Dag 4: soms moeten we onze staart loslaten

12 dagen, 12 verhalen

Vraag: ‘Waar geloof jij in?’
Dier: nummer 36 – de hagedis – ‘wil je met me dromen en naar de sterren reizen’

Ik geloof in mezelf. En ik hoop dat jij dat ook doet. Het zou niet zo moeilijk hoeven te zijn als je naar de eerste betekenis van het woord geloven kijkt:
*vast vertrouwen in het bestaan van iemand of iets.
Ik besta, dus geloof ik in mezelf. Maar ietsje verder dan dat vertrouw ik ook op mezelf. Ik vertrouw mijn gevoel, mijn intuïtie, mijn kennis. Mijn lichaam. Ik luister naar al die dingen, als ze me iets proberen te zeggen. Liever dan te luisteren naar een ‘externe bron’ die mij vertelt wat goed of slecht voor me is.
Iets geloven betekent dus dat je erop vertrouwt dat iets waar is, zonder dat daar harde bewijzen voor hoeven te zijn. Daarom heeft geloven ook alles te maken met je gevoel, je hart en je ziel. Jij voelt diep van binnen dat het waar is. Het resoneert met jou. Het voelt kloppend en goed. En meer bewijs heb je dan ook niet nodig.
Ik geloof in de kracht van de natuur, de veerkracht van de natuur. Dat alles met elkaar verbonden is. Hoe wij mensen ook ons best doen dat te ontkennen en de natuur in al haar facetten te ondermijnen, te schaden, te negeren… de natuur heeft altijd een antwoord. Als wij ontbossen, antwoordt de natuur met modderstromen. Als wij door onze overconsumptie de aarde uitputten, antwoord die aarde met smeltende permafrost, een stijgende zeespiegel. Ik geloof dat de natuur het laatste woord zal hebben, ooit.
Ik geloof in karma. Alles wat we doen, denken of zeggen komt op enig moment weer bij onszelf terug. Wie goed doet, goed ontmoet, en wie kwaad doet… zoiets. Karma hangt voor mij overigens niet per se aan reïncarnatie vast – daar zitten dan weer te veel dogma’s achter, vind ik.
Ik geloof in de reis en aandacht hebben voor het genieten van onderweg zijn. Het aankomen op de bestemming is slechts een onderdeel van de reis.
Ik geloof in symboliek. Dromen is één van de vele manieren om symboliek te interpreteren – en zo komen we bij de hagedis aan, die volgens de kaart van vandaag symbool staat voor dromen. ‘Subtiel waarnemen’ zou je dat ook kunnen noemen.
De hagedis is gevoelig voor trillingen in de grond. Deze trillingen kan hij waarnemen via zijn poten, staart en romp. Daarnaast heeft hij scherpe ogen en een scherp gehoor. Deze goed ontwikkelde zintuigen stellen hem in staat subtiele bewegingen van insecten waar te nemen. Die vangt hij door stil te liggen (alsof hij ligt te dromen) en te wachten tot ze dichtbij komen. Door net als de hagedis stil te worden en te letten op subtiele boodschappen, kun je ontvankelijker worden voor intuïtieve ingevingen. Wat dan weer kan leiden tot een groter geloof in jezelf… 😉
Ik werd niet blij toen ik deze kaart pakte. Ik heb helemaal niks met reptielen – het soort waar de hagedis toe hoort. Tot ik me in de loop van de dag ging beseffen dat ik jarenlang een zilveren broche in de vorm van een hagedis heb gehad. Dat het op de plek in Kroatië waar ooit onze ‘eenvoudiger-gaan-leven’-droom begon, stikte van de hagedissen.

Dat aan onze tuinmuur bij ons vorige huis twee blikken hagedissen hingen, en we een Gaudi-achtig tuinbeeld van een hagedis hadden… hm… Bij nader inzien is er dus toch meer ‘hagedis’ in mijn leven geweest dan ik in eerste instantie dacht.

De blikken hagedis op de tuinmuur in Nijmegen

Ik geloof in dromen. In dagdromen. In durven. In doen. In dromen durven doen (deze is van Jacob 🙂 ) Dromen verwezenlijken dus. Droomsymbolen interpreteren. Ik heb twee droomsymbolenboeken, die me soms op weg helpen als ik iets heb gedroomd wat ik absoluut niet snap. Soms weet ik dat mijn droom een verwerking is van iets wat die dag, die week, of langer geleden, in mijn leven is gebeurd. Soms kan ik er geen touw aan vastknopen.
Vaak komen dezelfde elementen nacht na nacht terug. Bij dat soort dromen probeer ik altijd eerst zelf na te gaan wat zo’n symbool MIJ zegt. IK droom het immers, dus het gaat erom hoe ik dat interpreteer. Kom ik daar niet uit, dan kan een van de boeken soms helpen.
Tot slot nog een bijzonder kenmerk van sommige hagedissen: ze kunnen hun staart afwerpen. Wanneer een roofdier zo’n hagedis bij zijn staart grijpt, dan breekt de staart af en kan de hagedis ontsnappen. Er groeit weer een nieuwe staart aan. De boodschap is hier: soms moeten we dingen loslaten om verder te kunnen leven. Dat kan dus zelfs een stukje van onszelf zijn. Maar: nodig om te overleven, en: er komt iets nieuws voor terug.
Ik geloof in loslaten. In het nut van loslaten. Ik wilde in deze 12 verhalen de actualiteit buiten beschouwing laten, maar dat is vandaag niet helemaal gelukt. Ik geloof dat het bijna afgelopen jaar ons meer dan ooit heeft duidelijk gemaakt dat we heel veel, waaronder onze eigen staart, moeten loslaten, willen we kunnen overleven.

De kaarten van dag 4 in de stokkenboom

Morgen: antwoord op een iets andere vraag dan deze: ‘Wat is je favoriete quote’, want dit vind ik een beetje bucketlist-achtig – al is het maar door het gebruik van Engelse woorden… 😉 En duiken we in de symboliek van Uil.

16 gedachtes over “Dag 4: soms moeten we onze staart loslaten

  1. De persoonlijke innerlijke ervaring is heel belangrijk voor een mens. Dit grenst aan spiritualiteit, zonder daar noodzakelijk het geloof in te betrekken.

    Het ontbreekt me nog steeds – ondanks de leeftijd- aan voldoende zelf-vertrouwen, maar in tegenstelling tot vroeger heb ik dit aanvaard en kan ik er veel beter mee om. Ik geloof dus in de veerkracht van de mens.
    Ik geloof ook in de goedheid van de mens, waardoor ik soms de stempel ‘naïef’ krijg. En ja, dan loop ik al eens tegen de wand.
    Dromen boeien ook mij heel sterk, begrijpen lukt niet altijd, maar heel vaak leg ik een band met mijn zijn, minder dan met gebeurtenissen.

    Je hebt het ook over loslaten. En morgen ga je een quote geven. Ik combineer alvast even ‘als je loslaat, heb je twee handen vrij’. (Loesje) Mindfulness is hierbij een grote hulp, eigenlijk zelfs de kern. Zoals je schrijft, aandacht!

    En nog een klein PSje, ik omarm deze serie logjes heel graag.

    Geliked door 2 people

    1. Dank je wel Lieve, ik omarm deze reactie van jou! In omgekeerde volgorde: die uitspraak van Loesje is zeer raak ja – ik heb deze vaak op Facebook gedeeld in tijden dat ik stap voor stap afscheid nam van een boel dingen (baan, ander werk, huis, land) Mooi hoe je de link legt met mindfulness ♥️
      En ik zou zeggen: liever naïef dan achterdochtig, of angstig. Blijven geloven in de goedheid van de mens! En in de veerkracht – da’s ook een mooie!

      Geliked door 1 persoon

      1. “Waar geloof jij ïn?”, is een vraag die impliceert dat er verdeeldheid in het geloof is.
        Aan de oppervlakte is dit waar, en staat er niet ergens te lezen dat het geloof een persoonlijke zaak is?! Dit is een probleem met de mensheid; woorden schieten tekort. Vooral de Nederlandse taal is in vergelijking met bijvoorbeeld de Franse taal niet zo erg te bevoordelen v.w.b. uitdrukkingsvaardigheid (heb ik me laten vertellen). M.a.w. taal is een ontoereikende communicatievorm. Maar ja, we hebben het ermee te stellen/doen.
        Ik geloof dus in iets onnoembaars en niet te definiëren. Dit is een uitstekende methode om alle voelsprieten te verfijnen en bij van alles vragen te stellen, het vanzelfsprekende zo mogelijk te betwijfelen. (Symbolisch: de staart loslaten) Ik meen begrepen te hebben dat jij deze manier ook hanteert, Anuscka?
        “Onderzoek alles en behoudt het goede”, is nog zo’n wijsheid. B E W U S T W O R D I N G….. dáár geloof ik in en niet alles wat van verre komt is ‘lekker’, dus hou ik het dicht bij huis (erfelijk), en dit is voor mij het Christelijke geloof met alle haken en ogen.

        Geliked door 1 persoon

        1. ‘Het’ geloof is voor mij een heel ander begrip met een heel andere lading dan ‘geloof’ – zonder dat lidwoord. Hier speelt dus de taal wat mij betreft een toereikende rol, om die nuance aan te geven. Maar: ‘geloof’, met of zonder ‘het’ is zeker een zeer persoonlijke zaak. Zoveel mensen, zoveel ‘geloven’… 😉
          Ik betwijfel het vanzelfsprekende niet ‘zo mogelijk’, maar vindt veel zaken niet altijd vanzelfsprekend… ook hier zit een nuanceverschil volgens mij 😉
          Spelen met taal is leuk, maar ook lastig. En alles onderzoeken en het goede behouden: dat is het soort jutten dat wij doen ja 🙂

          Geliked door 1 persoon

          1. Jawel, het lidwoord ‘het’ maakt een groot verschil. “Ik heb geloof” of “Ik heb het geloof” verschillen in klank en betekenis. “Ik heb het geloof” kan/zal “Ik heb geloof” overrulen.
            Gezien mijn ervaringen kan ik je vertellen dat ‘het Geloof’ bij mij voorop staat. Het lijkt alsof het Geloof meer verweven is met de persoon, dan geloven in iets (“Waar geloof jij in?”), en dat dit laatste van ondergeschikt belang is?
            Ach…. zijn het allemaal niet woordspelingen om de geest (Geest) wakker te houden en deze te kneden?? Leuke, fijne conversatie! 🙂

            Geliked door 1 persoon

  2. Ooooohhhh kijk kijk. Hagedissen en hun waterverwanten vind ik van de mooiste dieren die er zijn. prachtig. telkens ik er eentje zie blijf ik even stilstaan. Tot de hagedis of de salamander zijn eigen weg gaat.
    En aan wat een reeks logjes ben, jij bezig zeg. Ik heb nog wat werk 🙂

    Geliked door 1 persoon

  3. Sommige dromen kun je niet interpreteren, alleen toestaan om op een diep niveau met je aan het werk te gaan. Soms komen er, in de loop van de tijd, dan wel een soort uitleg bovendrijven naar het bewuste niveau. Maar dat is niet eens nodig.
    Koester de reptielen – zij kunnen dingen die ons vreemd zijn.

    Geliked door 2 people

  4. ‘Ik geloof dat de natuur het laatste woord zal hebben, ooit.!’
    Deze zin is precies de kern waarin ik geloof. Of tenminste HOOP ik dat dit de waarheid is.
    Het is te triest om lang stil te staan bij hoe wij omgaan met onze moeder aarde en al wat daarop (en in) leeft. Uiteraard maken wij zelf hier deel van uit en is er nog veel werk aan de winkel om het tij ten goede te keren. Tja, een betere wereld begint bij jezelf, dus we weten wat ons te doen staat…
    Bedankt voor weer een mooi blog❤️

    Geliked door 2 people

    1. Graag gedaan Monique, en inderdaad, het klinkt als een open deur, maar het is gewoon zo: WEES de verbetering die je wilt zien in de wereld… Het gaat ook vooral om je daden, en niet alleen om je woorden… Woorden zijn voor mij – in dit verband – ook niet meer dan een medium om te inspireren tot daden 😉 – waarbij ik er naar streef congruent te zijn

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.