Doen wat je leuk vindt

‘Over bewuste keuzes’ staat er boven dit blog, en dat betreft niet alleen onze keus om het volle, drukke Nederland achter ons te laten en de leegte en de rust van een simpel leven te zoeken in het noorden van Denemarken. Ook qua werk hebben we allebei bewust gekozen voor wat we nu doen, en voor velen is dat een onbegrijpelijke kronkel in onze cv’s richting ons pensioen.

Vooral Jaap ontmoette onbegrip toen hij – als hooggeschoolde vijfenvijftigplusser – in eerste instantie een stap opzij of zelfs terug wilde doen ten gunste van jongere carrièretijgers bij zijn werkgever. Hetzelfde was het geval toen hij later solliciteerde op banen beneden zijn kunnen die hem wel erg leuk leken. Alle keren dat hij niet werd uitgenodigd voor een gesprek, waarna hij dan contact zocht om te vragen waarom, was het antwoord hetzelfde: ‘Te hoog gekwalificeerd. U bent hier zo weer weg. U gaat zich hier vervelen’.

Men had alleen zijn cv gelezen, en blijkbaar niet de brief waarin Jaap uitlegde dat hij op een punt in zijn leven was gekomen dat werk iets zou moeten zijn wat plezier geeft, in plaats van vooral een nóg hoger salaris met bijbehorend nóg hoger stressniveau. Jaap ontmoette ongeloof en onbegrip. Je carrièreladder hoort omhoog te lopen, niet omlaag. Ook nog als je 55 bent.

Inmiddels zijn wij een paar stappen verder, en zijn we achteraf al die starre manager-mannetjes dankbaar voor hun afwijzingen, want het leidde ertoe dat Jaap ervoor durfde te kiezen zijn hart te gaan volgen. De verdiensten van zijn fotografie in euro’s wegen bij lange na niet op tegen het ooit ontvangen loon. Het werkplezier, de werktijden, de werkplekken, de wereldwijde verrassende contacten en het gevoel dat ontstaat als iemand jouw werk zodanig waardeert dat hij of zij het graag aan de muur hangt is – om met die creditcardfirma te spreken – onbetaalbaar.

Maar ja: daar kunnen we gas, water en licht niet van betalen, en daarom zocht ik na een baanloze periode ook weer even betaald werk. Ik solliciteerde op een voor mijn kunnen ‘te lichte’ tijdelijke baan, het (vrouwelijke) management hier begreep echter mijn overwegingen en keuzes en uiteindelijk werd er zelfs nog een zodanige draai aan gegeven dat er toch nog een heuse uitdaging voor mij ontstond: niet alleen maar ‘aan de balie zitten’, maar het mede helpen opzetten en vormgeven van een nieuwe ‘front office’.

Onder Pippi’s motto – wat ik onderhand een beetje heb geadopteerd – ‘ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan’ ben ik eraan begonnen en zie: het is hartstikke leuk. En dát was uiteindelijk óók wat ik wilde: werk doen waar je blij van wordt, niet omdat het beter verdient of zo goed staat op je cv.

Die front office krijgt steeds meer vorm. Ons takenpakket breidt zich dagelijks uit, en dus namen we deze week een nieuwe collega aan. In eerste instantie werd haar brief terzijde gelegd: ‘Te hoog gekwalificeerd’. ‘Soms zijn er mensen die heel bewust andere keuzes maken, omdat ze op een punt in hun leven zijn beland….’, zo begon ik.

Mijn leidinggevende luisterde naar het betoog van haar te hoog gekwalificeerde balievormgever. En in tegenstelling tot al die managers uit Jaaps voormalige circuit die niet verder kúnnen kijken dan hun eigen ambities – en dit waarschijnlijk ook gewoon moeten vanwege hun torenhoge hypotheken – durfde zij het aan het cv van deze kandidaat naast zich neer te leggen, en te luisteren naar de motivatie van de mens daar achter. Ik ben trots op haar. Maar ook op mezelf: ik heb een lans gebroken voor iedereen die solliciteert vanuit een bewuste keuze; voor iedereen die leuk werk, waar je hart sneller van gaat kloppen, belangrijker vindt dan status of salaris.

feelgood-vrijheid-geluk-banner

 

Advertenties

Quote op zondag #laatst

Vrijheid, wat is dat eigenlijk? Het is een van de eerste woorden onder de titel van dit blog. Meestal wordt vrijheid gezien als de mogelijkheid om te doen en laten wat men wil terwijl een ander dat ook kan, zowel in lichamelijke als in geestelijke zin. Vrijheid gaat altijd samen met verantwoordelijkheid. Als je vrijheid hebt om te kiezen is er een verantwoordelijkheid om het beste alternatief te kiezen. En dat beste alternatief kun je bepalen door kennis te vergaren over hoe de wereld is en hoe je zelf bent.

We zijn vrij tot op het moment dat we kiezen, van dan af controleert de keuze de kiezer. (Aleister Crowley 1875 – 1947)

20 zondagen geleden maakte ik de keus om te beginnen met quotes op zondag; een beetje een stok achter de deur om in tijden van schaars ‘nieuws’ toch een zinnig stukje te schrijven. Maar inmiddels voelt de keus van toen als dwang – voel ik me niet vrij meer om te schrijven wanneer ik dat wil, maar ‘moet’ ik op zondag iets bedenken, produceren en publiceren, terwijl ik soms liever (of beter) iets anders zou kunnen doen. En dan is het tijd om die keus te heroverwegen.
En ja: als ik de quote van vandaag mag geloven zal die andere keuze mij net zo goed gaan controleren, maar met dit besef wil ik dan graag ergens bewust voor gekozen hebben wat mij ook verder helpt met datgene wat op dit moment het belangrijkste is in mijn, in ons, leven. Het beste alternatief dus. En dat is: voorbereiden op ons Deense leven. En als dat betekent dat ik op een regenachtige zondag als vandaag liever tijd investeer in een les Deens, dan is dat een beter alternatief. Of nog wat spullen te koop zetten op Marktplaats of Bol. Of in het wild bramen plukken. Of…
Er zullen af en toe nog zeker inspirerende woorden van anderen voorbij komen hier, maar niet meer in het keurslijf van de zondag.
En, om nog even over na te denken vandaag in het licht van deze quote: NIET kiezen is ook een keuze… 😀

ICM foto van een meeuw boven de kust, strand, duinen, zee

Echo of freedom © Jaap Berghoef Fotografie

Edward Alexander (Aleister) Crowley was een Brits esotericus, schrijver, bergbeklimmer, dichter en yogabeoefenaar. Hij was een invloedrijk lid van verschillende occulte organisaties. Bijna heel Crowleys leven was gewijd aan – wat hij zag als – de ultieme zelfbevrijding.
Hij is vooral bekend wegens zijn occulte geschriften, in het bijzonder The Book of the Law en verwierf door zijn losbandig leven een kwalijke reputatie die hem de bijnaam ‘The Wickedest Man In the World’ bezorgde. Die reputatie is tot lang na zijn dood aan hem blijven kleven. In het BBC programma The 100 Greatest Britons eindigde Crowley op de 73ste plaats. Op het Beatles-album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band staat Crowley op de cover; hij staat op de bovenste rij.

Quote op zondag #12

Onze weg naar Denemarken is geplaveid met onzekerheid. Dat wisten we van te voren en daar hebben we bewust voor gekozen. Maar ‘t is niet altijd fijn.

Op dagen dat het allemaal niet zo meezit, dat het grote plaatje een beetje begint te vervagen en we ons soms afvragen of we bijvoorbeeld niet weer gewoon in vaste dienst zekerheid moeten zoeken, is het fijn gewezen te worden op de schoonheid die vaak in de kleinste dingen verborgen zit.

De aarde schuilt in een korrel zand,

het heelal in een bloemblad puur,

de oneindigheid in de palm van uw hand

en de eeuwigheid in een uur (William Blake 1757 – 1827)

De zin glinstert in water en zand

Sculptures of water and sand (7) – © JaapBerghoefFotografie

(Origineel:

To see a World in a Grain of Sand

And a Heaven in a Wild Flower

Hold Infinity in the palm of your hand

And Eternity in an hour)

 

Dit komt uit Auguries of Innocence – Voortekenen van de onschuld – van William Blake, een Engelse dichter, tekenaar en kunstschilder, die leefde van 1757 tot 1827. Hij was ‘een profeet van de algehele vrijheid, die alleen het recht van de teugelloze verbeelding erkende’. Verschijningen en visioenen hebben William Blake zijn leven lang begeleid. Zijn verbeelding was zijn werkelijkheid.

Voor wie het vanaf de buitenkant bekijkt, mist zijn levensloop alle glans. Hij was een tekenaar en een plaatsnijder, die nu en dan wat schilderde en dichtte. Half kunstenaar, half werkman, heeft hij in Londen als een werkman geleefd, een lang en zwaar leven van onafgebroken, taaie arbeid.

Hij kende roem noch bijval, verkocht zijn werk voor een appel en een ei aan enkele vrienden en beschermers, bleef altijd arm, moest van dag tot dag zijn bete broods veroveren, onvermoeid. Er werd hem eens voorgesteld om leraar in de koninklijke familie te worden, maar hij wilde zijn eigen meester blijven en sloeg het aanbod af.

We herkennen ons wel in deze mystieke, eigengereide ziel, die onzekerheid en vrijheid uiteindelijk toch verkoos boven een vanzelfsprekend, comfortabel leven binnen de poorten van het establishment 😉

 

Auguries of Innocence telt 132 regels. Het gedicht bevat een groot aantal uitspraken, waarin ‘onschuld’ wordt geplaatst tegenover het ‘kwaad’ in de wereld.

 

(Bronnen: Wikipedia & DBNL Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse letteren)