Zing! Of: karantæne in Kobberø

De leeuweriken trekken zich nergens iets van aan. Of de hemel boven ze nu blauw is, of de wolken zo laag hangen dat de wereld klein en grijs is: ze kwetteren, jubelen en zingen dat het een lieve lust is. De altijd zingende, levendige veldvogel die samen met de zon hoger en hoger klimt, is … Meer lezen over Zing! Of: karantæne in Kobberø

Echo’s

In het hol waarin ik me voor deze winterslaap-periode heb teruggetrokken, klinken de echo’s van het vorige jaar nog na. Eigenlijk is het natuurlijk gewoon van dinsdag woensdag geworden - onze (juliaanse) kalender en jaartelling zijn ook maar een bedacht fenomeen. Mijn eigen ‘jaardag’ begint voor mij belangrijker te worden om even (bij) stil te … Meer lezen over Echo’s

Maden eten: zijn we er klaar voor?

Het ene na het andere blogconcept sneuvelt. Ideeën zat, maar het komt niet uit mijn vingers. Via de Facebookpagina van de Deense ambassade in Nederland (waarom volg ik die eigenlijk? Waarom volg ik de Nederlandse ambassade in Denemarken niet?) lees ik dat in Horsens aan de oostkust van Jutland de grootste insectenfabriek van het noorden … Meer lezen over Maden eten: zijn we er klaar voor?

De debutante

'Je droeg je protheses glanzend zwart. Lage veterschoenen met lak, bijpassend. Robotknieën. Tricot rokje, tropische bloemen op een zwarte ondergrond. Eigenlijk heb ik alleen daar naar gekeken – ik merkte dat ik staarde maar ik kon niet stoppen.' Dit zijn geen woorden van de Levensjutters, maar van onze schoonzus Iris Roggema. Ze komen uit haar … Meer lezen over De debutante

Gedicht op zondag: hebben en zijn

Tussen de losse papieren, bijeen gehouden door plastic en kartonnen mapjes, waarin ik deze weken flarden van mijn verleden weer vind, valt vandaag onderstaand gedicht op. Ter gelegenheid waarvan en in welke periode precies ik het ooit bewaard heb… ik weet het niet. Maar actueel is het. Op school stonden ze op het bord geschreven … Meer lezen over Gedicht op zondag: hebben en zijn