Kouwe kleren

Terwijl de mussen bijkans dood van het dak vallen van de hitte lig ik in een heet bad te luchtfietsen. Er vallen overigens wel meer vogels echt dood van het dak, maar dat komt omdat ze vergiftigde buxusrupsen (zeg dat maar eens tien keer snel achter elkaar) hebben gegeten, en da’s een ander verhaal. Daar … Meer lezen over Kouwe kleren

Advertenties

Onder voorbehoud

Ergens in de afgelopen dagen is de sticker ‘Verkocht onder voorbehoud’ over de tekst ‘Te koop’ geplakt op het bord in de voortuin. Dat wás het al weken geleden, maar nu is het zichtbaar en worden we enthousiast gefeliciteerd door buren. Maar ja: dat voorbehoud hè… Morgen is D-day. Met de D van Duidelijkheid over … Meer lezen over Onder voorbehoud

You can’t always get what you want…

Sinds dat enorme brok amethist van 100 kilo uit onze woonkamer verdween lijkt het een beetje uit met de liefde voor stenen en mineralen. Het afscheid nemen was net zo’n bewuste keus - in het kader van onze minimaliseer- en emigratieplannen - als jaren daarvoor de aanschaf ervan. Toch voelde het alsof het hart uit … Meer lezen over You can’t always get what you want…

Niets

Tja, niks onzichtbaar huppelen. Ineens zit ik ingestort thuis. Een waterig hoopje ellende. Doodmoe van al het gedoe. Op het werk, op marktplaats, thuis - waarom moet ik nou ook zo nodig opruimen, minimaliseren, emigreren? Niet meer in staat op de namen te komen van collega’s die al een jaar lang elke week een sleutel … Meer lezen over Niets

Een, twee, drie, in Godsnaam

Met bruinverbrand hoofd, in losse bloes en spijkerbroek na een ochtend dahlia’s en aardperen poten op het schooltuinencomplex van zijn broer, komt Jaap even op mijn werk langs. Hijzelf heeft zojuist in het makelaarskantoor zijn handtekening gezet onder de verkoop-overeenkomst, en ik mag mede-paraferen. Vervolgens gaan de papieren naar de kopers in spe, en is … Meer lezen over Een, twee, drie, in Godsnaam

Opruimen: dat ‘Major Tom’ gevoel

‘De anesthesist prikt, zegt dat ik een uiensmaak krijg, ik probeer alles om erbij te blijven, maar ik zak heel langzaam in een hele diepe, donkere put. Achteraf een nare ervaring. Er gebeurt iets met je tegen je wil in, je hebt zelf geen controle meer over je eigen lichaam en geest. Je bent weg … Meer lezen over Opruimen: dat ‘Major Tom’ gevoel