Zing! Of: karantæne in Kobberø

De leeuweriken trekken zich nergens iets van aan. Of de hemel boven ze nu blauw is, of de wolken zo laag hangen dat de wereld klein en grijs is: ze kwetteren, jubelen en zingen dat het een lieve lust is. De altijd zingende, levendige veldvogel die samen met de zon hoger en hoger klimt, is … Meer lezen over Zing! Of: karantæne in Kobberø

Orgaandonatie, of: hoe dood is hersendood?

“Is een mens met een kloppend hart en een warm lichaam, dat als het moet nog een kind kan baren en waarin alle organen werken behalve de hersenen, wel dood?” - Petra Essink, AntropoSana Er was eens… een tijd dat ik alles uit mijn lijf beschikbaar stelde voor het ‘goede doel’: mijn bloed, later alleen … Meer lezen over Orgaandonatie, of: hoe dood is hersendood?

De ongemakkelijke waarheid en kaasschaamte

Ik heb het even helemaal gehad met onze manier van leven en de keuzes die hiertoe hebben geleid. Eenvoudig leven hier? Ik vind er op dit moment weinig ‘eenvoudigs’ aan. Het lijkt eerder steeds ingewikkelder te worden. Het ene bewust-zijn over een aspect van hoe we tegenwoordig met de aarde en onze medebewoners omgaan, leidt … Meer lezen over De ongemakkelijke waarheid en kaasschaamte

Alleen nog kopen wat we nodig hebben

(en voor een ander ook)* Ze komen met glimmende oogjes de winkel binnen. Op zoek naar meer van hetgeen ze in de etalage hebben gezien: handgemaakte, unieke vlinderstrikjes. Een jong stel, en vooral hij heeft hartjes in zijn ogen. ‘Ik vind ze supermooi!’ 😍 ‘Maar heb je een vlinderstrik NODIG?’, vraagt zijn vriendin. Zij staat … Meer lezen over Alleen nog kopen wat we nodig hebben

Echo’s

In het hol waarin ik me voor deze winterslaap-periode heb teruggetrokken, klinken de echo’s van het vorige jaar nog na. Eigenlijk is het natuurlijk gewoon van dinsdag woensdag geworden - onze (juliaanse) kalender en jaartelling zijn ook maar een bedacht fenomeen. Mijn eigen ‘jaardag’ begint voor mij belangrijker te worden om even (bij) stil te … Meer lezen over Echo’s

De kruiwagen van Odylle

Bovenin de esdoorn trilt een laatste blad in de koude wind, alsof het gelijktijdig angstig is voor de vrijheid die wacht, als reikhalzend uitziet naar het moment waarop het los kan laten. In de vrijwel kale appelboom hangen de appels als groene kerstballen. Onder de appelboom stond tot voort kort de oude, onopvallende kruiwagen van … Meer lezen over De kruiwagen van Odylle

Met een Congolese mijnwerker achterop de fiets

Het voelt een beetje alsof ik mijn ziel aan de duivel heb verkocht. Ik zie een oud-collega zijn hoofd schudden nu. Zo’n anderhalf jaar geleden riep hij nog: ‘Stoer!’ toen ik hem vertelde waarom ik mijn elektrische fiets had ingeruild voor eentje waarbij ikzelf de enige motor, accu en ondersteuning ben. Mijn fijne el-fiets had … Meer lezen over Met een Congolese mijnwerker achterop de fiets