Dag 10: Prinses Oogappeltje en de molenmuis

12 dagen, 12 verhalen

Vraag: ‘Welke leeftijd zou jij voor altijd willen zijn?’
Dier: nummer 20 – Muis – ‘… vertelt je dat je nauwkeurig moet gaan onderzoeken. Kijk zorgvuldig naar jezelf en anderen. Misschien bevindt zich dat grote stuk kaas wel in een val waar je niet levend uitkomt.’

Er was eens… een prinsesje van elf jaar. Ze woonde samen met de koning en de koningin in een klein paleisje, waaraan ze zelf nog had meegeholpen om het te bouwen*. Een groot paleis hadden ze niet nodig, want ze waren maar met z’n drietjes. Soms was het prinsesje daar wel eens verdrietig over. Ze had een grote broer, maar die woonde al vanaf zijn geboorte in Schaduwland. Het enige waar het prinsesje wel eens over zeurde bij haar ouders was daarom een klein broertje, maar, zei haar moeder dan altijd: ‘Jij bent ons enige Oogappeltje en dat blijft zo’.

Prinses Oogappeltje helpt mee met het metselen van een muur van het nieuwe paleis…

Verder had het prinsesje niets te wensen. Ze had altijd mooie kleertjes aan, die de koningin kocht in het naburige koninkrijk. Want stel je toch eens voor dat haar prinsesje dezelfde kleren zou dragen als die het Volk kocht in het eigen koninkrijk! Ze was een braaf en vlijtig meisje, dat goed kon leren op school. Ze had veel vriendjes en vriendinnetjes met wie ze kon spelen. Met haar drie beste vriendinnetjes – Linnie, Karin en José – vormde ze een onafscheidelijk kwartet.
Samen traden ze op school vaak op voor de kinderen in de lagere klassen. Met haarborstels als microfoons, van schoendozen gemaakte gitaren, een oude tafel met daarop getekende toetsen van een synthesizer, en van oude gordijnen gemaakte showbizzkleding deden ze de muziekgroep The Osmonds na.

Stiekem was het prinsesje verliefd op Donny, en in het geheim schreef ze hem brieven. Niet alleen hoeveel ze van hem hield, maar ook met vragen als ‘waarom zing je over gekke paarden?’ Dat het kleine prinsesje nooit antwoord kreeg, deerde haar niet echt. Dit was haar droomvriendje, en haar échte vriendjes, en vriendinnetjes, waren immers veel belangrijker.
Die kwamen altijd graag bij haar thuis, omdat de koningin altijd in het paleisje aanwezig was, en zorgde voor iets lekkers te drinken, een koekje of een snoepje, en altijd luisterde naar de opgewonden verhalen van de kinderen. De moeders van de vriendinnetjes moesten werken, en waren nooit thuis als de kinderen uit school kwamen. De koningin hoefde niet te werken, die hoefde alleen maar koningin en moeder van Oogappeltje te zijn.
Het prinsesje ging vaak samen met de koning en de koningin op reis. Dan verlieten ze hun koninkrijk om voor een paar weken heel eenvoudig in een ieniemieniepaleisje op wielen te wonen in Vreemdelanden aan een andere zee. De koning hoefde dan niet te werken, en met z’n drieën genoten ze van de zon, het strand, de vrijheid én van de kookkunsten van de koning. Als de koning pannenkoeken ging bakken kwam het Vreemde Volk van heinde en verre in de hoop een hapje te kunnen mee-eten.

De koning bakt pannenkoeken. De koningin kijkt naar het prinsesje, die de foto maakt, en het Volk zit al klaar om mee te smullen

Het prinsesje was zo gelukkig met haar onbezorgde leventje dat ze op een dag besloot dat ze altijd elf jaar jong wilde blijven. Ze wilde niets liever dan dit. ‘Weet je dit heel zeker?’, vroeg de oude tante die geen echte tante, maar wel een echte toverkol was. ‘Wil je dit liever dan een broertje?’ ‘Ja’, antwoordde het prinsesje, want ze wist inmiddels van haar vriendinnetjes hoe vervelend kleine broertjes konden zijn. ‘Ik wil altijd elf jaar blijven!’ En dat gebeurde.
Haar vriendjes en vriendinnetjes werden wél ouder, en wilden niet meer met haar spelen. Die trouwden, kregen kinderen, en kleinkinderen. De koning en de koningin werden ook ouder. Eerst werd de koning erg ziek, en toen ging hij dood. Toen werd ook de koningin ziek, en stierf. Gelukkig had het prinsesje nog een liefste, jongste tante. Die was inmiddels ook al oma, en daarom wist zij hoe zij voor het elfjarige prinsesje moest zorgen. Maar het prinsesje was niet gelukkig meer.
Op een dag, toen ze samen met haar tante een broodje ging eten in een oude molen, vertelde het prinsesje haar tante over haar verdriet. ‘Wat heb ik gedaan?’, verzuchtte ze. Uit het plafond klonk heel onverwacht een piepstemmetje. Het was Muis.
‘Je hebt niet met je snorharen gevoeld’, piepte hij, ‘toen je wenste altijd elf jaar te willen blijven. Je hebt niet op het gevaar gelet, dat overal om je heen is. Dingen waarvan je dacht dat ze onbelangrijk waren, zijn van levensbelang’. Muis doelde hiermee op het samen opgroeien met je vriendinnetjes, het samen oud worden. ‘Je hebt niet nauwkeurig onderzocht wat je wens inhield. Je hebt je gedachten niet eerst op orde gebracht!’
‘Het is dom, om niet méér te willen leren. Je kunt altijd dieper en dieper en nóg dieper graven. Word volwassen! Verruim je blikveld! Ontwikkel gulheid van geest. Probeer je bewust te worden van de Grote Dans des Levens. Besef dat er meer plaatsen zijn dan je paleisje, dat er de maan is, het zonnestelsel, de Melkweg en een oneindig universum. Spring hoog, kleine prinses!’.
Het prinsesje keek haar oude tante aan. Die was erg geschrokken van Muis, maar ze knikte haar kleine nichtje bemoedigend toe. ‘Toe maar, doe maar wat Muis zegt. Spring!’ En het prinsesje stond op en sprong zo hoog ze kon. Dwars door het plafond van de molen heen, zodat Muis pardoes in de tas van de oude tante belandde*. Hoger en hoger kwam het prinsesje. Ze zag de maan, het zonnestelsel, de melkweg en een oneindig universum. Ze zag haar grote broer. En die vertelde haar: ‘Ga maar weer terug, de betovering is verbroken. Je bent geen elf meer, maar oud en wijs’.
Het prinsesje, dat nu inderdaad een oude, grijze prinses was geworden, keerde terug naar de molen, naar Muis en haar tante. Ze omhelsde beiden, en bedankte beiden voor hun goede raad en goede zorgen, en nam afscheid.
Ze vond een man, kinderen, een hond en een klein geel huisje van waaruit ze naar het oneindig universum kon kijken, en daar leefde ze nog lang en gelukkig.

  • Zowel het meehelpen bouwen aan het paleis, als de molenmuis zijn waargebeurde verhalen. Over het handige klusprinsesje kun je HIER lezen en over de muis HIER.

Morgen alweer de eennalaatste dag! Dan ga ik vertellen over wat wij hopen door te geven aan volgende generaties, en Konijn helpt mij daarbij.

14 gedachtes over “Dag 10: Prinses Oogappeltje en de molenmuis

  1. Zo is het, meedeinen op de golven van het leven. Meegroeien, meebloeien, want alles heeft zijn tijd en daaraan verbonden geluk.
    En als ik objectief toch eens zou mogen zeggen welke leeftijd ik leukst vond😉, dan ga ik voor 40.

    Geliked door 2 people

  2. Een dankbare beleving om trots op te zijn. Een dromerd die eigenlijk wel weet wat ze wil.
    Ja…… en het klinkt allemaal zo mooi, maar ik denk te weten dat de draad van het verhaal wel schaduwkantjes heeft. Zeker is dat je met een goed gevoel in het verleden kan duiken, geluksvogel! 😉

    Geliked door 1 persoon

  3. Wat een prachtig verhaal! En die foto van jou tijdens het metselen. Schitterend!
    Ik weet niet goed welke mijn beste leeftijd is/was. Tot nu toe had iedere leeftijd zijn voor-en nadelen, maar zo ergens in de dertig – vooraan de veertig was ik wel op mijn best, fysiek dan. De echtscheiding in die jaren heeft mijn beeld erop echter wat vertroebeld.

    Like

    1. Ja, dat soort ingrijpende gebeurtenissen veranderen je kijk als je terugblikt. Dan kunnen er gaten gevallen zijn. Maar de leeftijd die je noemt, daar kan ik in meegaan. Toen was ik fysiek ook wel op mijn best denk ik

      Geliked door 1 persoon

  4. Wat een mooi verhaal! En zo mooi de vraag ingevuld. Ik zat me al af te vragen, welke leeftijd jij, en ook ik, altijd zou willen zijn. Ik kwam er niet uit, door het woordje ‘altijd’. Maar ik zou wel terugwillen naar 3 jaar, toen alles nog goed was….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.