Fijne dingen voor grijze dagen

De dagen rijgen zich grijs aaneen. Als we binnen één lamp uit kunnen doen, omdat het buiten ineens wat lichter lijkt te worden, kijken we hoopvol naar de hemel. Is er blauw te bespeuren? Zon? Voor een kort moment misschien. Het water in de fjord weerkaatst even een oplichtende wolk, en dan is het weer grijs. De lamp moet weer aan.

Als het dan ook nog eens een dag is dat je leest over lange rijen wachtenden voor de pop-up snelteststraten, waar 5000 brave en misschien ook wel bange burgers zich laten testen, en van wie 4.23 procent positief is, en waarop een professor dan concludeert dat ‘dit de slechte infectie-trend bevestigt’ en je de dreiging van nieuwe, bizarre maatregelen net zo zwaar in de lucht voelt hangen als die grijze wolken… dan is het lastig uit dat grijze, onwerkelijke gevoel te komen van in een slechte film te zitten die voorlopig geen einde heeft, van jezelf na weken van dit soort weer af te vragen of de zon ooit nog wel eens gaat schijnen.

Een vriendin van mij heeft een ‘potje met zegeningen’. Een grote glazen pot, waar ze elke dag een briefje in stopt met iets waar ze die dag dankbaar voor is geweest. Aan het eind van het jaar hoef je niet je zegeningen te tellen, maar is het bijzonder al die briefjes nog eens te lezen om je – opnieuw – te beseffen hoe gezegend je bent. En waarmee. 

Soms denk ik wel eens: dat ga ik ook doen! Maar tot nu toe is het er nog niet van gekomen. Ben ik bang dat ik na een dag of 45 uitgeteld ben? Of 145? Ik weet het niet. Maar misschien gaat het er in 2021 dan eindelijk eens van komen. Ik vermoed dat 21 gewoon het vervolg van 20 gaat worden, en dat elke dag iets doen dat je heel blij of gelukkig maakt, je helpt om met beide benen op de grond te blijven. Niet meegesleurd te worden in de waan van virussen of vaccins, of andere enge dingen met een v 😉 

Dit blog is een antwoord op de vraag ‘Jullie?’ die Gerlinde stelde. Geïnspireerd door haar ben ik er nu eens voor gaan zitten – want ze heeft volkomen gelijk als ze zegt dat gewone, kleine dagelijkse dingen het leven zoveel leuker maken als je ze net een beetje meer aandacht geeft. Door ze te doen, en door ze op te schrijven.

Wat mij blij maakt, onder meer:

  • ’s Morgens nog even lekker van mijn warme bed in de koude slaapkamer blijven genieten terwijl manlief de hond uit laat. Jacob is over het algemeen een uur eerder op dan ik. Hij maakt dan de houtkachel aan, zodat ik – in mijn pyjama – altijd in een warme leefruimte kom ❤ 
  • Daarna kan ik verder rustig opstarten met mijn MediYoga-oefeningen, terwijl manlief het ontbijt klaar maakt: havermoutpap met noten, zaden en fruit
  • Gezond en vegan eten
  • Wekelijks de koelkast ‘leeg’ eten door van restjes nieuwe combinaties, of soep te maken, waardoor er niets wordt verspild. Zelfs de kruimels van ons zelfgebakken (lunch)brood gaan de volgende ochtend in de pap 😉
  • Steeds meer uit eigen tuin eten, waardoor we de kosten voor de wekelijkse verse boodschappen zien slinken
  • Zaden verzamelen voor een nieuw moestuinjaar
Die zwarte stipjes… dat is het preizaad…
  • Eten zelf maken wat we tot voor kort nog kant-en-klaar kochten, zoals tapenade, pesto en hummus. Deze week ga ik voor het eerst bonbons zelf maken 🙂
  • De was buiten drogen, zelfs nu. Zodat je beddengoed en je kleding naar zee en wind ruikt
  • Brandhout zagen voor de volgende winter, dat we sprokkelen of krijgen van de buren. Dit jaar stoken we zo goed als gratis
  • De warmte voelen van echt vuur
  • Kaarsen aansteken en ook genieten van het licht van echt vuur 
  • Het dagelijkse ‘rondje met het hondje’ wat door het immer veranderende uitzicht op fjord en zee nooit verveelt
  • Improviseren op de harp. Niet meer per se bepaalde liedjes foutloos (willen) spelen, maar meer op gevoel
  • Leren spelen op een lier! Ik kreeg de afgelopen week een kinderlier van mijn voormalige harplerares. Ze was aan het opruimen vanwege de verhuizing naar een kleiner huis, en ‘ik doe er te weinig mee’ ❤ Na 1 mailtje aan de (Zweedse) maker van dit prachtige instrumentje verwacht ik komende week de bijpassende stemsleutel, die de gulle geefster in alle verhuistoestanden niet meer kon vinden 
  • Voddenkleden weven
  • Een ‘shrug’ van 25 jaar oude bolletjes paars linnen haken – een langwerpige lap die het midden houdt tussen een omslagdoek en een vest

En jullie?

28 gedachtes over “Fijne dingen voor grijze dagen

  1. Ik heb wel eens over zo’n pot nagedacht maar ben bang dat er aan het eind van het jaar heel veel briefjes met dezelfde inhoud inzitten. Terwijl ik dit type denk ik, ‘en so what?’ Wanneer ik de kleine dingen dag in dag uit als een zegening zie, dan is het maar zo.

    Ik vind jou lijstje prachtig!

    Geliked door 1 persoon

  2. ’s Morgens als eerste opstaan (rond 5u) en de buitendeuren openen, frisse lucht naar binnen voelen stromen. Een korte plons in het zwembad In mijn blootje want verder is er nog niemand op het erf. Genieten van de buitendouche. Naar de kippen lopen, de grote drinkbak vullen, eten geven en eitjes rapen. Isabel horen wakker worden. Ik hoor de pomp (van de douche aanslaan). Even een kwartiertje op mijn werkkamer de koppen van het nieuws lezen (nu.nl of nos.nl). Een bakje koffie maken voor mijn lief en haar lunch(box) maken. 3 stukken fruit, yoghurt, een salade en een warme lunch (magnetron op het werk). Om half zeven loop ik mee naar de poort. Een kus. Te Amo en daar gaat ze. Het tweede deel van mijn dag kan beginnen …
    ps. Nog ruim een week en dan worden de dagen weer KORTER. Daglicht is er nu van ca 4.30 tot 18.40 Middagtemperaturen lopen op tot ca 37c. ’s Nachts koelt het af naar 21c
    Grijs … ja mijn baard en mijn haar … de lucht … zelden.

    Geliked door 2 people

    1. Een ochtend die getuigt van genieten Koen, op alle fronten! Ooit stond ik ook zo vroeg op, in de tijd dat ik om 6 uur als eerste op de (eind)redactie van de krant begon. Heerlijk, die vroegte en de rust en de stilte in die vroegte… toen. En dan je wel voor je reminder dat over een week hier de dagen weer gaan lengen… 😉 Op naar een zomer met dagtemperaturen van 21 graden… ❤

      Like

    1. Dat woord gaan we schrappen, oke? Ik heb tenminste het voornemen het er hier niet meer over te hebben 🙂 Wetende wat we weten JUIST dubbel en dwars gaan genieten van al die kleine fijne dingen die het leven zo de moeite waard maken… ❤

      Like

  3. Bij het lezen van dit tekstje van jou Anuscka, zou ik haast gaan twijfelen aan mijn way-of-life. Ik, vreemd van het buitenleven, maar wel herkenbaar alsof ik het ooit zelf heb geleefd, ben me deels gewaar van de missende en vruchtbare/voedzame elementen van het leven.
    Nu, enigszins een wat gemakzuchtig en luxe leventje leidend in een flatwoning in de grote stad, doe ik me iedere avond tegoed in een prima geïsoleerde en toch wel prettige woning met CV, aan een waxinelichtje en fijne radio en Tablet. TV heb ik decennia geleden de deur uit gedaan, wetend dat dit fixerende en slurpende medium mij geen goed doet.
    Ik leid een vreemd, maar o zo normaal bevonden leven waarop alleen mensen uit ‘de alternatieve hoek’ commentaar zullen leveren….. of nee, dit fatsoenshalve achterwege laten. Haast verdoofd door alles om me heen, ‘leef’ ik door mezelf regelmatig te overtuigen dat ik me gelukkig dien te prijzen met deze ‘rijkdom’.
    Een RIJKDOM, maar dan van een andere orde is deze die me gewaar maakt dat niet alles zo vanzelfsprekend is als waarmee we opgegroeid zijn. Deze erfenis van na-de-oorlog, waarin een soort van overvloed maatgevend is. Vreemd, want juist schaarsheid geeft een toegevoegde waarde aan iets! Wij, enkele uitzonderingen daargelaten, zijn dusdanig verdwaald in het leven dat we waarde toekennen aan overvloed en luxe.
    ….

    Laat deze constatering ons allen eigen worden, het besef dat waarde slechts in eenvoud beleefd wordt.

    Geliked door 2 people

    1. Dank voor je uitgebreide reactie Hans, met daarbij een kijkje in jóuw leven en ‘rijkdom’. Hoe anders – op de tv die de deur uitgesmeten is, na 🙂
      Prachtige bijna laatste zin: … dusdanig verdwaald in het leven dat we waarde toekennen aan overvloed en luxe… Juist! Dáár precies ligt ons streven en onze uitdaging – en soms lukt dat goed, maar soms is het ook best lastig – om waarde in de eenvoud te beleven. En in het besef inderdaad dat niets vanzelfsprekend is. Wellicht vind je het leuk dit blog van lang geleden te lezen:
      https://levensjutters.com/2016/01/11/wakker-geworden/

      Geliked door 1 persoon

  4. Wij, Mario en ik, laten ons niet gek maken. We volgen het C- nieuws ‘op afstand’ en laten alle statistieken, sneltesten en frustraties zoveel mogelijk aan ons voorbij gaan. We zijn veel in en om ons huis bezig en genieten van:
    Ons huis en de plek waar we wonen. De dagelijkse wandelingen met onze Sam (onze inmiddels 3e Dog) langs de Maas, in de bossen of door de polder.
    De rust die deze hele gekte met zich meebrengt, immers, ik heb geen werk meer.
    Het begin van een moestuin, zodat we hopelijk over enkele maanden ook van onbespoten verse groenten, fruit en kruiden kunnen genieten.
    Het buiten zijn, dieren verzorgen, klussen in, aan en rondom het huis…. en vaak op vrijdagavond de houtkachel stoken om t weekend weer in te luiden.
    En we genieten van nog zoveel meer…..
    Ik heb bewondering voor jullie manier van leven. Voor mij is dat ‘een brug te ver’. Ik hou nog wel van enige luxe en af en toe een ‘versnapering’ of een glaasje wijn. De pot met zegeningen is een goed idee, zouden meer mensen moeten doen. Wij hebben geen pot, maar vertellen elkaar regelmatig hoe gezegend we zijn met onze gezondheid, het mooie weer, de plek waar we wonen enz……
    Fijne zonnige (kerst) dagen gewenst en heel ms tot ziens in 2021?!

    Geliked door 2 people

    1. Ha Monique (en Mario)! Ik had jullie al nooit zo ingeschat als mensen die zich snel gek laten maken, en dat blijkt 🙂 Goed zo! Fijn ook te lezen dat je in alle gekte nu juist rust ervaart – mede omdat je geen werk meer hebt. Ik weet nog dat we het hier tijdens onze lunchwandelingen wel eens over hadden, en dat het tóen voor jou nog niet voelde als rust – niet meer werken.
      Jullie hebben een goed en heerlijk leven zo, volgens mij, op een heerlijke plek, dus alle reden om daarvan volop te genieten ❤
      En wat betreft die 'luxe' dingen: zo voelde het voor mij aanvankelijk ook. Alles wat je besluit niet meer te eten, te drinken of te doen, lijkt in eerste instantie een luxe als je het dan toch heel af en toe wel weer eens doet. Tot het moment dat het gewoon niet meer smaakt, dat je er ziek van wordt of je er op een andere manier niet beter, fijner of gelukkiger van wordt. En dan ga je de luxe zien in al die andere dingen die je nog wel eet, drinkt, doet… 😉
      De pot wordt denk ik gewoon een boekje: elke dag iets opschrijven waar je van genoten hebt. Iets opschrijven werkt (in je hersens) dan weer heel anders dan typen op een schermpje…
      Enne… ALS we komen volgend jaar, komen we ook bij jullie ❤ 😘

      Like

  5. Terwijl ik dit typ bij een houtkachel met een tevreden zuchtende hond aan mijn voeten en mijn man op de bank naast me noem ik al drie dingen waar ik blij van ben.
    Op maandag heb ik sinds kort mijn oppasdag op de nieuwbakken kleinzoon; wat voel ik mij gezegend dit te mogen mee maken en ook van zo dichtbij. Thuis bij hem, (al is dat nu wel heel bijzonder door dat zijn beide ouders door deze bijzondere tijd ook thuis werken. Zo maak ik van dichtbij ook een beetje hun werkdag mee en zie ik ze een paar keer op een dag als ze even beneden komen.)
    Maandag had kleinzoon een slechte inslaapvaldag en alleen bij oma op de arm lukte t. Als hij bijna sliep sloeg hij zijn diepblauwe oogjes even op, zag mij en was gerust gesteld. In die oogjes herken ik mijn vaders ogen, mijn ogen, zijn vaders ogen, mijn zoon dus en ik meimer en geniet en tel mijn zegeningen . De lijfspreuk van mijn moeder trouwens…
    Op dinsdag, vandaag dus, hard aan het werk in de zorg. Dinsdag is o.a mijn therapie dag samen met de hond. Wat ben ik blij als ik zie hoe mooi de hond spiegelt en hoe ik dat kan inzetten in mijn werk. Wat een zegening dat ik zo’n lieve hond heb die dat aan mij en mijn cliënten wil laten zien. Wat een zegening om de blijdschap te zien die de hond mijn cliënt vandaag gaf. Als afscheid werd Husse vol op de snuit gekust door deze man die eerst bang was voor honden. Wat fijn dat ik zo betekenisvol mag zijn samen met mijn maatje. Om niet te spreken van de omgeving , lekker buiten, in weer en wind in elk seizoen, met al het mooie wat de natuur ons geeft. Vanavond app verkeer met de kids , waar ik vreselijk van geniet. En ach…dit zijn nog maar twee dagen van de week. Ik probeer ze allemaal te zien, de zegeningen. Ik voel mij een gezegend mens.

    Geliked door 1 persoon

  6. Ik heb geen respect voor mensen die geen respect voor Corona hebben.
    Dit soort mensen is een gevaar voor de samenleving en verpest het voor de goede mensen.
    Ook jij valt m.i. In de categorie van verpesters.

    Maria

    Like

    1. Dag Maria, dat mag hoor. We leven (nog) in een vrij land… maar waar lees jij dat ik geen respect voor corona heb? Ik heb geen begrip voor alle vérgaande maatregelen; daar ben ik het niet mee eens, maar dat is héél wat anders dan ‘geen respect’ hebben. Wel goed lezen wat ik schrijf hè… 😉

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.