Dag 11: Door angst zijn we slaven geworden

12 dagen, 12 verhalen

Vraag: ‘Wat hoop je door te geven aan volgende generaties?’
Dier: nummer 30 – Konijn – ‘Je zult je angsten aanroepen en je angsten zullen naar je toekomen.’

Magie waart nog steeds rond in het Gele Huis, en daar word ik blij van. Het antwoord op de vraag van vandaag, tja, daar heb ik dit blog al vol van geschreven en staat in de ondertitel. Minder is meer. Dus een voor de hand liggend antwoord als ‘een zo ongeschonden mogelijke aarde’ gaat het niet worden.
Eén van de oorzaken van het uitputten van de aarde is naar mijn idee de overbevolking. ‘Misschien kunnen we het daar eens over hebben dan?’, opper ik, waarop Jacob met een knipoog zegt: ‘Zul je zien dat je zo Konijn pakt’. En wie rent er als een schicht de stapel uit?
Maar zie: Konijn brengt niet de boodschap die we dachten (‘gaat heen en vermenigvuldigt u’). Konijn staat voor angst. En dat blijkt een heel mooi thema om in te duiken. Want is het ook niet angst die de mensheid ertoe drijft onze aarde uit te buiten? Net zo goed als dat het angst is die tot discriminatie, terrorisme, oorlogen en genocide leidt – angst voor de ander, een andere cultuur, een ander geloof, andere normen en waarden.
Angst voor honger maakt dat onze graanschuren en koelkasten nooit vol genoeg kunnen zijn.
Angst voor lijden door ziekte, met als ultieme staat-van-zijn de dood, zorgt ervoor dat we slaven zijn geworden van magische poeders, elixers en GENTECH die voor quasi-onsterfelijkheid moeten zorgen.
Angst voor uitsluiting zorgt ervoor dat we een nóg luxere auto dan de buurman willen hebben, meer kleding dan de buurvrouw, onze kinderen een nieuwere PlayStation dan de buurkinderen en dat we reizen naar nóg exotischer oorden.
Het rijtje is oneindig.

‘Konijn is de Angstroeper. Hij gaat naar buiten en roept: ‘Adelaar, ik ben zo bang voor jou.’ Als Adelaar hem niet hoort, roept Konijn harder: ‘Adelaar, blijf uit mijn buurt!’ Adelaar, die hem nu hoort, komt naar hem toe en eet hem op. Konijn roept net zo lang om lynxen, wolven, prairiehonden en zelfs slangen, totdat ze komen.
Zoals dit verhaal laat zien, zijn mensen met de kracht van Konijn zo bang voor tragedie, ziekte, rampen en ‘genomen worden’, dat ze deze angst juist aantrekken om hen een lesje te leren. Het kernthema is hier: datgene waaraan je weerstand biedt, zal voortduren! Je zult worden wat je het meest vreest.’

Met onze manier van leven in het Gele Huis proberen wij juist andere oplossingen aan te geven voor verschillende levenssituaties.
Angst voor honger hoeven wij niet te hebben als je ervaart en áánvaardt dat genoeg genoeg is. Dat kan bijvoorbeeld door te luisteren naar je maag als je eet. Of door niet aan elk knorrend gevoel meteen gehoor te geven – je gáát niet dood als je niet onmiddellijk een zak chips leeg eet. Als je in de gelegenheid bent een moestuintje aan te leggen, ervaar je wellicht net als wij het gevoel van rijkdom en verwondering hoe makkelijk het eigenlijk is deels voor je eigen eten te zorgen. Als je je verdiept in de ‘eetbare natuur’ ontstaat er misschien net als bij ons een gevoel dan dankbaarheid dat je niet voor alles met een mummelbind op naar de supermarkt hoeft. In de natuur kun je ook nog eens een keer ongehinderd ademhalen.
Lijden is misschien niet altijd te voorkomen, evenmin is ziekte dat. Maar ‘gifloos’ eten en drinken vermindert wel de kans dát je gaat lijden aan een ziekte. Als je goed luistert en kijkt naar je eigen lijf, wéét je dat je niet voor elk pijntje of vlekje naar de dokter hoeft. Soms gaan dingen over, en soms zijn het tekenen van ouder worden. En wijzer.
De mens is een groepsdier. Soms kunnen we niet mét elkaar, meestal kunnen we niet zónder elkaar. Maar wat is er op tegen het zwarte schaap in een witte kudde te zijn? De vis die tegen de stroom in zwemt? Jouw eigen, unieke kwaliteiten trouw te blijven in plaats van ze te laten ondersneeuwen in de grootste gemene deler?
In een land wat de grootste varkensexporteur (en misschien ook wel varkensvlees-etende-natie) van de wereld (!) is, proberen wij als veganisten in de praktijk te bewijzen dat er écht wel alternatieven zijn. In datzelfde land waar volgens recente krantenkoppen de alcoholcultuur de overhand heeft (elke volwassen Deen drinkt gemiddeld 636 glaasjes per jaar. Reken maar uit) proberen wij met onze watertjes en theetjes denkbeeldige steentjes in het water te gooien en rimpelingen te veroorzaken. Door dergelijke dingen te dóen, verdwijnt je angst om ‘er niet bij te horen’. Sterker nog: wil je er misschien niet eens meer bijhoren.

Wat wij dus hopen door te geven aan volgende generaties? Dat ze geen angst hebben, maar in staat zijn de manier te veranderen waarop ze nu wellicht tegen de huidige omstandigheden aankijken. Dat ze daarna in beweging komen, en invloed op hún omgeving gaan uitoefenen.

Morgen, de 12e dag, het laatste verhaal. Welke boodschap zet Waterjuffer op een billboard waar dagelijks duizenden mensen langskomen?

20 gedachtes over “Dag 11: Door angst zijn we slaven geworden

  1. Ik heb er altijd van versteld gestaan welke kleine oppervlakte aan moestuin je eigenlijk maar nodig hebt om jezelf te voeden. Bij mijn vroegere woning had ik het allemaal, groenten en veel fruit. Na een jaar elders te wonen eet ik nog altijd ingemaakte peertjes en confituren uit die tuin.
    Mijn kinderen en ik zijn ons ook heel bewust van het onrecht dat moeder aarde aangedaan wordt, dus proberen we zelf ons steentje bij te dragen door bewust de dingen anders te doen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Fijn om te horen! En ja: zelfs op een balkon schijn je heel wat te kunnen laten groeien waarvoor je dan niet meer dan de winkel hoeft. Wat heerlijk dat jullie nog steeds uit die moestuin eten! Een jaar… dat red ik hier niet hoor. Binnen een jaar is alles op 🙂

      Like

  2. Angst is altijd een slechte raadgever. Maar niet altijd eenvoudig te vermijden.

    Je moet er vooral voor zorgen dat angst niet je baas wordt, je moet proberen de angst de baas te blijven. Angst kan er heel hard inhakken. Willens, nillens.
    En toch kan angst ook beschermen, denk maar aan het oversteken van een drukke straat.

    De angst heeft in dit Corona ‘tijdperk’ ook meer kwaad dan goed gedaan.

    Geliked door 2 people

    1. Soms is angst goed inderdaad, als je een vlucht- of vechtreactie nodig hebt in een bepaalde situatie en je adrenaline even een pets nodig heeft. Maar verder…
      Corona heeft wereldwijd angst gezaaid, en naar mijn idee grotendeels onterecht. Ja, je kunt er flink ziek van worden, je kunt er aan dood gaan, maar dat kun je aan veel dingen… Aan het oversteken van een drukke straat…
      De angst die ons buitenproportioneel wordt aangepraat, waardoor we allemaal braaf de steeds strenger wordende restricties slikken tot we geen vrijheid meer hebben (ja, slaven zijn dus) is een zeer handig ingezet instrument geworden het vorige jaar. En nog steeds. Maar zullen wij met elkaar afspreken dat wij deze angst de baas blijven?

      Geliked door 1 persoon

      1. En toch duikt die C-angst telkens weer op bij het lezen of horen van media. Ik blijf ze de baas, wil er vooral niet aan toegeven, maar toch ervaar ik dat mijn huidige doen er vaak door wordt bepaald. Ik zie hoe ik mensen vermijd, en eigenlijk kan ik niet zonder. Het gevoel voortdurend verkeerd bezig te zijn, omdat ik me echt niet wil opsluiten, heeft me soms toch in zijn vieze greep. Het lijkt alsof milieu en andere zware ziektes plots geen rol meer spelen in de maatschappij.
        Slaven is een goed gekozen woord.

        Geliked door 1 persoon

        1. Ja, ik snap je heel goed hoor. Inderdaad wordt ons huidige doen aan alle kanten bepaald door de C-angst. Ik had vannacht op enig moment een beeld voor ogen: stel dat iemand om wie ik heel erg geef ineens onverwacht voor de deur staat? Dan is er die duizendste seconde twijfel of je elkaar in de armen vliegt… en dat DIT nu al het resultaat is van de angstpropaganda, dat vind ik diep, diep triest… Maar verdorie, we spreken het af hè: het krijgt ons NIET klein!

          Geliked door 3 people

  3. Angst kunnen we niet de baas.
    Angst vermijden kan wel!
    Schermen met angst, iemand/mensen angst aanpraten is niet goed. (Waarschuwen voor gevaar dan weer wel.)

    Like

    1. Ik denk dat we angst wél de baas kunnen. Door goed door te blijven ademen, door te mediteren, door jezelf te informeren en/of door de angst te rationaliseren. Daarentegen ben ik van mening dat angst vermijden juist níet kan! Wel grappig hoe we hier zulke tegengestelde meningen hebben 🤔 En met je laatste zinnen ben ik het hartgrondig eens

      Geliked door 1 persoon

  4. Met de eerste zin “Angst kunnen we niet de baas”, wil ik zeggen: het ligt bij iedereen op de loer en kan zo nodig opgeroepen worden. Onverwachts, als donderslag bij heldere hemel, bij iedere mens.
    ’t Is maar net welke kaders aan voorstellingsvermogen je toelaat bij het inbeelden van situaties! En…. niets is veranderlijker als een mens.

    Geliked door 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.