Het nutteloze van tegen windmolens vechten

Na de rust-brengende gedachte ‘we kúnnen hier weg – als we willen’ kwam de nadruk te liggen op dat laatste. Wíllen we hier echt weg? Over het antwoord hoefden we niet lang na te denken: nee, natuurlijk niet. We hebben hier in 7 jaar iets opgebouwd dat past als een pantoffel (het huis), en wat ons in meerdere opzichten voedt (de tuin, het werken erin, buiten zijn in zon en wind).
Voor het eerst zaait zich dit jaar van alles uit wat we ooit eerder hebben geplant, en dat is waar we uiteindelijk met het grootste deel van de moestuin naar toe willen. Niet elke jaar opnieuw zaadjes kopen en planten, maar de tuin deels zelf ‘het werk’ laten doen, onder onze begeleiding. Door alles wat er nu in de wereld gebeurt rondom c*vid heb ik zo het gevoel dat we hier niet ‘zomaar’ zijn beland, en dus ook niet ‘zomaar’ weg moeten gaan.
Het afgelopen jaar hebben we amper hinder gehad van maatregelen vanwege een virus. We leefden immers al een (geïsoleerd) leven zonder behoefte aan al die dingen die ineens niet meer mochten of konden: shoppen, uit eten, naar de kapper, festivals of concerten bezoeken, reizen. Het soort leven waartoe velen ineens ‘gedoemd’ werden, leefden wij hier al vijf jaar als vakantiegangers en bijna drie jaar permanent heel gelukkig en tevreden.

Nu echter steeds duidelijker wordt dat degenen – zoals wij – die niet in de test- en prik-pas mee willen lopen ‘gestraft’ gaan worden, omdat je zonder pas (ja, in een andere betekenis nu) stap voor stap beperkt gaat worden als volwaardig lid van de maatschappij, wordt de behoefte steeds groter om gewoon goed voor onszelf te kunnen blijven zorgen. Nóg onafhankelijker kunnen worden. En daarvoor ligt hier, in en rondom het Gele Huis, een zeer solide basis. We zouden wel gek zijn dat ‘zomaar’ op te geven.
Dus gingen we op een andere manier bij onszelf te rade. Hoe kunnen we leren omgaan met de situatie zoals die nu is? Mindful alles er te laten zijn wat er is, en zoals het er is – hoe moeilijk dat ook is als je om half vier ’s morgens wakker gekraaid wordt door een haan en vervolgens niet meer slaapt.
Dan zie ik op tegen midzomer hoor.
Nee: mindful in het hier en het nu blijven.
Oké, waar is de bijl?

Niet alleen mindfulness, ook de stoïcijnen en met name Epictetus blijken hiervoor ‘gereedschappen’ te bieden. Epictetus hield zich vooral bezig met de dagelijkse praktijk van het leven. Zijn aanwijzingen zijn dan ook dikwijls uiterst praktisch en direct toe te passen. Vandaar dat zijn opmerkingen, zelfs als kleine citaten, zo aanspreken en voor de hedendaagse mens nog zo levend zijn.
Epictetus neemt een zeer aparte plaats onder de filosofen in. Je zou hem als realist kunnen beschouwen: voortdurend komt hij terug op het nutteloze van ‘het tegen windmolens vechten’. Feiten zijn als feiten niet te veranderen, dat is hun realiteit. Wat kan veranderen zijn onze meningen omtrent de feiten en onze wijze van observeren.

Het helpt, écht!
Om de invasieve energie van ‘de overkant’ wat te filteren helpen enkele stukjes voile-vitrage ook, met daarachter in de vensterbank mijn twee ‘sterkste wachters’ – keramieken beelden van een stier en een Maasai-krijger. In onze tuin klinken nu naast de door Jacob gemaakte windgong van bamboe twee nieuwe, met ‘aardse’ klanken. Heel fijn!
Kortom: we pakken de draad hier weer op, extra gemotiveerd. Houden ogen en oren (en hart, en geest) open voor alternatieven. Van Epictetus zul je hier in de toekomst wat vaker iets lezen, als een soort ‘quotes op zondag’. Van die man kunnen we nog veel leren, zeker in de wereld van vandaag. Volgende week zondag daarom een stukje over waarom het streven naar vrijheid het enige loffelijke streven is, en dat ‘geluk alleen van binnen gevonden kan worden’.
En eerder wellicht gewoon weer eens een blogje over het leven hier.

32 gedachtes over “Het nutteloze van tegen windmolens vechten

  1. Filosofie dient het belang van een mens die zoekt naar afgewogen en duurzame oplossingen. Steeds weer opnieuw. Ik ben verzot op filosofische benaderingen. Top hoe dit ook bij jullie werkt. Houden zo, wat ook de toekomst brengt.

    Geliked door 2 people

  2. Epictetus was grotendeels een wijs man. Hoewel ….niet altijd….
    Wel akkoord ga ik met wat jij hier schrijft. En met zijn ‘er is slechts 1 weg naar geluk en dat is stoppen met je zorgen te maken over dingen waar jij geen invloed op hebt’.

    Ik was aanvankelijk geschrokken over je zoektocht naar een nieuw huis, omdat ik weet hoe gelukkig jullie samen zijn in het gele huis en met jullie zelf gekozen (en door mij sterk gewaardeerde) levensstijl.

    Nu lees ik dat je ergernissen kan ombuigen via de filosofie. Mooi!

    Geliked door 2 people

    1. Ja toch? Dat vind ik ook het mooie aan deze hele situatie. Je kunt stampvoeten en boos weglopen, maar je kunt het ook zien als een leermoment. En dat is het voor ons in ieder geval geweest. Ik hoop dat de buurvrouw ook in staat is tot zelfreflectie… of zal ik stiekem een boekje van Epictetus in haar brievenbus stoppen? 😉

      Geliked door 2 people

        1. Kan me voorstellen dat je schrok ja. Maar wat ik al schreef: voor ons voelde het in eerste instantie goed te beseffen: we kunnen hier weg (als we willen). Dat gaf rust. En ik loop ook achter bij jou…

          Like

  3. Ik was ook al geschrokken over de verhuisplannen, ook al ‘ken’ ik jullie nog niet zo lang. Maar ik herken het gevoel van op de goede plek geland te zijn, en ik ben blij dat jullie blijven. Die Epictetus toch!

    Geliked door 2 people

    1. Wij zijn ook blij met de wending die er kwam, mede dankzij Epictetus (en ook wel inzichten die via anderen tot mij kwamen). Fijn dat jij het gevoel van landen op de goede plek kent! Ik voel me in ieder geval op (bij? in?) jouw blog heel erg thuis, maar dat weet je

      Geliked door 1 persoon

    1. Ja joh, het was (is) me wat, zou mijn schoonvader-zaliger zeggen. Ik ben jou de afgelopen tijd een beetje ‘kwijt’ geraakt, dus kom snel ook weer ‘mee-leven’ met jou! Zag iets moois voorbijkomen over poppenkastpoppen!

      Like

  4. Blij dat jullie besloten hebben te blijven.
    Ik reageer niet zo vaak maar lees wel altijd bij je.
    Wij zijn in dezelfde tijd dat jullie verhuisd zijn naar Duitsland verhuisd en wonen hier ook heel prettig en gelukkig. Huis met een rieten kap en 2 hectare grond. Maar door alle corona maatregelen begon ik te twijfelen of ik wel hier blijven wil. Duitsers zijn enorm angstig wat gezondheid betreft en volgzaam wat betreft alle maatregelen.
    Die angst voor gezondheid vind ik moeilijk te rijmen met de levensstijl van het overgrote deel van de mensen hier, bijna allemaal veel overgewicht, diabetes en roken. Groente en fruit eet men nauwelijks, grote lappen schweinefleisch, zakken Haribo Goldbärchen en schnapps. Het doet pijn aan mijn ogen.
    Het onrecht dat ik voel,nu alle winkels geopend zijn maar niet toegankelijk voor mensen zonder vaccinatie (2x of test niet ouder dan 24 uur, is groot.
    Ik wil geen vaccinatie, ik leef bewust en gezond, ben nooit ziek en een testmaatschappij is horror.
    Toch kom ik er niet doorheen bij vrienden en buren, ze blijven roepen dat vaccinatie niet verlicht is en dat testen noodzakelijk is om het verschrikkelijke killer virus te stoppen.

    Geliked door 2 people

    1. Ha Luz, wat fijn dat je nu reageert. Het lijkt wel of ik mezelf lees… Waar jij Duitsers schrijft, kan ik ‘Denen’ invullen – in ieder geval het gros van de mensen in de regio waar wij wonen. Daar is men over het algemeen zéér volgzaam, en in tijden als deze begint dat soms een beetje irritant te voelen voor mij/ons…
      En wat je hier schrijft over gezondheid en schweinefleisch… zucht. Hier idem dito. Wat dat aangaat zeggen we wel eens tegen elkaar dat we in het verkeerde land zijn gaan wonen. We doen ons best in ieder geval de buren en met wie we verder ook kennismaken duidelijk te maken waarom wij leven en eten zoals wij leven en eten, maar over het algemeen haalt men de schouders op en steekt men de barbecue aan, al dan niet vergezeld van schnapps (nog zo’n gif).
      Ik voel met je mee over het onrecht, de horror en het niet kunnen doordringen… Fijn om in jou een geestverwant te weten!

      Geliked door 1 persoon

      1. Ook voor mezelf. Pas als ook de gezondheidszorg alleen toegankelijk zou worden voor gevaccineerden, dan moet ik wel.Hopen,dat het niet gebeurd.

        Geliked door 1 persoon

        1. Ik hoop met je mee. Dat zou toch echt van de gekke zijn hè? (Maar stiekem houd ik er wel rekening mee en wil ik nu al zo min mogelijk ‘afhankelijk’ zijn van die – reguliere – gezondheidszorg)

          Like

  5. Ik heb denk ik wat gemist, want begrijp ik het nu goed dat er windmolens vlakbij jullie huis staan? En die haan: hier hetzelfde. Maar wij zijn nu verhuisd van slaapkamer omdat de haan van de buren weer begint om 04.00u – de batterij van het deurtje van hun hok zal wel leeg zijn – én vanwege de honden, maar die horen we nog net zo hard. Die zitten dan ook slechts op 3 meter afstand onder ons raam te blaffen. Het is hopeloos hoe anderen jouw levensvreugde kunnen verpesten. Ik ben het overigens niet echt helemaal eens met Epictetus want alles maar accepteren vind ik geen optie. Ook ik heb een dik boek over Stoïcisme, maar het allemaal wel gemakkelijk gezegd en geschreven. Het ook doen is voor mij een hele opgaaf.
    Leuk dat je weer terug bent…. x

    Geliked door 2 people

    1. Ha Conny, fijn dat jij ook weer terug bent (en ik heb ook nog wat in te halen bij jou, zag ik in de gauwigheid). De echte windmolens staan er al zolang wij hier wonen (en ja: die geven soms ook overlast, bij bepaalde wind), maar de windmolens uit de titel waren meer overdrachtelijk bedoeld 😉
      Ik heb heel veel aan jou/jullie gedacht de afgelopen tijd, want we belandden ineens in een soort zelfde schuitje als waar jij al langer in zit. Verhuisd van slaapkamer… fijn dat dat bij jullie kan. Als wij dat doen, liggen we min of meer ‘boven’ de haan, dus geen optie, haha. En de wc is dan veel te ver weg 😉
      Maar: ‘gemist’ heb je niet veel, ik heb er amper tot niet over geschreven. De situatie is hier ook wel iets anders, op het platteland waar we in principe allemaal ‘ver’ van elkaar af wonen. Maar daar zit ‘m voor ons ook een beetje de kneep: buuf heeft 2 hectare land, en zet het kippenhok op een plek waar dat het dichtst bij ons huis staat (aan de andere kant van de weg), en waar met heersende westenwind het gekraai dus nogal makkelijk ‘binnenwaait’ in tuin en huis.
      Nou ja. Dáár is echt nog wel mee te leven, met of zonder stoïcisme, maar de manier waarop buuf dit oppakt… Niet.
      Overigens: leuk om te weten dat jij ook een boek over stoïcisme hebt! Ik kan jou dus niks wijsmaken in mijn aanstaande zondagse blogjes… XX

      Geliked door 2 people

  6. Misschien toch met buurvrouw in gesprek gaan? Bijvoorbeeld via de geweldloze communicatie , eventueel / liefst met behulp van iemand die het gesprek duidelijk leidt ? Ik help weleens bij dit soort gesprekken, soms als bemiddelaar soms als voorbereiding van . Ik geef bij beide vormen veel structuur. Leg zelfs de stappen visueel op de grond. ( door beweging werken je linker en rechter hersenhelft beter samen en ben je creatiever, dus ik laat de mensen echt de stappen maken) Blijf bij jezelf en haal geen “ oude koeien uit de sloot “ in jullie geval kippen 😇🤪.
    Wil je er meer van weten? Wees welkom om raad of anders is er genoeg literatuur. Is er misschien iemand in de buurt bij jullie die kan helpen? Werkt t beste 1 op 1, dus niet met z’n tweeën tegen 1 buurvrouw. Het is maar een idee hoor…

    Geliked door 1 persoon

    1. Ha Jeppe! Goed idee hoor, en het zal er ongetwijfeld wel een keer van komen, dat gesprek. We wachten het juiste moment ervoor af. Tot nu toe heb ik al erg geprobeerd geweldloos met haar te communiceren, maar, zoals je weet, is voor communicatie een zender en een ontvanger nodig, en als die ontvanger alleen maar storing lijkt te hebben… dan houdt het zenden op enig moment ook even op.
      Wel grappig om te horen (c.q. lezen) hoe dat werkt in je brein met bewegen, met letterlijk stappen maken. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
      Maar: ’t kump goed. Linksom, of rechtsom. Voor ons is dit hele gedoe hoe dan ook een zeer inzichtsvol proces geweest, een mooie uitnodiging tot zelfreflectie. We hebben er veel van geleerd (over onszelf). Dat mag eerst ook nog even bezinken…

      Geliked door 1 persoon

      1. Helemaal waar! Als ik dichterbij woonde leende ik je de literatuur maar op internet valt er veel te lezen. Of te bestellen. Ik vind het de moeite waard. Zeker als je wilt reflecteren. Daar is deze methode op gebaseerd. Succes 💪🏻👍🏻

        Geliked door 1 persoon

  7. Fijn dat jullie blijven. Ik schrok toch een beetje van je bericht. Enne je kunt ook nog een vos kopen en die loslaten in het hok. Is dat probleem voorlopig ook even van de baan. Sterkte gewenst met de buurvrouw. Hopelijk komt eea toch nog goed.

    Geliked door 1 persoon

    1. Hihi… elke dag als ik mijn rondje met het hondje loop zend ik ‘brainwaves’ uit naar de vos. Pppsssttt… niet verder vertellen hoor 🙂 Maar serieus: het komt wel weer goed, linksom of rechtsom

      Geliked door 2 people

  8. Dat gele huis achterlaten, het had me verwonderd dat jullie dat zouden kunnen. Er klinkt zoveel liefde uit de berichten erover. Veel succes met het ‘omdenken’ van de situatie.

    Geliked door 1 persoon

    1. Dank je wel! Uiteindelijk is het een mooi proces, dat omdenken. Heel leerzaam en nuttig – voor ons. Ik hoop dat aan de overkant een dergelijk proces ook gaande is. Maar: hoeveel liefde hier ook in huis en tuin en omgeving (en mensen) zit, uiteindelijk zit ‘het geluk’ (of hoe je het ook omschrijven wilt) in jezelf, en niet in bakstenen, of aarde…

      Geliked door 1 persoon

  9. Ik lees beide blogs achter elkaar en ben erg blij dat jullie in het gele huis blijven. Genieten van wat je hebt geïnvesteerd is ook mijn motto. Gelukkig zitten jullie behoorlijk veraf van het wereldse gedruis. Al kan je er niet helemaal omheen. Ermee dealen is wel mogelijk. Daarbij wens ik jullie alle zegen toe die nodig is. En mooi, die wachters voor de ramen!

    ps nog bedankt voor je fijne reactie onder mijn blog. Krijg je de mailtjes weer? Ik heb geen idee waarom dat soms niet gebeurt.

    Geliked door 2 people

    1. Ha Anne, ik krijg de mailtjes weer! Ik heb ook geen idee of ik nu iets veranderd heb, maar ‘het’ werkt weer, gelukkig. En ja, lekker ver weg blijven van het wereldse gedruis voelt voor ons nog altijd het beste. De vertraging die er is tussen het ontstaan van dat gedruis en het hier ‘aankomen’ zorgt ervoor dat we tijd hebben om na te denken hoe we ermee willen dealen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.