‘Nauwelijks buiten Lourdes breken de veren’

Lourdes

Het is 1951. Het aantal auto’s in ons land wordt door de KNAC geraamd op 160.000. Eentje daarvan is de Fiat Topolino waarmee mijn ouders naar het zonnige zuiden reizen. Aflevering 13, reisdagboekje 3: op zoek naar de zegen van de Heilige Maagd.

Woensdag 1 augustus, Mont de Marsan

Km stand 6067

Met stramme knieën en gebroken ruggen ontwaken we. De zon schijnt weer. Nu moeten we eerst tanken. Je ziet hier overal bomen waar bakjes aan hangen en daar loopt een soort witte, kleverige brij in. Dat is rubber.

We komen in Bayonne en bezoeken daar de markt. Het gaat er echt Spaans aan toe. Overal hoor je tango’s en rumba’s en de mensen zijn hier pikzwart. Het is er gezellig druk. Ze hebben hier allemaal schoenen aan met tot aan de enkels riempjes of koordjes, erg leuk. Het lukt me niet om Michael er een paar af te zetten. Wel heb ik gekocht een lippenstift, een broche, brillantine en ieder ’n strohoed.

M’n moeder en schoenen… wéér niet gelukt m’n vader zo ver te krijgen dat hij hiervoor de portemonnee trok… Een kleine kanttekening bij de ‘pikzwarte’ mensen: mijn moeder bedoelde hier diep-zon-gebruind. Later zal ze ‘echte’ zwarte mensen zien en dat wordt een stuk minder als ‘gezellig’ ervaren…

We gaan nu weer verder naar Biarritz, het is er prachtig en behoorlijk warm. We zoeken een plaatsje op langs de Atlantische kust om te gaan eten. Terwijl we ons middagmaal beginnen, begint het te waaien en het weer betrekt helemaal. Nu is het behoorlijk fris. Het blijft regenen, dus gaan we de bergen niet meer in en overnachten in Biarritz. Goed geslapen.

Dinsdag 2 augustus, Biarritz

Km stand 6180

We staan om 7 uur op en zoeken eerst een postkantoor en posten de kaarten. Michael moet eerst de toeter die het niet meer doet, repareren. En zo gaan we dan weer terug via Bayonne en Pau naar Lourdes.

In de verte zien we de Pyreneeën, dat is wel een mooi gezicht. Om 4 uur komen we in Lourdes aan. Het is hier erg druk. Je ziet overal waar je kijkt souvenirs. We gaan eerst naar de kerk en de grot kijken. Je mag er niet binnen zonder hoofddeksel.

En dan heb je toch meer aan strohoeden dan aan schoenen met koordjes…

Het is zeer indrukwekkend. Er is een groot plein. Daar wordt het Lof opgedragen. Je ziet er honderden brancards met alle mogelijke ongelukkigen die worden gezegend. Vooral het zingen is erg mooi.

Het is ondertussen weer tijd om een slaapplaats te zoeken. Maar nauwelijks buiten Lourdes breken de veren en zijn we genoodzaakt in de auto te blijven slapen. Ongeveer voor 100 gulden onkosten.

Volgens mij hadden ze de Topolino tussen al die brancards moeten zetten. 🙂

13 - Mont-de-Marsan__Frankrijk_naar_Lourdes__Frankrijk_-_Google_Maps

Met een slingertje via de Atlantische kust naar bedevaartsplaats Lourdes

Advertenties