Dat appels net mensen zijn…

  • Dat er de afgelopen weken in de wereld, maar ook in het Gele Huis, genoeg is gebeurd om over te schrijven, maar dat ik dichtsla…
  • Dat mijn hoofd te vol zit, en mijn hart ook – waar luister ik naar? Welke emotie krijgt voorrang? Of wordt het de rede?…
  • Dat mijn mening er niet toe doet, maar dat wat ik dóe wel…
  • Dat het stormt – niet alleen letterlijk, hier aan de kust – en dat ik moeite heb mezelf staande te houden…
  • Dat ik ziek was en het me verrassend veel energie kostte weerstand te bieden aan de c-gedachten… (maar het is me gelukt. Ik heb me niet gek laten maken. Ik ben niet naar de eerste de beste testlocatie gerend, maar gewoon lekker thuis op de bank gebleven 😉 )
  • Dat ik zoveel afviel dat ik terug was op mijn gewicht als zeventienjarige en dat is me in 42 jaar niet eerder gelukt…
  • Dat ik het nog steeds plaatsvervangend benauwd krijg als er mensen met dubbelgeflapte oren en beslagen-bril-door-mondlapje de winkel binnenkomen, en dat ik mijn tong bijna moet afbijten om niet te zeggen: laat het af… je bent hier ook welkom zonder…
  • Dat LEVENSJUTTERS weer terug is als titel van deze blog. Om mezelf, maar ook jou, er aan te herinneren dat het juist in stormachtig levensweer het beste jutten is: kijken wat de woeste golven brengen, wat er langs de vloedlijn van het leven blijft liggen, zoeken naar wat bruikbaar is, en wat de zee beter weer meeneemt… ga erop uit en zoek! 
  • Dat wandelen in het stikdonker heerlijk is, en dat ik blij ben met een buurvrouw/yogajuf die dit soort evenementen bedenkt als het yogazaaltje dicht moet vanwege een gemuteerd virus bij nertsen…
  • Dat het dan zo makkelijk is bij jezelf te blijven, te genieten van het hier en nu, in plaats van te denken aan… (vul maar in)
  • Dat er maar geen einde komt aan de stroom appels van de bejaarde buurman. Ik maak sap, stukjes en weck. Mede tot grote vreugde van de gulle gever, want hij deelt natuurlijk mee in het eindresultaat… 😉 
  • Dat appels soms net mensen zijn: soms zijn ze gaaf aan de oppervlakte, maar zitten er van binnen rotte plekken en enge beestjes, en soms ziet het schilletje er niet uit, maar is het vruchtvlees sappig, goudgeel gaaf… 
  • Dat de kersenboom als enige nog wat blad heeft…
  • Dat ik dus nog bijna dagelijks sta te harken om bladcompost te maken – de basis voor onze voeding volgend jaar…
  • Dat (geleend van Elke en Henrik Nordbrandt**) de Deense kalender 16 maanden heeft: nov, dec, jan, feb, mrt, apr, mei, jun, jul, aug, sept, okt, november, november, november, november… 
    • ** ”Door te herhalen, drukt (de Deense dichter) Nordbrandt heel eenvoudig en elegant de essentie van deze donkere, koude, regenachtige en stormachtige maand uit, evenals zijn eigen ervaring ervan. Want hij voelt zich niet zo lekker bij duisternis, kou en regen. Hij voelt zich in het geheel niet zo goed over Denemarken.’’
  • Dat ik het hier niet mee eens ben…
  • Dat november naast storm en regen ook een maand van ‘gray stillness’ kan zijn, zoals de analoge foto van manlief die sinds kort bij iemand in Tokyo aan de muur hangt…
  • Dat we zes jaar geleden rond deze tijd voor het eerst in het Gele Huis waren, nadat we er kort daarvoor verliefd op waren geworden. In november…
  • Dat november van mij daarom vier maanden mag duren…

14 gedachtes over “Dat appels net mensen zijn…

    1. Grappig dat je dat opmerkt Hans: vastberaden… toen ik begon met schrijven van dit blog, overheerste de twijfel en de chaos, maar bij herlezing herken ik zelf nu ook de door jou genoemde vastberadenheid. Ha! 🙂 Enne: mijn daden moeten congruent zijn met mijn mening, maar het laatste mag nooit de boventoon voeren 😉

      Geliked door 1 persoon

  1. Prachtig dat stille grijs in het kunstwerk. Wat een juweeltje!
    Goed om je innerlijk kompas te volgen, met dat van jou zit het wel goed, en dat is nodig, want het is moeilijk om het noorden niet kwijt te geraken tussen de vele c-berichten.
    Wat naar te lezen dat het zo stormde/stormt in jou. Hou de moed erin en vertrouw op beterschap, hoe dan ook, na regen komt zonneschijn.
    Veel liefs x

    Geliked door 2 people

  2. Prachtige beelden en mooie woorden.
    Met inhoud.
    Fijn dat je gewoon nog ouderwetsch ziek mag zijn van jezelf.
    Mensen verzinnen vanzelf wel dingen om te blijven doen wat ze graag doen. En terecht.
    En buiten zijn in het donker en kou is nog heilzamer voor lichaam en geest dan met zijn allen in een zaaltje… HA!

    Geliked door 2 people

  3. Wow, ik wordt al moe als ik dit lees… (normaal ben ik de druktemaker/stresskip… ) Wat veel informatie… Daar kan je 10 blogs mee vullen (en jij zeker…)
    November is ook de maand dat ik jarig ben… De maand van stilte voor de storm… (stilte en storm… ) Tijd om voor te bereiden op de winterslaap… Tijd om te reflecteren en in je zelf te keren… Zeker daar in dat gele huisje van jullie…
    Ik ben blij dat je weer beter bent… Zorg goed voor je zelf (en Jacob)
    One step at a time… Elke stap is er één…
    Als alles grijs is ga je daar toch weer kleur in zien… De subtiele tinten die normaal niet opvallen… Grijs is nooit echt grijs… Je hoeft het alleen maar te zien…

    Geliked door 1 persoon

    1. Ja, erg hè, de rust was even ver te zoeken (in mijn hoofd) en dan krijg je dit. Wellicht komen er ook nog wel blogs over elk van de puntjes 😉
      Ben jij ook zo’n liefhebber van winterslaap? Na je verjaardag dus? Heerlijk…
      We zorgen goed voor onszelf – doe jij dat ook?
      En ja: grijs in nuances is ongelooflijk mooi (als je het wilt, en kunt zien) ❤

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.