stijgen, zoeken ook de muizen een droog heenkomen. 

Af en toe horen we een korte roffel boven ons hoofd als we in de woonkamer zitten. Dan nog even wat gekras, en dan blijft het stil. Dan weten we: er heeft weer een muis van het gif gegeten dat we op de hems hebben liggen. Ze zijn er dol op. De roffels zijn de laatste spiertrekkingen van een stervende muis. Het gif werkt acuut op het zenuwstelsel. 

Wij stappen over onze gruwel heen, pakken de dode muis op in een boterhamzakje en deponeren hem/haar vervolgens in de vuilnisbak buiten. Effectief, maar dit levert natuurlijk wel heel wat karma minpunten op. 

*Ik heb, nu we langzaamaan richting midwinter gaan, het opruimen en kuisen van mijn blog weer opgepakt. Op mijn computer kom ik concepten in allerlei stadia tegen. Soms is het niet meer dan een idee, soms een paar alinea’s en soms is het gewoon af, maar om wat voor reden dan ook nooit gepubliceerd. De komende weken vis ik af en toe zo’n concept uit de stapel. Dit is de eerste, geschreven 2 november 2019. Toevallig hadden we het er vanavond aan tafel nog over: het is weer de tijd dat de muizen naar binnen komen…

Foto: Alexas Foto’s Pixabay

18 gedachtes over “Karma minpunten

  1. Brrr muizen. Mijn moeder werd altijd hysterisch als ze er eentje zag. Die angst hebben mijn zussen en ik nu ook. Blij dat we katten in huis hebben en dat de ene een muizenvanger is. Hij eet ze ook niet op, maar martelt ze tot het eind. Toch wreed de natuur…
    Tot nu toe nog geen muizen hier. Laat ons hopen dat het zo blijft.

    Geliked door 1 persoon

    1. De natuur is wreed ja… en moeders hebben dat blijkbaar gemeen: gillen als ze een muis zien 😉 En ik heb het over me afgeroepen (of ik heb helderziende gaven): vanmorgen de eerste dode muis weer op de hems gevonden… 😱

      Geliked door 1 persoon

  2. Hier in de stad de laatste jaren ook last van muizen in huis. Geen Mies, wegens allergisch. Wat een gedoe om van die schattige beestjes af te geraken. Schattig tot je ze in je woonkamer ziet lopen, ja.
    (ik woon hier 30 jaar, de eerste 20 ongeveer nooit last gehad, maar de laatste jaren echt veel last van ongedierte. Tot een rat in huis toe. Blijkbaar is het een plaag in de stad dezer dagen)

    Geliked door 1 persoon

    1. Oh, bbrrr, een rat in huis… niet fijn! Hier hebben we wel ratten in de tuin en de schuur. Die trekken we zelf aan door onze open composthopen, dus daar gaan we binnenkort wat aan doen.
      Wat typisch dat je pas de laatste jaren zoveel last hebt van muizen. Wordt er veel vogelvoer in tuinen gestrooid of opgehangen?

      Geliked door 1 persoon

      1. Die rat in huis, dat was de gruwel. Weken over gedaan om het beest klein te krijgen.
        Vroeger waren hier enorm veel buurtkatten. Maar een gestoorde buur heeft ze eens allemaal vergiftigd. Vreselijk. Geen kat meer in de buurt, en toen is de miserie begonnen. Nu zie je wel weer wat meer katten lopen, maar het is nog altijd veel minder dan vroeger. Combineer dat met een plaag in de stad (vroeger zag je nooit muizen over de straat lopen, nu wel). Het vogelvoer: dat weet ik niet (bij ons niet), maar ik neem aan dat dat wel meer gedaan zal worden. Wat ik ook weet, is dat er meer kippen gehouden worden in de achtertuintjes, en ook dat trekt het ongedierte aan.

        Geliked door 1 persoon

        1. Lieve help… je noemt hier nu inderdaad alle mogelijke omstandigheden waarbij ongedierte alle kans krijgt. Ik hoop dat die gestoorde buur inmiddels ergens ongestoord zijn of haar zonden zit te overdenken…
          Wij zijn er zojuist achter gekomen dat de rattenval-met-banaan in de schuur compleet is verdwenen. Dus wij gaan zo op zoek naar de val, mogelijk inclusief al dan niet dode rat. Bbbrrr. Wat ik bij Matroos Beek al schreef net: ik heb geloof ik iets over me afgeroepen met dit blog… 😂

          Geliked door 1 persoon

          1. Reken daarbij nog eens dat we geen hordeur hebben aan onze achterdeur, en die dingen dus gewoon zo kunnen binnenlopen… yep, pret gegarandeerd.
            Hahahaha! Toch vies hè. Ik ga niet echt gillen, maar toch… toen we die rat eindelijk dood gekregen hadden, lag die onderaan de trap van de kelder, en ik zag die liggen. Ik denk dat ik toch ook een kreet geslaakt heb 😀

            Geliked door 1 persoon

  3. Wij hebben sinds kort een aanloopkat. Sofrimento noemen de buurmeisjes de kat. Voor het eerst in meer dan vijfendertig jaar heb ik brokjes gekocht. Een schoteltje op onze achterveranda waar we weten dat er ook ratten en muizen langstrippelen. Dus Safrimento … volg je instinct … bem vindo.

    Geliked door 1 persoon

    1. Sofrimento… alle vertaalwoorden die Google geeft, duiden erop dat het beestje geen vrolijk leven heeft of gééft… aggut. Maar gelukkig heeft hij/zij de weg naar jullie veranda gevonden. Geef niet te veel voer, dan blijft er van het instinct niks meer over… Bem vindo vind ik dan weer een mooie (nieuwe?) naam voor het beestje ❤

      Geliked door 1 persoon

  4. Karma -punten. Oei!!
    Wanneer het water hier wat hoger staat dan anders hebben wij ook meer last van huismuizen. Heel af en toe neemt er eentje een verkeerde afslag en loopt ie door de tuin of zelfs het huis. Op plekken waar ik ze niet kan zien zijn we welkom maar ik ben er minder van gecharmeerd wanneer ze in mijn woning dezelfde ruimte delen als ik… En de kat (van de buren) kijkt er naar maar doet niet zo veel hahaha.
    ps: goed idee om de concepten eens uit te pluizen. Ik heb er ook nog heel wat staan.

    Geliked door 1 persoon

    1. Jaaaa, dat gaat niet goed komen met ons op deze manier hoor… 😉 (Vandaag – alsof ik het gisteren voorvoelde – een door gif dode muis op de hems gevonden PLUS een door een val gedode rat in de schuur. Zucht. Weer twee minpuntjes erbij.
      En ja: bladerend door allerlei halfaffe stukken kom je ongetwijfeld wat tegen waar je nog best wel iets mee kunt! 🙂

      Like

  5. Hoi Anuschka, Ik lees je graag en geniet van je ondernemingen, vondsten, gedachten en verhalen. Dat om te beginnen.Maar nu moet me toch iets van het hart, al voel ik me beschroomd hierop te reageren onder je blog zelf, vandaar even via de mail.Als dochter van een geboren bioloog is mijn visie gevoed en gevormd. Mijn vader probeerde mij te leren kijken naar dieren, hun gedrag en dit in samenhang met hun leefomgeving, voedselbehoefte, habitat en ecologische systemen. Dat is nooit helemaal gelukt :)Toch heb ik wel wat geleerd van zijn waarnemingen in de natuur, de uilenballen die we uitplozen, de nesten die hij me liet zien, de predatoren etc.Daar moet ik aan denken door je verhaal over de muizen. Dan loop ik weer even met hem door de velden en hoor zijn stem ‘kijk!’Hij leerde me dat de natuur niet ‘lief’ in elkaar zit. Dieren eten elkaar op en zorgen zo dat de sterkste overblijft en de soort niet uitsterft door ziekte of kwalen. Dat weet jij natuurlijk zelf allang. Als ik je blogs lees, voel ik hoe natuurverbonden je bent. Maar weet je, voor een mens kan het er griezelig uitzien als de kat eet waar zijn/haar lichaam naar gebouwd is: muizen: het aangewezen voedsel voor katten. In muizen zit al het voedsel dat hun lichaam nodig heeft. In een natuurlijke omgeving houden katten en muizen elkaar in natuurlijk evenwicht en ontstaan er geen plagen. Mijn eigen laatste kat was een geweldig rattenvanger en mollenvanger; die lustte hij niet, maar doodde ze wel. Toen wij hier in Montferland kwamen wonen, kregen we er twee kippen en ratten bij cadeau. Lukkie heeft alle acht ratten opgespoord en gedood. Nu zijn wij rattenvrij, hebben een nieuw kippenverblijf gemaakt waar geen ratten onder kunnen huizen. Lukkie is jammer genoeg overleden.Katten die kattenbrokken eten, krijgen vaak diabetes omdat katten de koolhydraten niet naar behoren kunnen verteren, katten die blikvoer krijgen, ontwikkelen vaak nierfalen door het toegevoegd zout. Een kat hoort gevarieerd rauw vlees te eten als hij niet kan muizen.Katten die vergiftigde muizen eten, gaan dood.Als je van je muizen afwilt, neem dan een kat en anders neem je de muizen voor lief. Er komen nooit meer muizen dan er voedsel is, weet ik van mijn muizenvriend die hier onderzoek naar doet en muizen in zijn huis toelaat en daar bijzonder leuke filmpjes van maakt, de trouw en behendigheid en slimheid… Muizen doen geen kwaad, het is alleen zaak je voedsel te bewaren in afgesloten blikken/potten. Ik kijk uit naar je volgende avonturen, of die nu van langer geleden zijn of recent. Zelfs kom ik amper meer aan bloggen/schrijven toe, ben vooral bezig in de tuin en met mozaïek, maar dit wilde ik toch even schrijven aan je. Warme groet, Anne

    Like

    1. Hoi Anne! Dank dat je de moeite hebt genomen zo uitgebreid te reageren! (Ook al is het dan wel onder de blog zelf) Ik benijd jouw ‘natuurlijke’ opvoeding, met een bioloog als vader. Voor mij reikte de natuur in mijn jeugdjaren niet verder dan ’s zondags een eind wandelen in het bos, en in het seizoen eikels en kastanjes verzamelen om daar poppetjes van te maken 😉 Ik was (en ben dat in wezen nog steeds) een stadskind. De laatste jaren voelen manlief en ik, zoals jij terecht schrijft, ons meer en meer natuur-verbonden. Een mooi proces! Daarin krijgt de wrede natuur ongetwijfeld ook een keer een plek.
      De muizen die wij nu met gif (in plaats van door een kat laten) doden, gaan dood op de plek waar het gif ligt en dat is boven in huis of in de afgesloten schuur. Buurtkatten kunnen dus niet indirect vergiftigd worden. Diezelfde buurtkatten houden de buurt overigens grofweg ‘muisvrij’. We strooien inmiddels geen vogelvoer meer, en in huis is al ons voedsel muisveilig opgeborgen 😉
      Enne: lekker in de tuin bezig zijn en met mozaïek – heerlijk toch?
      Warme groet terug!

      Like

  6. Vorig jaar klom er een muis door het raam naar binnen en liep over ’s mans gezicht. Ik heb zo gelachen. Gelukkig kon ik het muisje redden voordat de katten hem of haar vonden. Toen onze katten nog buiten kwamen vingen ze ook geregeld muizen. Een keer redde ik er een en die muis rende zo mijn broek in. Toen ik hem eruit had, rende hij mijn andere pijp in. We hebben zo gelachen, de kinderen hebben het er nog steeds zo nu en dan over.

    Door de katten hebben we geen muizen, in ons vorige oude huis wel. Zaten ze op het gemak onder de kachel of in de kast, waxinelichtjes te eten. Toen hebben we de katten genomen. Maar ze pakken ook vogels, onze katten. En daarbij denk ik, muizen zijn ook eten voor vossen en uilen en andere roofvogels… Katten zijn onnatuurlijk in de natuur hier… Lastige afweging altijd. Onze buren hadden vorig jaar wel een muizenplaag. Dat is echt naar.

    Geliked door 1 persoon

    1. Een heuse muizenplaag lijkt me echt heel vervelend! Zo erg is het hier niet. En wat je zegt: er lopen en vliegen genoeg natuurlijke vijanden rond hier die de boel grofweg in evenwicht houden. Dat er dan af en toe een muis binnenkomt, tja…
      Hilarisch verhaal over die muis in je broek en over ’s mans gezicht 😱 Sodeju zeg, ben ik toch blij dat wij met onze voeten dichterbij het raam liggen dan met onze hoofden (ik denk dus dat dit in jullie slaapkamer gebeurde?) Maar voor kinderen zijn dit de leukste herinneringen ja, haha!

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.