Als ratten in de val

‘Ik zag een dikke kont uit het gat steken, en een lange staart, dus toen was het wel duidelijk’, vertelt Jacob me over zijn bezigheden thuis, terwijl ik de laatste uren van dit jaar in de winkel doorbracht. Sinds kort hebben we nieuwe rattenvallen. Het is hard nodig. De vloer van de schuur wordt compleet ondermijnd. Het een na het andere hoopje zand verrijst aan de straatzijde van ons buitenberghok sinds het novemberweer is. Nat, grijs, miezerig, regenachtig, modderig.
Niet alleen is het onder de vloer van de schuur droog, ernaast bevind zich het rattenwalhalla. Onze composthoop, met de laatste weken vooral heul veul appel-afval. Ja, ik weet het: van de klokhuizen en de schillen kun je heel goed appelciderazijn maken, maar vooralsnog heb ik mijn handen vol aan appelsap en appelstukjes wecken en vangt Jacob de ene na de andere muis in de nieuwe rattenvallen. Tot er dus eindelijk ook eens een rat in zit. Hopelijk DE rat.
Enkele dagen eerder heeft Jacob de schuur deels uitgemest, om te zien óf en zo ja wáár de rat een nest heeft. Of meervoud: waar de ratten hun nesten hebben. We vinden een vuilniszak vol snippers plastic (van rollen grofvuilzakken) op diverse plaatsen onder weggehaalde tegels. Stukken appel. En verse poep. Bbbrr…
Nu is 1 rat die onder de vloer van de schuur woont geen probleem voor ons. Dat hoort erbij, bij het buitenleven. Net als muizen, en spinnen, en miljoenpoten. Maar ratten moeten van gemeentewege gewoon bestreden worden, en dat doen we omdat we snappen waarom (voor je het weet heb een plaag), maar met gemengde gevoelens.
We voederen de vogels inmiddels niet meer bij. Dat hoeft ook niet echt, in de ‘winters’ van de afgelopen jaren. Dan kunnen de vogels zelf nog genoeg wormen, slakken, spinnen en miljoenpoten vinden in onze tuin. We zijn ons ervan bewust dat de composthopen een zeer grote aantrekkingskracht zijn voor ratten. Even hebben we getwijfeld of we een gesloten plastic vat voor het composteren van groente-afval zouden aanschaffen, maar wil je een goede, dan is dat best wel een rib uit ons spaarlijf.
Dus spreken we af dat we voorlopig – vooral nu met de grote hoeveelheden appelafval – dagelijks met de mestvork door de composthopen prikken en draaien, zodat het appelafval sneller verteert en we het de ratten ook niet té makkelijk maken hun kostje bij elkaar te sprokkelen.
En we bestellen nieuwe rattenvallen, die we buiten de schuur, zonder gif maar met iets lekkers erin, kunnen plaatsen. De klemmen die de rattenvanger van Rentokil tijdens zijn laatste bezoek heeft achtergelaten, zijn open, en alleen geschikt om ergens binnen te plaatsen. Beetje sneu als de kat van de buurman of Odins neus er tussen komt…
Tussen al dit gedoe door ontvangen we deze dagen ook in onze E-boks – de digitale brievenbus van de overheid en veel andere instanties – de eerste vaccinatiebrief, van de Deense gezondheidsraad. Met vooral informatie: dat wij nog niet aan de beurt zijn (eerst de ouderen, zwakkeren en personeel in de gezondheidszorg), maar ‘je hoort van ons als je wel aan de beurt bent’.
Het doel is ‘iedereen in Denemarken voor wie het vaccin is goedgekeurd’ te vaccineren. Het zal (in deze volgorde) ‘zowel gratis als vrijwillig’ zijn. ’We verwachten dat het vaccin níet zal worden goedgekeurd voor zwangeren, vrouwen die borstvoeding geven en kinderen’, aldus de Gezondheidsraad, die verder uitlegt:
‘De eerste vaccins die we krijgen, zijn gebaseerd op de zogenaamde mRNA-technologie. De vaccins zorgen ervoor dat de lichaamscellen het immuunsysteem stimuleren, zodat het (immuunsysteem) het virus kan herkennen en zich ertegen kan beschermen als het (immuunsysteem) het (virus) later tegenkomt. Na vaccinatie kan de overgrote meerderheid verwachten goed beschermd te zijn tegen ziek worden door COVID-19. We weten nog niet of iedereen volledige bescherming zal krijgen, noch hebben we documentatie ontvangen over hoe lang de bescherming zal duren, maar we zullen continu meer kennis vergaren.’
Tja. Wat zal ik eens zeggen. Dat laatste doe ik ook. Heb ik het afgelopen jaar ook veel gedaan, over wereldwijde plannen, en afspraken, en gevolgen van maatregelen, en virussen, en vaccins. Ik heb zo mijn gerede twijfel – óók over de vrijwilligheid. In genoeg landen wordt al gedreigd met uitsluiting als je je niet laat inenten:

En hier houdt mijn concept van 23 december 2020 nogal abrupt en cliffhangerig op. De titel spookte vandaag actueel door mijn hoofd om twee redenen.

Vanochtend kijken wij door onze westraampjes uit op een slagveld bij de buurvrouw. Ze heeft daar, op het grasveld, hanen en hennetjes in een paardentrailer als kippenhok, met een slap aan stokjes hangend net eromheen. De honden kunnen daar onderdoor kruipen, of overheen springen, en af en toe ontsnapt er ook wel eens een kip. Vannacht is – vermoedelijk – de vos die hier in de buurt zijn leger heeft, langs geweest. We zien overal veren, en twee lijkjes aan de binnenkant langs het net.
‘Murderer’, zegt de buurvrouw als ik haar spreek, midden op de dag. Ik zie haar bleek onder de zorgvuldig opgebrachte make-up. Ze heeft het drama zojuist pas ontdekt, en ook een zwaargewonde hen die sinds de aanslag onzichtbaar onder de trailer heeft liggen creperen. Die hen is zojuist in haar armen gestorven. Ik zeg niks. Ik heb het met de buurvrouw te doen, maar meer nog met de kippen die als ratten in een voor hen onveilige val zaten toen een roofdier wel heel makkelijk toegang tot hun slaapplaats kon verkrijgen. Een roofdier waarvan buurvrouw het bestaan wist.
Ik ben er de hele dag naar van.

We lezen dat na Pasen de kappers weer open mogen. Helaas: geen enkele Deen zal er dus qua haar op z’n paasbest uitzien tijdens de paasdagen. En nog meer helaas: we mogen alleen naar de kapper met een coronapaspoort, dat dan ook zijn intrede doet. Kom ik even terug op die tekst uit mijn concept: ‘zowel gratis als vrijwillig’. Wij doen vrijwillig niet mee met het ‘gratis’ test- en vaccinatiecircus.
En dat betekent dus dat wij vanaf 6 april, de dag nadat wij 21 jaar getrouwd zijn, ‘tweederangs burgers’ worden, zoals de kritische Deense arts, mindfulness instructeur en schrijfster Mette Maja Mouritsen het onlangs zo treffend omschreef. Nu maken wij al jaren geen gebruik meer van de diensten van een kapper, maar de vraag is geoorloofd: wat is het volgende, waarvoor wij worden uitgesloten? Komen wij ooit de grens nog over? Zien wij onze kinderen, familie en vrienden ooit nog?
Gelukkig heeft de eerste kapster (in Kopenhagen) zich al gemeld die NOOIT om een coronapaspoort zal vragen en sterker nog: altijd bereid is tot het geven van een knuffel. We zullen dus op zoek gaan naar meer mensen zoals zij, hier, in onze omgeving.


Mocht jij je onderhand toch ook afvragen in wat voor wereld we (al heel lang) leven, dan kan ik je onderstaande video van harte aanbevelen. Geen complottheorieën, maar informatie op rij gezet die gewoon overal openbaar te vinden is. Ik heb lang geaarzeld of ik dit soort dingen hier, op dit blog, zou delen. Heel wat concepten, die inmiddels in de prullenbak zijn verdwenen, gingen over dit onderwerp. Het voelt echter niet juist meer bepaalde kennis hier niet te delen.
Als we niet op de hoogte zijn van wat er écht speelt, kunnen we onze situatie niet verbeteren en blijven we als geconditioneerde ratten in de val zitten, maar als we die kennis wél hebben, kunnen we er wél iets aan doen, méé doen. Ik hoop dat je de tijd wil nemen om naar deze boodschap te luisteren en te kijken.

22 gedachtes over “Als ratten in de val

  1. Mijn gedachten en voelen switchen voortdurend van A naar B en omgekeerd, wat ik voor mezelf als héél vermoeiend ervaar. Het evenwicht lijkt zoek. Ik weet echt niet langer wat ik moet denken en geloven. Laat staan welke keuzes ik kan en mag maken.

    Geliked door 2 people

    1. Je hart volgen, en je eigen logica… die keuze mag je volgens mij altijd maken. Maar ik begrijp je hoor. Het IS vermoeiend – óók zélf een evenwicht zoeken. Voor mij was dat lange tijd ‘niets horen, niets zeggen, niets weten’ en proberen op mijn eigen vierkante kilometer gewoon gelukkig te zijn. Maar voor mij is dat niet meer houdbaar. Dus ook ik ben weer op zoek naar een nieuw evenwicht, in wat ik wél wil horen, zeggen en weten, en wat niet. Het blijft koorddansen… en daar hebben we geen van allen ooit voor geleerd. Tenzij je in een circus bent opgegroeid…

      Like

  2. Van ratten in of om het huis raak ik behoorlijk overstuur. Van de coronacrisis valt me dat nog mee. Ik onderga alles. De maskers, de afstand, ik doe alles wat men mij oplegt. Niet omdat ik zo meegaand ben, maar omdat ik zie wat het virus kan aanrichten. Ik heb niet alleen angst voor mezelf, maar vooral voor wie mij dierbaar is. Ik weet dat corona tijdelijk is en zoek eigenlijk verder niet naar allerlei theorieën die mogelijks erachter schuilen. Het komt goed met die corona, maar helaas is er geen geduld bij de mensen. Omgaan met ziekte en verlies wordt ook niet meer aanvaard. Los daarvan is onze wereld helemaal de verkeerde kant opgegaan op gebied van milieu, macht, politiek, communicatie… De wereld op zich is ziek, en veel zieker dan van corona. Corona is een hardnekkige wereldinfectie van tijdelijke aard. De milieuvervuiling een hardnekkige kanker… achter die vervuiling zit de macht van het geld – de hebzucht van individuen.
    Ik maak mijn eigen keuzes en probeer altijd rekening te houden met anderen. Meer kan ik niet doen.

    Geliked door 3 people

    1. Dat zeg je heel mooi: ‘Omgaan met ziekte en verlies wordt ook niet meer aanvaard.’ Zo ervaar ik het ook wel ja. We moeten onsterfelijk worden. In een – inderdaad – wereld waarin het helemaal de verkeerde kant op gaat. Het is een uitdagende tijd – ook om in balans te blijven bij het maken van je eigen keuzes. Dat valt lang niet altijd mee. Maar wat je zegt: we doen allemaal wat we kunnen…

      Geliked door 1 persoon

  3. Wil ik het allemaal wel weten? Dat is mijn eerste reactie als ik zie dat het ‘filmpje’ een uur duurt. Als ik nog ooit mijn kinderen en kleinkinderen in het echt wil zien zal ik vrijwillig-gedwongen mijn vaccin-prikken accepteren.

    Geliked door 2 people

    1. Wie weet, wij ook, onder omstandigheden die wij nu nog niet kunnen (of willen) voorzien. En in begrijp je reactie heel goed, je vraag ‘wil ik het allemaal wel weten?’. Zo stond ik er aanvankelijk ook in, tot het gevoel van onmacht over wat er allemaal gebeurt nu te groot werd. Een soort gevoel van ‘kennis is macht’ geeft daarin nu wat rust – voor mij.

      Like

  4. Dat filmpje heb ik ook net gepost, toevallig. Hoe meer mensen weten wat er gebeurt, hoe beter. Dat heeft allemaal niets met covid19 te maken. Of wel, want ‘men’ gebruikt dit om er iets doorheen te duwen dat voor ons allemaal catastrofale gevolgen heeft. Hoe meer mensen dat doorzien, hoe eerder het hele circus is afgelopen.

    En ratten, ieuw. In Nederland ook een keer gehad, meerdere buren met compost en kippen, ze liepen gewoon over de straat bij schemering.

    Geliked door 1 persoon

    1. Bbbrrr…. dat wil je niet nee. Zo erg is het hier gelukkig niet (en ook nooit geweest). En ik heb het idee dat de rat(ten?) inmiddels ook de kippen (en het voer) van de overbuur prefereren…
      En ik las je blog ja. Trots op je oudste, en terecht! En goed bezig met supermarktvermijden 🙂 En wat de rest van het wereldgebeuren betreft – je ziet het: ook ik wil toch af en toe hier ook eens BOE roepen…

      Like

  5. Ieder moet hierin zijn/haar eigen afwegingen en keuzes maken. Ik begrijp je gevoel van ‘tweederangs burger’ bij zo’n coronapaspoort. Aan de andere kant: ik wil het virus absoluut niet krijgen met mijn track record aan infectieziektes. Ik leef voor mezelf nu al een jaar in mijn bubbel. Omdat ik inschat dat als ik het virus zou krijgen, ik het óf niet overleef óf behoorlijk aangeslagen eruit zal komen. Ik wil dat voorkomen. Als het maar even kan. Maar ik ga het filmpje op mijn gemak bekijken.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ha Judy, zo goed ken ik je nog niet, om te weten wat je hier schrijft. Maar ik snap heel goed als je een ‘track record’ hebt, je erg voorzichtig bent. Blijf gezond dus, daar in Deventer! Doe (en eet, en drink) veel dingen die je weerstand verhogen… En ik hoop dat je iets kunt met de informatie uit de video

      Like

      1. Ik heb ME, dus dat is mijn ‘track record’. Overgehouden van een Pfeiffer infectie lang geleden. In ‘lichte’ mate, ik ben niet aan bed gekluisterd, zoals sommigen. Maar wel energie-beperkt. Ik wil er niet over schrijven op mijn blog, want Ik bén geen ME, het bepaalt mijn leven niet, althans dat wil ik niet. Maar wat er nu gebeurt met zo veel vooral jonge mensen die corona hebben gehad, lijkt erg op ME. Mensen die lang extreem vermoeid blijven, arbeidsongeschikt, en misschien altijd zullen blijven. Daar gaat nu extra onderzoek naar komen, waar ik heel blij mee ben. Het heeft te maken met een op hol geslagen immuunsysteem wat corona kan doen. Ik zorg al heel goed voor mijn weerstand. Maar deze infectie, nee. Ik blijf in mijn bubbel. En vertrouw op de bescherming van een vaccin.
        Heel persoonlijk sta ik erin dus. Dan snap je misschien mijn afwegingen. Maar ieder moet zijn eigen afwegingen maken.

        Geliked door 2 people

        1. Dankjewel Judy voor je persoonlijke en uitgebreide toelichting! Heftig dat een Pfeiffer infectie een nasleep in deze vorm kan hebben, dat wist ik niet. Dat je hier niet over schrijft, begrijp ik, want dan wórd je inderdaad je ziekte. Sommige mensen willen, en doen. dat bewust: zichzelf identificeren met een aandoening. Jij staat dus anders in het leven (en dat doet mij deugd 😉 )
          Het is inderdaad goed dat er onderzoek komt naar die gevolgen van covid die jij noemt; die zijn soms niet mis.
          Iedereen heeft inderdaad zijn of haar eigen verhaal en afwegingen om voor of tegen de huidige maatregelen of testen of vaccinatie te zijn – ik ga hier ook beslist niet proberen lezers ‘om te praten’; dat is niet aan mij. Maar soms kan een ontbrekend stuk informatie je aan het denken zetten…
          Hier schijnt de zon volop, ik hoop in Deventer ook. Heb een fijne dag Judy!

          Geliked door 2 people

    1. Ja, wie weet… Ik heb me er hier al over verbaasd dat onze buurman tussen zijn vele bezoeken aan huisartsenposten door ‘ineens’ voor een volgende afspraak in het bezit moest zijn van een negatieve testuitslag. Zonder dat: geen consult…

      Like

  6. Ik zie het allemaal aan en maak me er niet al te druk om. Heb 3 weken geleden mijn eerste AstraZeneca-vaccinatie gehad. Geen centje pijn. Integendeel, een bevrijding van de aangeprate angstgevoelens voor mogelijke complicaties. 5 Juni de 2de spuit; ik zie ernaar uit!
    Difterie-kinkhoest-tetanus-pokken, we zijn er allen mee ingeënt op zeer jonge leeftijd. Een voldongen feit.

    Like

    1. Ja Hans, het rijtje wat je noemt is inderdaad een voldongen feit. DKTP en BMR: ik heb ze ook allemaal gehad. Maar dat was een andere ‘generatie’ vaccins, waar jarenlang onderzoek aan vooraf ging voordat het breed werd ingezet. Dat is bepaald niet het geval met het huidige mRNA-vaccin. Maar fijn om te horen dat de eerste prik je geen centje pijn heeft opgeleverd, en dat dit voor jou juist voelt als een bevrijding. Zo ervaart iedereen het zijne of het hare, en dat is prima

      Geliked door 1 persoon

      1. Een dergelijke reactie van jou, Anuscka, ligt mij ietwat voor de hand.
        Ik maak hieruit op dat het onbekende jou wat ongemakkelijke angst inboezemt? Het manipuleren van/met de bouwstenen van onze erfelijke eigenschappen is voor mij in dikke mist gehuld. Hierbij ook voor mij vele vraagtekens! Wèl weet ik of meen ik te constateren dat een dergelijke (=jouw) reactie van ‘alle tijden’ kan zijn. Er zijn immer nog mensen die (uit bijvoorbeeld religieuze opvattingen) menen dat ‘de wil van God’ anders gebiedt, en wij lijdzaam moeten toezien……
        Ik meen jouw reactie hieronder te moeten categoriseren??
        Begrijp me niet verkeerd; (ook) ik vind dat ‘menselijke bemoeienissen’ in des mensens levensloop hier en daar te veel grensoverschrijdend is, er teveel wordt ingegrepen. Maar ja, wáár en hoe loopt deze grens? Een gewetensvolle en overrompelende vraag!

        Geliked door 1 persoon

  7. Ook hier een vervelend rattenprobleem. Terecht wijst de gemeente naar de rattenvoerders in mijn buurt. Het wormenhotel voor rauw keuken- en fruitafval is volledig afgesloten om ratten uit de buurt te houden. Elders wordt er geexperimenteerd met een vergister voor bewerkt etensafval. De vergister is ook afgesloten en maakt groengas van de etensresten.
    Met een enkel tuinmuisje kan ik leven. Met name als zij in de tuin leven.
    Een regelmatig terugkerende rat vind ik minder. Ja, de diverse egelplekken in mijn tuin zijn natuurlijk ook geschikt als rattenverblijfplek. Etensresten rauw of bewerkt komen er niet in mijn tuin. De lijst van door ratten overgebrachte ziekten schrikt mij af.
    Het regelmatig vogels voeren met allerlei etensresten door mijn buren blijft een vervelend probleem …

    Omdat de gemeente op geen enkele wijze behulpzaam is heb ik nu de hulp van professionele rattenbestrijders gevraagd. Zowel de te betalen kosten als de gebruikte bestrijdingsmethoden staan mijn tegen. Maar nood breekt wet?

    Bezorgde groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.