Wie zwijgt en toekijkt…

In het Gele Huis lezen we elkaar elke avond, voordat we naar bed gaan, wat voor. We laten de waan van de dag achter ons als we onze beeldschermen sluiten. Dát willen we niet mee de nacht in nemen. Wel graag een sprookje, een kort verhaal of een andere tekst die ons aan het denken … Meer lezen over Wie zwijgt en toekijkt…

Onwetend gelukkig

Soms wil je in de kranten(knipsels) van de buurman alleen maar de strips lezen. Zoals deze.   ‘Hoe kun je zo blij zijn met alle problemen die er in de wereld zijn?’ vraagt Trine aan Nuser. ‘Ik wil er niets over horen’, reageert Nuser, ‘Ik ben buitengewoon gelukkig in mijn onwetendheid’ De Peanuts heten hier … Meer lezen over Onwetend gelukkig

Echo’s

In het hol waarin ik me voor deze winterslaap-periode heb teruggetrokken, klinken de echo’s van het vorige jaar nog na. Eigenlijk is het natuurlijk gewoon van dinsdag woensdag geworden - onze (juliaanse) kalender en jaartelling zijn ook maar een bedacht fenomeen. Mijn eigen ‘jaardag’ begint voor mij belangrijker te worden om even (bij) stil te … Meer lezen over Echo’s

Maden eten: zijn we er klaar voor?

Het ene na het andere blogconcept sneuvelt. Ideeën zat, maar het komt niet uit mijn vingers. Via de Facebookpagina van de Deense ambassade in Nederland (waarom volg ik die eigenlijk? Waarom volg ik de Nederlandse ambassade in Denemarken niet?) lees ik dat in Horsens aan de oostkust van Jutland de grootste insectenfabriek van het noorden … Meer lezen over Maden eten: zijn we er klaar voor?

De debutante

'Je droeg je protheses glanzend zwart. Lage veterschoenen met lak, bijpassend. Robotknieën. Tricot rokje, tropische bloemen op een zwarte ondergrond. Eigenlijk heb ik alleen daar naar gekeken – ik merkte dat ik staarde maar ik kon niet stoppen.' Dit zijn geen woorden van de Levensjutters, maar van onze schoonzus Iris Roggema. Ze komen uit haar … Meer lezen over De debutante