Dag 6: over het nu, depressie en een schouderklopje

12 dagen, 12 verhalen

Vraag: ‘Waar ga je heen als je een tijdmachine zou hebben?’
Dier: nummer 11 – de eland – ‘gevoel van eigenwaarde’

We zijn halverwege! Zes dagen in het jaar dat we vandaag gaan afsluiten en achter ons laten, en nog zes dagen te gaan in het nieuwe jaar. Hoe passend om juist vandaag een vraag over een tijdmachine voorgelegd te krijgen. Op een dag dat we sterker dan anders terugkijken én vooruitblikken.
Een jaarwisseling zegt mij, en ook Jacob, niet zoveel (meer). Onze Juliaanse kalender is ook maar een door mensen bedacht systeem. Voor ons is het vandaag donderdag, en morgen vrijdag. Vandaag heet het nog december, en morgen heet het januari 😉 Het enige waar ik qua jaartelling nog wel iets mee heb komt voort uit mijn interesse in de symboliek, of energie, van getallen. We laten een 4-jaar achter ons (2+0+2+0=4) en stappen in een 5-jaar.
Maar terug naar de vraag. We hebben er weinig woorden voor nodig aan de ontbijttafel. Jacob vliegt even kort terug naar de tijd dat de aarde nog niet door mensen werd bevolkt en de natuur nog echt oer was. Ik zwerf naar zuidelijk Afrika ver vóór de kolonisatie, naar de San. Daar voel ik me – dankzij boeken van Wilbur Smith die ik ooit verslond – erg verwant mee. Ondanks, of misschien wel juist mede dóór hun telkunst, die bij 3 stopt volgens DIT artikel. Na 3 komt veel. Hoezo numerologie en getallen symboliek … 😂

Hier, en nu ♥️ waarom zou ik ergens anders heen willen?

Daarna landden we allebei opgelucht in het nu en het hier. En daar blijven we. Het heeft ons heel wat zweet, tranen en mindfulness gekost om juist niet teveel rond te hangen in het verleden met z’n had-ik-maars of ons zorgen te maken over de toekomst met haar wat-alsen. ‘Als je de Elandkaart hebt getrokken, heb je reden je goed te voelen over iets dat je op je reis hebt volbracht. Het kan daarbij gaan om een gewoonte waarmee je hebt gebroken’, vertelt de dierenkaart me vandaag. En ja, dat we hebben gebroken met de gewoonte te piekeren over toen en straks, stemt tot tevredenheid.
De kwaliteiten van Eland en de tijdmachine brengen mij vandaag vooral ook op het onderwerp depressie. Ik heb er jarenlang last van gehad. Medicatie voor geslikt, gestopt omdat ik de bijwerkingen als erger ervoer dan de depressie. Toch weer begonnen omdat ik wéér in een diepe put donderde en die pillen in ieder geval de sterkste emoties afvlakten. Weer gestopt omdat ik niet als een zombie-zonder-gevoel door het leven wilde gaan.
Uiteindelijk kreeg ik van de huisarts het etiketje ‘chronisch depressief’ opgeplakt en de dringende boodschap: blijf die pillen nou maar gebruiken. Zo van: je bent een hopeloos geval. Depressie, en zo’n huisarts, doen wat met je gevoel van eigenwaarde. Gelukkig niet met mijn gevoel van eigenwijsheid. Ik weigerde dat etiketje, mijn leven lang pillen slikken, en zo kwam hond Askii in ons leven.
Het veel buiten ‘moeten’ zijn, het wandelen, spelen en trainen, het ervaren hoe een hond alleen maar hond IS die zonder oordeel 100% aanwezig is bij wat zich NU aandient, was helend. Vervolgens deed zich op mijn werk de mogelijkheid voor deel te nemen aan het eerste Nederlandse wetenschappelijke ONDERZOEK naar de invloed van mindfulness op depressie. Dat was het laatste zetje op weg naar een pilloos en inmiddels ‘chronisch tevreden’ leven.
In het kader van dat onderzoek kregen alle deelnemers de opleiding Mindfulness Based Stress Reduction. We kauwden aandachtig op rozijnen, scanden onze bodies, leerden in het nu te blijven met yoga- en ademhalingsoefeningen. We leerden, tijdens meditaties en op stiltedagen, zonder oordeel te observeren wat er in die stilte in onze hoofden en lichamen gebeurde.
Eén zinnetje bleek een breekpunt voor mij te zijn: Je BENT niet je gedachten. Ik noemde het al eerder: je gevoel van eigenwaarde – waar Eland van vandaag symbool voor staat – keldert als je depressief bent. Ik was een kei in het mezelf de put in denken, en dat ging super makkelijk op de automatische piloot. Maar dat ene zinnetje veranderde alles. In deze opleiding leerde ik af te rekenen met die automatische piloot; ik werd me bewust van dat denkduiveltje dat me elke keer weer probeerde af te leiden, waardoor ik het gevoel kreeg te worden geleefd door mijn (sombere) gedachten. Ik leerde tegenvragen stellen: is die gedachte waar? En zo ja: waarom dan? En zo nee: weg ermee.
We vulden honderden formulieren in, en dat tot twee jaar na de opleiding. We bewezen dat mindfulness werkt bij depressie. We werden Elanden:
‘Wanneer je in een situatie met wijsheid handelt, zorgt de kracht van Eland ervoor dat je dit erkent of dat je jezelf een schouderklopje geeft. De roep van een mannetjes-eland is een uiting van zijn gevoel van eigenwaarde. De neiging om de hele wereld te laten meegenieten, komt voort uit een blijheid die samengaat met een gevoel van voldoening. Niets is prettiger dan iets dat goed is gedaan. Eland zoekt dan ook geen goedkeuring, hij schept genoegen in het delen van de spontane explosie van vreugde in het diepst van zijn wezen.’
Ik nodig jou vandaag, samen met Eland, uit om je geest te kalmeren en om de kracht en wijsheid van Eland te ervaren. En, oh ja, ook eens mee te reizen in de tijdmachine van The Boysz van Rianne – voor zover je dat al niet doet. Want eerlijk is eerlijk: dat was wel het allereerste waar ik vanmorgen aan dacht bij de vraag 😉

De kaarten van vandaag in de stokkenboom

Morgen: in toeval geloof ik onderhand echt niet meer. De vraag: ‘Wat zou je doen als je een miljoen wint’. En het antwoord komt van Antilope – toepasselijker kan bijna niet!

Voor wie ‘oud & nieuw’ anders viert dan wij: heb een mooie avond, proost op het leven en stap vol verwondering en nieuwsgierigheid een nieuw jaar binnen! En weet dat ik dagelijks dankbaar ben voor jouw meelezen hier en voor jouw soms hartverwarmende commentaren ❤️ 🙏

33 gedachtes over “Dag 6: over het nu, depressie en een schouderklopje

        1. Ach, misschien niet als gewoon blijkt dat dit iets is wat niet helemaal bij jou past. Of vind je dat je dagelijks in kleermakerszit 20 minuten de bergmeditatie ‘moet’ doen? Mindfulness kan in elk dagelijks ding zitten. Ik had een bloedhekel aan strijken, tot ik dit mindful – met aandacht – ging doen. Echt: eerste de kreukels en daarna de gladde warmte voelen van het goed wat je hebt gestreken, de geur, de beweging die je maakt met het strijkijzer aandacht geven… in plaats van na te denken over wat je vanavond wilt eten, of intussen tv te kijken… 😉

          Geliked door 1 persoon

          1. Neen neen, het is echt wel iets voor mij. Ik ben dol op de berg meditatie trouwens😊 maar ik las in de Sedona methode dat we vaak weerstand ontwikkelen tegen wat goed is voor ons zelf sabotage eigenijk. Ik ga er mee aan de slag. Heb trouwens de website van je partner ontdekt. Wat een prachtige dingen!!!!

            Geliked door 2 people

            1. Sedona methode… dat ga ik opzoeken 😉 (zegt me nog even niks). Maar: ik hou je aan je voornemen van nu! En leuk dat je manliefs website hebt ontdekt. Hij maakt inderdaad erg mooie dingen 😍🥰

              Geliked door 1 persoon

                1. Ah, wat fijn dat je meelift, Irma! Kun je (en wil je) vertellen hoe je precies meelift? Lees je de hele beschrijving (waar ik vaak grote delen uit weglaat), of pak je eigen kaarten? Ben wel benieuwd… Liefs!

                  Like

  1. Weg met gedachten die jou niet zijn. Ik hoorde het geregeld, maar vaak blijven ze toch in het hoofd spoken.
    Je geeft hier heel veel denkvoer op de laatste dag van het oude jaar. Ik ga rustig laten bezinken en paar keer herlezen.
    Jij leest als een gelukkig en tevreden mens, en toch was je verleden vaak donker.

    Geliked door 2 people

    1. Misschien juist daarom dat ik het licht nu zo waardeer? Zo werkt het denk ik in principe wel… je kunt pas echt waardering voor de ene kant hebben, als je de andere kant ook kent. Mensen wie het almaar voor de wind gaat hebben minder de neiging dankbaar te zijn voor kleine dingen, denk ik.
      Een heel simpele visualisatie die mij altijd heeft geholpen, en nog doet, is het mij voorstellen dat ik de gedachte die ik het stempeltje ‘kan weg’ geef, in een ballon stop samen met een hoop lucht en ze dan letterlijk de lucht in zien gaan, blijven nakijken tot je de ballon niet meer ziet… Probeer het eens, misschien helpt het jou ook… 🎈

      Like

  2. Jij depressief geweest??…. Ik ook!! 🙂
    Een smiley, want ook al zou ik die periode van 4 jaar voor geen goud over willen doen, ik had het niet willen missen en heeft me nu hier en nu doen belanden: een meestal dankbare Hans die o.a. wéét hoe het leven anders en ellendiger kan zijn!
    Ik heb Elanden ten noorden van de poolcirkel gezien tijdens een vakantie in 1980. Statige en herkouwende viervoeters met geweien waar je U tegen zegt…. zomaar aan de kant van de weg. Een cadeautje.

    Ook ben ik een denker om me uit situaties te ‘denken’, het doemdenken ten spijt. Ik heb geconstateerd dat ratio en gevoel erg met elkaar verweven zijn; het gevoel beïnvloedt het denken en andersom. Dat gaat vaak zó subtiel dat je het niet in de smiezen hebt. Malle ‘ik’! Ik ben ervan overtuigt dat het massa-gevoel van eenheid veroorzaakt wordt door gelijkgestemd te denken. Wat denk je wat er gebeurd tijdens bijvoorbeeld het massaal kijken naar die ene film, of het kijken naar die ene voetbalwedstrijd? Ik bedoel op energetisch vlak. Het uit-je-dak gaan bij dergelijke taferelen geeft wel vaak zo’n saamhorigheidsgevoel waardoor je, als je niet oppast, helemaal opgeslorbt wordt door de meute. Wèg zorgvuldig opgebouwde energie! Dan heb ik het nog niet over wat drugs met je kunnen doen. Dan worden de hersenen echt een gatenkaas! Plastischer kan ik het niet verwoorden.

    Elanden zijn prachtige trotse dieren, die weten barre weersomstandigheden te TROTSeren. Een prachtig mooi ijkpunt voor een jaarswisseling!

    Anuscka, ik wens jou en Jacob een knusse jaarswisseling toe met een knipoog naar het oude jaar 2020, zo van dat hebben we in ieder geval weer gehad. Alle goeds voor het Nieuwe Jaar! 😉

    Geliked door 2 people

    1. Dank je wel Hans, voor de goede wensen en de mooie woorden. Bijzonder wat je aanhaalt: ‘het massa-gevoel van eenheid veroorzaakt door gelijkgestemd te denken’. Inderdaad, dat heeft een enorme energetische kracht. Positief, én negatief. Kijk maar eens naar wat er nu wereldwijd gebeurt, hoe we gedrild worden ‘gelijkgestemd te denken’… Maar ik had beloofd het daar niet over te hebben, dus verder dan deze woorden ga ik niet 🙂
      Wauw, ten noorden van de poolcirkel geweest, een eland in het echt gezien… Indrukwekkend moet dat zijn geweest! Ook noorderlicht gezien? Dat is (bedenk ik me nu pas) misschien ook nog wel een van mijn dromen: nóg noordelijker dan waar we nu zitten te gaan en het poollicht te zien.

      Like

  3. Ik lees tijdmachine, mijn mond valt open en de Boysz komen kijken. Ik lees voor tot het punt dat zij genoemd worden en… Nu dansen ze door de kamer ‘We zijn beroemd roemd roemd… We worden genoend noemd noemd … ‘

    Die krijg ik echt niet om acht uur naar bed.

    En nu even serieus: fijn dat mindfulness zoveel punitiviteit in je leven heeft gebracht. ❤

    Geliked door 2 people

    1. Dank je Gerlinde! En ja: je hebt het donker nodig, in meerdere opzichten, om tot een besef te komen, tot kennis – ook van jezelf. Hoort erbij 😉
      Ik duik zo eens in de maankalender, dank! Leuk! 🤩😘

      Like

    1. Dankjewel Maria en insgelijks! Fijn dat het jou ook zo helpt. Ik las zojuist jouw jaaroverzicht en wie weet: heeft mindfulness een grote rol gespeeld bij de verandering ‘van binnen’ die je beschrijft. Mooi ❤️

      Like

  4. Je hebt gelijk, de ene dag is het donderdag en nog december en de volgende dag is het vrijdag en januari.
    Meer is het niet, het is niet alsof dan alle bladzijden ineens weer blanco zijn, alsof evt. problemen dan ineens opgelost zijn omdat er een nieuw jaar zou beginnen.
    Ik kijk liever naar het komen en gaan van de seizoenen en het moment dat het weer langer licht wordt.
    Maar iedereen kijkt er weer anders tegenaan en dat is mooi zolang iedereen elkaar maar in z’n waarde laat.
    Ondertussen geniet ik van mijn dagelijkse wandelingen in de natuur zowel in het “oude” als in het “nieuwe” jaar.
    Groetjes van Marianne
    http://fitenvijftigplus.blogspot.com

    Geliked door 2 people

    1. Hee Marianne, welkom hier! Inderdaad: wie denkt op 1 januari met een blanco bladzijde te kunnen beginnen…. nee. Zo zit het leven niet in elkaar. Ik geloof dat we dus lekker samen het komen en gaan van de seizoenen als onze ‘kalender’ zien, leuk!
      Ik heb net even een kijkje genomen op jouw blog. Ziet er inspirerend uit, ook voor een mens die geen hEDS heeft of heeft gehad (had er nog nooit van gehoord, niet fijn, maar je hebt je er krachtig uit getraind, lees ik!) Ik ga je volgen!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.