Wie zwijgt en toekijkt…

In het Gele Huis lezen we elkaar elke avond, voordat we naar bed gaan, wat voor. We laten de waan van de dag achter ons als we onze beeldschermen sluiten. Dát willen we niet mee de nacht in nemen. Wel graag een sprookje, een kort verhaal of een andere tekst die ons aan het denken … Meer lezen over Wie zwijgt en toekijkt…

Zoals altijd en nog steeds, maar straks dan?

Ons leven hier gaat eigenlijk nog grotendeels z’n gewone gangetje. Twee vaste elementen zijn anders: ik ga niet meer naar de winkel en we nemen onze bejaarde buurman niet meer mee boodschappen doen. Tot nu toe is zijn oplossing dan maar gezellig samen met zijn iets jongere tuinman op stap te gaan. Zucht.  Als ik … Meer lezen over Zoals altijd en nog steeds, maar straks dan?